Rose POV : Yumuko ako at pinasalamatan ang drayber pagkababang-pagkababa ko, "Salamat."Ngumiti siya, "Walang anuman, utos ni Master."At pagkasabi niyon ay humarurot na siya paalis, oo nga pala tungkol doon, gusto ko na talagang umalis nang maaga ngayong araw dahil sa walang tigil na pagtawag ni Lucy sa telepono ko.At dahil isa akong duwag, napagpasyahan kong huwag itong sagutin at umuwi na lang dahil kapag sinabi ko sa kanya kung nasaan ako, hindi na niya ako titigilan hanggang sa mamatay ako.Huminga ako nang malalim dahil sa kaba at humarap sa gusaling papasukan ko, ang building complex ko sa totoo lang dahil dito ako nakatira.Pero masyado akong natatakot na pumasok, paano kung nandiyan si Lucy, Diyos ko kung nalaman ko lang agad na nawala na ang epekto ng drogang ibinigay sa akin ni Jonah, sana ay nakauwi na ako agad, siguradong alalang-alala na siya.Dahan-dahan akong naglakad papunta sa pinto, nakasara ito, hay salamat naman.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pumasok, a
Read more