All Chapters of Angkin ng Mafia Don.: Chapter 51 - Chapter 60

POV ni Rose:"Sabi ko ipapadala ko na agad sa'yo yung mga reports, patapos na ako, grabe." Sabi ko na may halatang inis sa boses ko habang pabagsak kong ibinaba ang telepono ng opisina.Ngayon ang unang araw pagkatapos ng isang linggo kong bakasyon at maniwala ka sa akin kapag sinabi kong ilang oras pa lang ang nakakalipas, at sobrang inis na ako ngayon.Isinumpa yata ni Sarah na hindi ako makakahinga nang maluwag, hindi naman sa may pakialam ako pero baka masyadong pinahirapan siya ng boss at sa akin niya gustong ibuntong ang galit niya.Na gumagana naman nang perpekto, binigyan ako ng bruha ng napakaraming babasahin para i-proofread at mga cold e-mails na kailangang isulat at i-edit.Mga bagay na hindi ko matatapos sa loob ng isang araw pero ibinigay niya sa akin para lang ipakita na mas mataas siya, napaka-pake—Napatigil ako sa pag-iisip nang marinig kong nag-buzz ang telepono ko sa likuran ko at gumuhit ang isang ngiti sa mukha ko dahil alam ko na kung sino iyon.Okay, ipapaliwan

POV ni Rose:Nang magmaneho ako papasok sa restaurant na itinuro ni Alek, kinailangan kong suriin nang dalawang beses para makasigurong nasa tamang lugar ako dahil tangina...Masyadong maganda ang lugar na ito para pasukin ko, dahan-dahan akong napatingin sa suot kong damit.Diyos ko, sobrang underdressed ko, hindi niya sinabi sa akin na ganito pala ang itsura ng lugar.Nilunok ko ang malaking bara na namumuo na sa aking lalamunan, dahan-dahan akong bumaba at naglakad papunta sa restaurant.Yumuko sa akin ang bouncer na nakatayo roon at pinagbuksan ako ng pinto, kinakabahan ko siyang nginitian at pumasok.Pagkapasok ko pa lang, isang waitress ang agad na lumapit sa akin nang may ngiti at ibinalik ko ang pambati niya, "Reservation para kay Alek."Lumaki ang mga mata niya nang sabihin ko iyon at ngumiti siya sa akin, "Siyempre po, dito po tayo ma'am."Sumunod ako sa kanya at hindi na nangahas na lumingon-lingon dahil pinagtitinginan na ako. Hindi ko alam kung dahil ba underdressed ako o

POV ni ROSE:Hindi ko alam kung bakit sobrang pinagpapawisan ang mga palad ko, pero alam kong natatakot ako nang walang sapat na dahilan.Hindi lang talaga ako mapalagay mula pa kahapon, pagkatapos ng hapunan namin ni Alek.Sabi ni Lucy, normal lang daw iyon dahil inaya rin ako ni Johnson kaya baka nakukunsensya lang ako sa pagsisinungaling kung saan ako pumunta.Pero sinasabi ng isip ko na alam na niya. Ibig kong sabihin, hindi naman siya tanga para maniwala sa palusot kong dumiretso ako pauwi suot ang ganitong klaseng damit, 'di ba?Dahil ngayon ang hapunan namin ni Johnson, na nagdagdag sa kaba ko, sinigurado kong magsuot ng maganda at mamahaling damit na pinili ni Lucy para sa akin.Sabi niya, kailangan ko raw magmukhang hot para taasan niya ang sweldo ko o kung ano man.Sinusuportahan lang talaga ng babaeng 'to kung anumang gulo ang pasukin ko.Tumawag si Alek kagabi nang makapagpahinga na ako, siguro para kumpirmahin kung nakauwi ako nang ligtas, pero hindi ko na inabala ang sar

ROSE POV: Habang nilulunok ko ang huling lagok ng aking alak, narinig kong nagpakawala ng halos hindi marinig na tawa si Johnson sa tabi ko habang ibinababa ko ang aking baso at nagpahinga sa aking upuan.Well, ang pagkain ay higit pa sa makakain, ang bawat isa sa kanila ay isang obra maestra, hindi ko alam kung masyado na ba akong nagiging gahaman kung gusto ko ulit ng ganito.Hindi naman sa hindi niya afford pero…Biglang yumuko paharap sa mesa si Johnson at tumitig sa akin bago niya biglang sinabi, “Alam mo ba?”Tumingin ako kay Johnson, “Ano?”“Parang nag-flashback sa akin kung paano tayo unang nagkita.”Agad kong tinakpan ng kamay ko ang mukha ko nang sabihin niya iyon.“Diyos ko, huwag mo na ngang ipaalala sa akin.”“Huwag mong sabihing nahihiya ka?”. Tanong ni Johnson na may halatang pagkaaliw sa kanyang boses.Umiling ako habang nakatakip pa rin sa mukha ko.“Ayaw kong pag-usapan 'yan.”Tumugon siya ng "hmm" sa akin pero alam kong hindi pa siya tapos sa usapan, “Alam mo, nung

ROSE POV : Ngumiti ako habang isinasara ang pinto ng kotse ko at naglakad papasok sa complex ng pinagtatrabahuhan ko, siyempre may dalang morning coffee.Dumaan ako sa malapit na cafe at bumili para sa sarili ko, matagal-tagal na rin simula noong huli akong nagkape at dahil maganda ang mood ko.Huwag niyo nang itanong kung bakit, naisipan ko lang bumili ng isa.Naglakad ako papasok sa general office at dumiretso sa pwesto ko, pabagsak na umupo sa silya ko na may buntong-hininga ng satisfaction.Pinagkiskis ko ang mga kamay ko, ibinaba ang kape sa lamesa ko, siyempre, at binuhay ang computer ko.Humigop ako nang kaunti at pinaging abala ang sarili ko."Mukhang maganda ang mood mo ngayon, ah"Narinig kong singit ni Alex, at tumango ako nang hindi na nag-aabala pang tingnan siya."Mabuti 'yan, madalang ka kasing ngumiti, I mean ngumingiti ka naman pero hindi palagi, look hindi naman sa ini-stalk kita o ano pero kasi..."Hinawakan ko ang balikat niya para patigilin siya sa pagsasalita sa