Accueil / Mafia / Angkin ng Mafia Don. / Chapitre 91 - Chapitre 100

Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

100

91

Johnson POV —Bumubuga ng usok mula sa hinithit kong blunt, nag-relax ako sa aking upuan.Oo, nagdesisyon akong pumunta sa beach ngayon, masyado akong na-stress tungkol sa mga ninakaw na gamit na pakiramdam ko ay inuubos ako ng migraine ko.Sinabihan ko na si Bevlok na pumunta at magsaliksik pa, karamihan sa mga tauhan ko ay minamanmanan si Jonah.Wala lang talaga akong tiwala sa kanya, masyado siyang palihim at mapanlinlang nitong mga nakaraang araw at nakakaalarma na ito nang seryoso.Nang suriin ang security camera, sinabi sa akin ni Bevlok na may mga nawawalang files, hindi naman basta-basta nawawala o nabubura ang mga files.At ang mga ito ay ang mga pinakabagong recording na biglang naglaho na parang bula.Hindi naman sa kailangan ko pa ulit ang mga gamit dahil bumili na ako ng bagong kargamento na nai-ship at naibaba na kahapon sa warehouse.Pakiramdam ko lang ay ang tanga ko dahil hinayaan ko kung sino man itong nakikipaglaro sa akin na makapuntos ng marami.Matalino siya para

92

Rose POV —Ugh pakiramdam ko may nakapatong na troso sa akin, Diyos ko pakiramdam ko nalulunod ako o…Napatigil ako nang maramdamang may nakapigil sa kamay ko, idinilat ko ang aking mga mata.Tumingin-tingin ako sa paligid, Nasaan ba ako putrages?Sinubukan kong igalaw ang binti ko, at nakapigil pa rin ito, pagtingin ko sa ibaba ay wala namang nakakabit sa mga binti ko, sinubukan kong iangat ulit pero sadyang napakabigat lang nitong iangat.Diyos ko, ano bang lintik ang ibinigay nila sa akin.Nang maramdaman ko na ang aking mga kamay ay ipinunas ko ito sa aking mukha at nanginig.Pag-upo ko ay tumingin ako sa paligid ng kwarto, ang lahat ng bwisit na gamit dito ay mukhang mamahalin at bago.Kahit paano ay may ginawang mabuti si Alek na dalhin ako sa malinis na lugar, akala ko kapag nakidnap ka ng mga taong tulad niya ay igagapos ka sa upuan na may mga baril na nakatutok sa akin paggising ko.Pero mukhang hindi ganoon ang sitwasyon dito.Bakit niyo naisip na makakalimutan ko kung sino

93

Alex POV —Isang mahinang tawa ang kumawala sa aking bibig habang pinapanood ko ang aking Lady na naglalakad sa buong kwarto, sinusuri ang bawat drawer at nilalabas ang isang… tela.Kailangan nga niyang magpalit dahil tatlong araw siyang nakatulog.Nagulat ako na hindi siya nagwala noong nagising siya, sa isang normal na araw kung may kinidnap ako ang tao ay gigising na sumisigaw at nagwawala.Ngunit umakto ang aking Lady na parang isang mabuting babae at umasal nang maayos at kinain pa ang kanyang pagkain nang hindi na ito sinusuri ng dalawang beses, dagdag na dahilan kung bakit ko siya mahal.Wala siyang pakialam kung ano man ang mangyari.Tiniyak kong maglagay ng mga camera sa bawat bahagi ng kwarto at sinuri ko rin upang masigurong walang anumang nakakapinsalang bagay na nakakalat o kahit anong pwedeng makasakit sa kanyang mga paa.Kailangan ko siyang malusog at buhay para makita niya kung ano ang gagawin ko sa mga gunggong na iyon.Habang pinag-uusapan ang mga tanga, matagal-taga

94

POV ni Jonah —Dim Dum Dum Dum Dum, oo ganyan nga tugtugin 'yan, Diyos ko gustong-gusto ko ang kantang 'to.Ipinadyak ko ang mga paa ko sa sahig habang masayang tumatango ang ulo ko sa kanta mula sa Bluetooth ko.Sobrang saya ko simula pa kahapon at nagtataka ako kung bakit, ang ibig kong sabihin ay gumagana ang plano ko nang eksakto sa gusto ko kaya bakit ba naman hindi ako sasaya, putangina?At ang tanga kong kapatid ay hindi pa pumapasok simula kahapon na isang plus pa rin para sa akin dahil gustong-gusto ko lang ang gulong dala ko.Kapag tapos na ako kay Johnson, siguradong matututunan niyang huwag maliitin ang nakababata niyang kapatid.Akala ng gago na may mamamana siyang kahit ano mula sa tatay ko, ang hampaslupang ito.Kung hindi lang sana siya inampon ng tatay ko, mas mabuti sana para hindi ko na kailangang sayangin ang lintik at mahalaga niyang dugo.Pustahan tayo iiyak ng balde-balde ang tatay ko kapag nalaman niyang ang paborito niyang gintong bata ay papatayin siguro ngay

95

POV ni Johnson —Pagkaalis ko sa opisina ni Jonah, isang mahinang tawa ang kumawala sa lalamunan ko.Talagang hindi siya maingat sa pagbibigay sa akin ng mga pahiwatig na kabilang siya sa mga nagnakaw ng gamit ko.Una, mukha siyang masaya pagpasok ko, halos makalimutan na pinakiusapan ko siyang personal na suriin ang ginagawa ng mga tauhan niya.Binalewala niya ang mismong utos na iyon at abala sa pagpapahinga habang nakikinig ng musika.Pangalawa, biglang nagbago ang panlasa niya sa alak, may mga mas mamahaling koleksyon na sumulpot sa counter niya at nang tanungin ko siya tungkol doon.Napangiwi siya at umaktong parang wala lang na malinaw na sinusubukang balewalain ito pero mas matalino ako.Panghuli, hindi kailanman unang nag-aalok ng alak si Jonah maliban na lang kung sinusubukan niyang ilihis ang isip mo sa isang bagay o kaya ay nakakaramdam siya ng kaunting konsensya at gusto ka niyang panooring uminom at makalimot.Pero alam ko kung paano dalhin ang alak ko, hindi ko sinasabin

96

POV ni Johnson —Kinabukasan -Habang pumipirma ng ilang dokumento, narinig kong bumukas ang pinto.Hindi na ako nag-abalang lumingon para alamin kung sino iyon dahil tanging si Bevlok lang ang may karapatang pumasok nang hindi kumakat—“Mukhang perpekto ang araw mo, hindi ba?”Napatigil ako sa ginagawa ko nang marinig ko kung sino ang nagsasalita, hindi si Bevlok iyon.Nilingon ko ang boses at napabuntong-hininga dahil sa stress nang makita kong ang abogadong kaibigan iyon ng aking Lady.Walang tigil siyang tumatawag sa numero ko at ginawan ko siya ng pabor na huwag siyang pansinin.Pinag-isipan kong i-block ang numero niya pero siguradong hindi matutuwa ang aking Lady kapag nalaman niya ang ginawa ko.Sumenyas ako patungo sa upuan sa tabi niya.“Maaari kang umupo habang ikaw ay…”Umiling siya at hindi man lang ako pinatapos sa gusto kong sabihin.“Kahit anong kalokohan ang gusto mong ialok sa akin ay madugo, kaya wala akong tatanggaping kalokohan o uupo rito sa anumang dahilan, sapa

97

Alek Pavlon —Pinanood ko habang mabilis na kumonekta ang tawag kaya napangisi ako.Akala ko blinock niya na ako o kung ano man pero mukhang hindi naman.Oh Johnson ano na lang ang gagawin ko kung wala ka.Sinagot niya ito sa loob ng maximum na tatlong segundo, hindi ako nagsalita at nanatili lang ang telepono sa tenga ko habang hinihintay ko siyang bumuga ng apoy mula sa speaker o sabihin sa akin na pupunitin niya ako nang pira-piraso dahil sa pagnanakaw ng kanyang mga gamit at alam kong nasabihan na nila siya na nawawala si Rose.O baka... baka lang hindi pa niya ako pinaghihinalaan na mas magpapamahalaga sa tawag na ito.Pinipigilan ang tawa ko, huminga ako at nagdesisyong magsalita sa halip na makipagkumpitensya ng paligsahan sa paghinga sa kanya.“John—Son, medyo matagal-tagal na rin Hmm, tahimik ka yata lately anong meron?”Narinig kong huminga siya mula sa kabilang linya na parang pinag-iisipan kung kakausapin niya ako o hindi pero pakialam ko ba, sasabihin ko pa rin naman kung

98

ROSE POV —"Pwede ba akong payagang lumabas kahit sandali lang?" tanong ko sa babaeng nagse-serve sa akin ng pagkain na parang habambuhay na.Seryoso, hindi ko alam kung anong araw na ngayon pero alam kong binibigyan ako ng pagkain tatlong beses palagi.Hindi sila pumapalya sa pag-serve, at noong huling beses na mukhang naiinip ako, binigyan nila ako ng dessert na inubos ko bago mo pa masabing Jack.Alam kong nagiging padalos-dalos ako pero seryoso, wala na talaga akong pagpipilian, kung gusto akong patayin ni Alek pwede na siyang magpatuloy dahil hindi ako naniniwalang hindi mauubos ang imbak niyang pagkain sa paraan ng pagpapakain nila sa akin.Nagugulat pa rin ako na hindi pa kami nagkakaharap nang mata-sa-mata mula nang kidnapin niya ako o kahit sumubok man lang siyang kausapin ako o kung ano pa man.Siguradong ginawa na ni Lucy na parang ghost land ang labas doon, hindi alam ng kawawa kong baby na paka-tanga kong hindi isinasaalang-alang ang alinman sa mga legal na payo niya.Hin

99

Pananaw ni Jonah —Napangiti ako habang naka-straddle sa akin si Rebecca, iniunat ko ang aking mga kamay at hinawakan ang kanyang puwet, pinipisil at mas idinidiin siya sa akin habang nakadiin siya sa aking pagkalalaki.Napahum siya sa pakiramdam ng aking ari na kumikiskis sa kanya kahit nakabutones pa ang aking pantalon at buo pa ang suot niya.Habang sinusundan ng kanyang daliri ang hugis ng aking panga, hinalikan niya ako sa noo na naging dahilan ng aking pagngiti.“Masyado kang malayo lately, nagsisimula ko nang isipin na pinabayaan mo na ako.”Kumunot ang noo ko sa sinabi niya, “Oh huwag kang magsalita ng ganyan, hinding-hindi kita kayang pabayaan Baby, ano ba ang tingin mo sa akin?”Nagkibit-balikat siya habang hinihimas ang aking panga na nagpasara ng kaunti sa aking mga mata, sapat na ang malambot niyang haplos para gawin iyon, pero mas gusto ko pa rin si Rose kahit ano pa man ang mangyari.“Well nandiyan pa rin ang ex mo na hindi mo pa nakakalimutan, hinahabol-habol mo pa rin

100

Pananaw ni Johnson —Ilang araw ko nang pinaplano kung paano itumba si Alek.Ibinahagi ko na ang pekeng plano kay Jonah noong araw na nahuli ko siyang kinakantot na naman ang babae niya, napakatanga niya para isipin na hindi ko malalaman na sangkot siya sa nangyari kay Rose pero palalampasin ko ito ngayon dahil may perpektong parusa ako para sa kanya.Pipilitin ko siyang pahirapan si Alek kapag nahuli ko siya, pareho silang mahuhulog sa patibong ko gamit ang pekeng plano at huhulihin ko silang dalawa nang walang pasabi.Hinihitit ang aking joint habang sumisilip sa camera na hawak ko at zino-zoom ito para malaman kung dumating na sila.Sa pagtingin ko, nakita kong may pumasok na kotse, ang unang lalaki na hindi kilala ay lumabas kasama ang isang tao na may itim na takip sa ulo at dahan-dahan itong hinihila, pinanood ko ang kanyang galaw habang sumasara ang pinto.Siguradong iyon ang tauhan niya at ang aking Lady.Sa pag-aninag, nakita kong pumasok sa paningin ko ang pangalawang kotse,

Dernier

...

Suivant

Scanner le code pour lire sur l'application

DMCA.com Protection Status