ROSE POV :Agad akong bumaba ng kotse suot ang hindi komportableng damit na ito, alam kong hindi ito tatagal pero hindi ko na makapuntang hubarin ito.Inalayan ako ni Lucy nang muntik na akong matisod habang papasok sa kasalan, “Mag-ingat mo, Rose, ayaw mo namang masaktan ang sarili mo, di ba?”Umiling ako at tiniyak na titingnan ko ang bawat hakbang ko sa pagkakataong ito, “Hindi ko na makapuntang makita ang mukha niya kapag tinanggihan ko ang salitang papatayin niya marinig lang mula sa akin.”Huminto si Lucy sa paglakad kaya lumingon ako para malaman kung ano ang problema, “Alam mo, kung gaano ko man kaalam na nagpakagago siya nang todo, na gusto ko siyang tawaging bastos—”Tumango ako, “Kakatapos mo lang sabihin ngayon,” wika ko nang may nakakatawang mukha, ano ba ang ipinupunto niya.“Oo, eksakto iyon pero… sa tingin ko hindi ito ang pinakamahusay na paraan, baka laslasin niya ang leeg mo at sabihing aksidente lang, alam mo kung gaano siya kabagsik.”Pinalaki ko ang mga mata ko s
더 보기