All Chapters of รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อธิ..แกล้งรัก): Chapter 81 - Chapter 90

"อื้อ...อ๊าส์...พี่โฬม...แฮ่กๆ" เสียงหวานปนหอบเอ่ยเรียกชื่อร่างสูงเสียงแผ่วเมื่อตอนที่เขากำลังใช้ปลายลิ้นตวัดเลียน้ำหวานที่เลอะเปื้อนฝ่ามืออย่างไม่นึกรังเกียจ การกระทำที่ทำให้ร่างบอบบางนอนหน้าแดงก่ำ"หวานจัง" ร่างสูงโน้มตัวลงมากดจูบที่กลีบปากบางแรงๆ ก่อนจะผละออก จับร่างบอบบางพลิกกายนอนคว่ำหน้าไปบนที่นอนนุ่ม ยกสะโพกมนขึ้นเด่นหราอย่างเย้ายวนอารมณ์จนอดไม่ได้ที่จะส่งมือหนานวดคลึงเบาๆ ก่อนจะโถมกายทาบทับเหนือร่างบาง"อืมมม" เสียงครางต่ำอย่างพึงพอใจดังขึ้นในลำคอ ในขณะที่ริมฝีปากร้อนผ่าวกำลังกดจูบซับที่ท้ายทอยสวยไล่ลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเนียนฝากรอยรักสีกุหลาบเอาไว้จนถ้วนทั่ว ก่อนจะขยับตัวลงมานั่งตรงปลายเตียง มือหนาลูบไล้ต้นขาเรียวสวยก่อนที่จะเข้าบีบเคล้นสะโพกมน เสียงหวานครางแผ่วให้ได้ยินร่างสูงยิ้มตาวาวเป็นประกาย มือหนาลูบไล้นวดคลึงสะโพกมน ก่อนจะจับพลิกร่างบางให้นอนหงายตามเดิม แล้วจับแยกเรียวขาสวยออกกว้าง กลีบดอกไม้งามแย้มบานออกจากกันจนเห็นยอดเกสรสีสวยที่กำลังสั่นระริกมีอารมณ์ร่วมกับเขา ไม่รอช้าร่างสูงก็ส่งปลายลิ้นร้อนชื้นเข้าไปทักทายดอกไม้งามนั้นจนร่างบางสะดุ้ง"อ๊ะ..

โฬมเข้าไปเก็บเสื้อผ้าและข้าวของของชีวาที่อพาร์ทเม้นท์ของเธอมาทั้งหมดในช่วงเวลาที่เธอนอนหลับไปเพราะฤทธิ์ยา โดยธนกรให้ลูกน้องสองคนตามมาช่วยเก็บ เพื่อความรวดเร็ว"รูปครอบครัวสินะ" โฬมก้มลงไปเก็บรูปที่กระจัดกระจายบนพื้นเพราะเขาปัดมันหล่นลงมาอย่างไม่ตั้งใจ ขณะที่เก็บของบนตู้เสื้อผ้า ทีละรูปๆ พร้อมทั้งมองดูรูปพวกนั้นไปด้วย"นี่มัน..." โฬมหยิบรูปสุดท้ายขึ้นมา แล้วก็ต้องแปลกใจที่ได้เห็นคนคนนี้รู้จักกับครอบครัวของชีวา และดูเหมือนว่าจะสนิทสนมกันเป็นอย่างดี ในรูปใบนั้นพ่อแม่ของชีวาถ่ายกับคนกลุ่มหนึ่ง หนึ่งในนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งที่ครอบครัวของเขารู้จักเป็นอย่างดี แต่ไม่ใช่ในทางที่ดี และที่สำคัญผู้ชายคนนี้จู่ๆก็จะร่ำรวยมั่งคั่งขึ้นมาเมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง ถ้านับตามเวลาที่ชีวาเล่าเรื่องที่พ่อแม่ของเธอฆ่าตัวตาย ก็เป็นช่วงเวลาไล่เลี่ยกันโฬมเก็บรูปใบนั้นไว้กับตัวเอง เขาต้องเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับพ่อแม่ ไม่แน่ว่าการตายของพ่อแม่ชีวาอาจจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังมาจากผู้ชายคนนี้ชีวารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อตอนตะวันใกล้ตกดินเพราะสัมผัสกับคางสากและริมฝีปากอุ่นของโฬมที่คลอเคลียอยู่กับแก้มและริมฝีปากบางโฬ

โฬมขับรถมาหาแม่ชีเกดในช่วงดึกแต่คนที่ดูแลวัดไม่ยอมให้เข้าไปเพราะเป็นยามวิกาลไม่เหมาะสมที่จะเข้าไปพบแม่ชี ถามคนดูแลว่าชีวามาที่นี่หรือไม่ก็ไม่ได้ความ เขาจึงจอดรถรอจนถึงเวลาตีสี่ ซึ่งเป็นเวลาที่แม่ชีและคนที่มาปฏิบัติธรรมเริ่มตื่นกันแล้ว แต่คนดูแลก็ยังไม่ยอมให้เข้าไปหาแม่ชีที่กุฏิอยู่ดี ต้องรอเวลาแม่ชีลงมาทำวัตรเช้า ในระหว่างที่รอก็กดโทรออกหลายสิบสาย ส่งข้อความหาเป็นร้อยข้อความ"แม่ชีเกดครับ ชีวาอยู่ไหนครับ" โฬมยกมือไหว้ทักทาย และเอ่ยถามหาชีวาทันทีด้วยความร้อนใจ"ชีวาไม่ได้มานะโฬม" แม่ชีมีสีหน้าแปลกใจที่จู่ๆ โฬมก็มาถามหาชีวา ทั้งที่ชีวาก็ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของโฬมแล้ว"ชีวาต้องมาหาแม่ชีสิครับ แม่ชีบอกผมมาเถอะนะครับว่าชีวาอยู่ไหน""ชีวาไม่ได้มาที่นี่จริงๆ แม่ชีมุสาไม่ได้""แต่ชีวาไม่มีญาติที่ไหนแล้วไม่ใช่เหรอครับ""ใช่ ชีวาไม่มีญาติที่ไหนแล้ว ทะเลาะกับชีวางั้นหรือโฬม""ครับ เรามีปัญหากัน ผมเป็นคนทำให้มีปัญหา ถ้าชีวาไม่ได้มาหาแม่ชี แล้วชีวาของพี่จะไปอยู่ที่ไหน บ้านเพื่อนก็ไม่อยู่" เสียงนั้นเศร้าอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะพึมพำกับตัวเองในประโยคสุดท้าย เพราะระหว่างที่ขับรถมาที่วัดเขาก็โทรถามเพื่อน

"ชีวา พี่ไม่เลิกนะ อย่าหนีพี่ไป" โฬมละเมอก่อนจะสะดุ้งตื่นในช่วงสายของอีกวัน เมื่อฝันเห็นผู้หญิงที่เขารักกำลังเดินจากเขาไป ในฝันเขาพยายามยื้อพยายามรั้ง แต่เธอก็ยังหนีเขาไป น้ำตาของความเจ็บปวดไหลรินออกมา"โฬมลูก โฬมเป็นอะไร" นนทวรรณถามขึ้นอย่างเป็นห่วงเมื่อลูกชายทำมือราวกับกำลังไขว้คว้าอะไรบางอย่างกลางอากาศ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาพร้อมหยาดน้ำตา"แม่ พ่อ ชีวาล่ะครับ" โฬมถามขึ้นอย่างร้อนใจ เมื่อเขามองหาเธอรอบห้องก็ไม่เห็นเธอเลย แล้วเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เขาจำได้ว่าเขากอดอ้อนวอนเธออยู่ที่บ้าน"โฬมจะทำอะไร!!" ธนกรตกใจเมื่อลูกชายของเขากำลังดึงสายน้ำเกลือที่อยู่ตรงหลังมือออก ก่อนจะรั้งลูกชายไว้ไม่ให้ทำอะไรบ้าๆ"พ่อปล่อย!! ผมจะไปหาชีวา ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีชีวา" โฬมโวยวายเมื่อถูกคนเป็นพ่อขัดขวาง มือหนากระชากสายน้ำเกลือจนหลุด เลือดสีแดงสดไหลออกมาเปอะเปื้อน นนทวรรณรีบกดปุ่มที่หัวเตียงเรียกพยาบาล"โฬมไม่สบายนะ ตั้งสติ แล้วฟังพ่อก่อน" ธนกรตะคอกใส่ลูกชายให้ได้สติ"ปล่อยผมเถอะ...ฮึก...ถ้าไม่มีชีวา ผมอยู่ไม่ได้ ผมรักชีวาเหลือเกิน...ฮึก" น้ำตาของลูกผู้ชายจะไหลลงมาอีกครั้ง ร่างสูงทุบลงที่อกข้างซ้ายอย่างแร

หลังจากดื่มด่ำ พึงพอใจในรสสัมผัสที่ปรนเปรอให้กันอย่างเร่าร้อน โฬมจูบแก้มใสและปากอวบอิ่ม ก่อนจะเคลื่อนตัวลงมาครอบปากดูดอมยอดอก จูบกลางอก แล้วลุกขึ้นพากันไปล้างตัว ก่อนจะกลับมานอนกอดก่ายในอ้อมกอดกันและกันด้วยความปรีเปรม"พี่ทั้งรัก ทั้งหลงชีวามาก ชีวารู้ไหม" ริมฝีปากอุ่นหนาจูบลงที่ไหล่มนและซอกคอหอม ร่างเล็กตอบกลับด้วยการจูบซ้ำๆ ที่ปากอุ่นหนานั้น"ทั้งชีวิตของวาไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน ในใจวามีแต่พี่โฬมคนเดียว ไม่ว่าวันข้างหน้าพี่โฬมจะเป็นยังไง วาก็จะรักพี่โฬม ไม่มีวันทิ้งพี่โฬม จะดูแลพี่โฬมจนกว่าจะตายจากกัน เพราะพี่โฬมคือทุกอย่างในชีวิตวา อย่าทำร้ายหัวใจของวาอีกนะ" มือเรียวเล็กประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้ ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสองข้างแก้มและริมฝีปากหยักหนา ส่งสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเขาอย่างเต็มเปี่ยม ถ่ายทอดความรู้สึกที่อยู่ในใจร้อยเรียงออกมาเป็นคำพูดหวานหู"พี่ขอโทษที่ทำให้ชีวาต้องร้องไห้ ต่อจากนี้ไปผู้ชายคนนี้จะทำให้ผู้หญิงคนนี้มีแต่ความสุขไปชั่วชีวิต ชีวาก็เป็นทุกอย่างในชีวิตพี่นะ ที่รักของพี่" โฬมตื้นตันจนน้ำตารื้นขึ้นมา จมูกแดง หน้าแดง บรรจงจูบไปทั่วใบหน้าหวาน จูบปากอวบอิ่ม