Inicio / Mafia / Angkin ng Mafia Don. / Capítulo 61 - Capítulo 70

Todos los capítulos de Angkin ng Mafia Don.: Capítulo 61 - Capítulo 70

92 Capítulos

61

ROSE POV : Sa pagkaputol agad ng tawag, alam ko na kung kaninong boses iyon, kay Sandra. Ibinaba ko ang telepono at tumingin kay Alex na may nagtatanong na hitsura sa kanyang mukha. "Si Sandra lang" sabi ko habang tumatayo at inaayos ang aking mga damit, ayokong bigyan siya ng dahilan para pagsalitaan ako ng masama ngayong umaga. Binigyan ako ni Alex ng nakakaawang tingin bago siya bumalik sa kanyang trabaho. Naglakad ako papunta sa kung saan ako ipinatawag, pagdating ko sa kanyang p***o pinagkiskis ko ang aking mga kamay at tumayong tuwid. Nagpapawis na ang aking mga kamay at ang antas ng aking pagkabalisa ay mataas na, hindi dahil sa takot sa kanya kundi ewan ko ba, kinakabahan lang ako sa kung ano ang maririnig ko. Hayaan na, ano ba ang pinakamasamang maririnig ko, "S***k ka na?". Oo, iyon ang pinakamasama kong bangungot. Bumuntong-hininga ako habang ipinapagpag ang kaba sa aking mga kamay, marahan kong kumatok sa kanyang p***o. Narinig ko ang isang garalgal na, "Pasok."

62

ROSE POV : Pagkapasok ko sa industriya ng tela, ang hangin pa lang ay sapat na para masakal ako at umatras.Nilapitan ko ang receptionist doon, mukhang bago, wala siya rito noong huli akong pumunta.Binigyan ko siya ng isa sa aking mga matatamis na ngiti, “Hi.”Tumango siya pabalik sa akin, “Hi magandang umaga, welcome sa textile, paano ko kayo matutulungan.”Iyan talaga ang unang dapat mong itanong sa akin.“Um, mayroon akong package na gusto kong iwan sa opisina ni Mr. Jonah.”Pagkalabas na pagkalabas ng pangalan ni Jonah sa bibig ko, nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha, malamang ay kinantot din siya nito.Kailangang putulin ang titi niya at ilagay sa museo kapag namatay siya para maalala siya.Kumurap siya sa akin, “Uh hindi po ngayon ang tamang oras para pumunta sa opisina pero kung iiwan niyo ang gamit dito pwede ko itong ibigay sa kanya kapag hindi na siya gaanong abala.”Kumunot ang noo ko sa sinabi niya, “Nasa meeting ba siya?”Alanganin siyang tumawa at luminga-linga bag

63

POV ni Rose : Napasinghal si Jonah nang sabihin ko iyon.“Bakit ka umaarteng parang naiirita ka sa akin.”Tiningnan ko siya na parang dapat alam na niya, halata naman, “Bakit hindi ako maiirita sa'yo, bawat sumpa-sumpang bagay tungkol sa'yo ay nakakairita, ayoko na ngang pag-usapan ang ugali mo.”Tumawa siya ng mahina at binuksan ang file, pinanood ko siyang kumuha ng ballpen at pirmahan ang pangalan niya.“Pwede naman silang magpadala ng iba para dalhin ang file na 'to rito, alam mo ba.”Nagkibit-balikat ako, “Aba walang ibang nandiyan na pwedeng gumawa ng trabaho kundi ako.”“Kita mo na, walang ibang trumato sa'yo nang mas maayos kaysa sa akin, ginagawa ka lang asong tagahatid ng kapatid ko.”Inismiran ko siya, “Ang kapatid mo ay hamak na mas mabuti kaysa sa'yo, isa kang halimaw, nagkukunwari pa nga, kailangan lang tingnang maigi ng isang tao para malaman, kung tapos ka na, iabot mo na sa akin ang file.”Ngumisi siya sa akin at ibinalik sa akin ang file na mabilis kong kinuha at tu

64

ROSE POV : Sinara ko ang pinto sa likod habang inilalagay ko ang huling bag ng pinamili sa upuan sa likod at sumakay sa driver's seat para umuwi.Hinilot ko ang aking ulo habang ang pagod sa mga nangyari ngayong araw ay unti-unti ko nang nararamdaman.Medyo maswerte si Sandra na hindi ako maldita tulad ni Rebecca na ginagawa lang pampalipas-libog ang boss niya, kung hindi, hindi ko siya titigilan sa pagpilit niya sa aking pumunta sa kumpanya ni Jonah.Napakapabaya niya kung iisipin.At si Rebecca?, ang babaeng iyon ay walang pagpapahalaga sa sarili niya, sa dami ng mga bagay na mayroon siya.Kung nasa akin man ang kalahati ng kung anong meron siya, hindi ako makikipagtalik sa tulad ni Jonah, baka kay Alek pa, hindi lang talaga karapat-dapat si Jonah sa kanya.Pero sino'ng nakakaalam kung ano ang iniaalok niya para manatili pa rin ito sa kabila ng lahat ng kanyang kahangalang ugali.Ang ibig kong sabihin, nahulog din naman ako sa karisma niya sa puntong hindi ko nalamang niloloko na n

65

ROSE POV : Nakatayo ako nang may malalaking mata habang nakatitig sa pag-ikot ng door knob at bumukas ang pinto, na nagpakita kay Lucy.Kumapit ako sa pader sa tabi ko habang napabuntong-hininga sa ginhawa, napakuntik na 'yon.Tinitigan ako ni Lucy nang natatawa habang isinasara niya ang pinto, “Bakit ka umaarteng parang nakakita ng multo.”“Nakakita ako ng taong malapit doon.” Sabi ko habang naglalakad papuntang kusina at sumunod si Lucy sa likuran ko, siguradong hindi niya ito palalampasin.“Nakakita ka ng taong malapit sa mul…”Bumuntong-hininga ako, suko na, “Dumaan si Alek.”Kumunot ang noo niya habang naglalakad papunta sa ref at kumuha ng isang bote ng tubig.Uminom siya habang nakatitig sa akin, “Sinong Alek?”Tinaasan ko siya ng kilay, “Alek Pavlon, 'yung nagdala sa akin sa isang dinner noon bago ang Boss ko.”Lumiwanag ang mukha niya nang maalala niya, “Oh, 'yung gangster, salamat sa Diyos at hindi ko siya nakilala, at ang boss mo pala ang ka-date mo, hindi ba ang weird na

66

Johnson POV:Sumandal ako sa aking upuan habang humihithit nang malalim sa aking blunt, at dahan-dahan itong ibinuga.Tahimik ang mga bagay... mapayapa nitong mga nakaraang araw, at gusto kong manatili itong ganoon.Ibig kong sabihin, kung may mangyayari mang gulo, ako ang pangunahing mangunguna rito at hindi kung sino-sinong hangal lang.Napukaw ang atensyon ko sa tunog ng pagbukas ng aking pinto at napatingala ako upang makita si Bevlok na nakatayo roon na parang naiilang.Tinaasan ko siya ng kilay at siya ay yumuko."Master."Tumango ako bilang pagkilala sa kanyang pagbati habang walang pakialam na humithit muli, "Ano 'yon, bata?"Agad na umayos ng tayo si Bevlok, "Ina-update ko lang po kayo sa routine ni madam."Napangiti ako nang marinig ko ang sinabi niya, siniguro kong pamilyar ang mga tauhan ko sa itatawag nila sa aking ginang, dahil siya ang kanilang magiging madam sa hinaharap, wala namang masama kung simulan na nila siyang tawagin nang ganoon kaaga."At anong mayroon doon?"

67

Johnson POV.Inayos ko ang aking suit pagkababa ko sa sasakyan, at padabog na isinara ang pinto sa tabi ko.Nakahawak na sa bukas na pinto ng restaurant ang isa sa mga tauhan ko, yumuko siya at tumango ako bilang pagkilala habang naglalakad ako papasok.Ngayon, nasaan na ang tangang iyon...Huminto ako nang makita ko mismo si Alek sa dulong bahagi ng restaurant, palinga-linga na parang isdang nasilaw sa liwanag ng sasakyan.Ngumisi ako habang naglalakad papunta sa kanya, hindi pa niya namamalayan ang presensya ko.Dahan-dahan ang mga hakbang ko palapit sa kanya, sinisiguradong gumagawa ng sapat na tunog ang mga paa ko para marinig niya.Marahil naramdaman ng isipan ni Alek na may taong papalapit sa kanya dahil sa bilis ng paglingon niya sa direksyon ko.Binigyan ko siya ng isang kaakit-akit na ngiti nang makalapit ako, na siyempre - bilang isang mabuting bata - ay hindi niya sinuklian."Alek Pavlon," bulong ko habang hinihila ang upuan sa harap ko pagdating ko sa mesa."Nakakatuwang p

68

POV ni Johnson:Muntik na akong matawa sa sobrang kaawa-awa ng itsura niya na halos lumuwa na ang kanyang mga mata, “Narinig mo ako.”Inismiran niya ako habang sumandal siya sa kanyang upuan, “Tanga ka kung iniisip mong iiwan ko si Rose dahil lang sinabi mo.Tumango ako, “Na mas nagpapadali rito dahil may rason ako…”Umiling siya agad nang hindi man lang ako binibigyan ng pagkakataong sabihin ang nasa isip ko.“Hindi, ayokong marinig iyan Johnson, hindi ko siya maiiwan kahit na isa siyang banta, hindi ko gagawin…”“Gusto ko siya.”Agad na natigilan ang mga labi niya pagkasabi ko ng mga salitang iyon at nanlaki ang kanyang mga mata nang sampung beses kaysa sa dati.“Nagsisinungaling ka.”Nagkibit-balikat ako sa sinabi niya, ibig kong sabihin may karapatan siyang magduda dahil hindi ako ang tipo na naglalaro lang pero siguro iba si Rose at hindi ko siya pakakawalan dahil lang gusto iyon ni Alek, sadyang kahangalan lang iyon, hindi ako ipokrito.“Kaya gusto mong iwan ko siya dahil gusto

69

POV NI JOHNSON :Pagdating na pagdating namin sa daungan, halos tumalon na ako palabas ng kotse, habang maayos na minaneho at ipinarada ni Bevlok ang kotse nang walang imik.Nagsimulang tumitig sa akin nang asiwa ang mga guwardiya sa paligid nang lumapit siya. Nilapitan ko ang isa na wala man lang modong yumuko o batiin ako.Saan ba nila napulot ang mga gagong 'to ha.Tumikhim ako habang naglalakad palapit sa nakatitig sa akin, “Gusto kong makausap ang boss niyo, may kailangan lang akong ayusin na trabaho.”Tila nagulat siya sa sinabi ko, sabagay magmumukha ngang kakaiba kung may bigla na lang lalapit kay Bevlok at hahanapin ako.Pero magkaibang-magkaiba iyon, sa kasong ito, hindi ko man lang kilala ang mga 'to.“Wala ang boss.”Napangiwi ako sa kanya at sumulyap kay Bevlok na nakatayo ring parang estatwa sa tabi ko, alam niya kung ano ang kaya kong gawin, kaya tahimik lang siya.Napabuntong-hininga ako ng tawa at napahawak sa likod ng ulo ko, gusto pala ng mga taong 'to na magpaka-pa

70

A/N - Madugong pagpapahirap sa unahan laktawan kung hindi mo kayang makabasa tungkol sa dugo.POV ni Johnson : Pagdating na pagdating namin sa bahay ng komisyoner, bago pa kami makalapit ay pinigilan ko na si Bevlok na magpatuloy pa.Hindi pa ako handang harapin ang mga guwardiya ngayon, mga nagtatrabaho lang sila, magiging masama sa pangalan ko kung papatayin ko na lang silang lahat nang harapan para lang makausap ang tarantadong iyon."Maghintay ka rito, papasok ako nang palihim at kakausapin siya, sige.""Masusunod, Master."Tumango ako at bumaba, "Bigyan mo ako ng hanggang tatlumpung minuto."Pagkatapos niyon ay isinara ko ang pinto at naglakad papunta sa bahay ng komisyoner, tumayo ako sa gilid at tiningnan ang paligid hangga't kaya ng aking mga mata bago ako yumuko at naghandang tumalon.Nang matagumpay akong makatalon papasok, napadaing ako dahil matagal na rin simula noong huli akong gumawa ng ganitong bagay, may mga tauhan na akong gumagawa ng trabaho para sa akin ngayon.Pe

ANTERIOR

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status