All Chapters of TAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG ) : Chapter 31 - Chapter 40

Lindsay POV​Napatigil ako. Ang mga salita ni James ay tila isang malamig na buhos ng tubig na nagpatahimik sa akin. Tiningnan ko ang kaniyang mga mata, naghahanap ng anomang bakas ng kasinungalingan, ngunit ang nakita ko lang ay ang matagal nang nakabaon na pait at sugat ng isang lalaking tinalikuran.​"Kaya ba ganyan si Jake sa mga babae?" mahina kong tanong, unt-unting nagdurugtong ang mga piraso ng puzzle sa isip ko. "Kaya ba galit siya sa mundo? Dahil akala niya lahat ng babae, katulad ng nanay niya?"​"Hindi ko siya ginawang ganiyan, Lindsay," seryosong sagot ni James, humakbang siya pabalik sa gilid ng kama ko. "Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng karangyaan para hindi niya maramdaman na kulang siya. Pero ang hindi ko alam... ang sugat na iniwan ng nanay niya, naging lason na pala sa utak niya. At ngayon, ikaw ang ginagawa niyang sandata para saktan ako, dahil alam niyang ikaw ang kahinaan ko."​"Kahinaan?" Isang mapait na tawa ang kumawala sa labi ko. "Huwag mo akong patawanin,

Lindsay POV ​"Okay ka lang?" agad na tanong ni James, ang kaniyang boses ay puno ng panginginig at matinding pag-aalala habang hinahawakan ang magkabila kong braso. Pilit niyang sinisilip ang aking mga mata, sinusubukang basahin kung anong nangyari sa loob ng saradong silid na iyon. ​Tumango ako nang dahan-dahan, bagamat ramdam ko ang panlalambot ng aking mga tuhod at ang pait na nananatili sa aking sistema. ​"James... gusto ko muna umuwi sa apartment ko," mahina kong sabi, hindi tumitingin nang diretso sa kaniyang mga mata. "Gusto ko muna mapag-isa. Please." ​Nakita ko ang pag-aalangan at lungkot sa mukha ni James. Alam kong gusto niya akong samahan, gusto niya akong alagaan, ngunit naramdaman niya rin ang bigat at ang pader na itinayo ko sa pagitan naming dalawa sa sandaling ito. Kailangan ko ng espasyo para huminga, para hugasan ang dumi ng nakaraang ilang oras, at para pag-isipan ang lahat. ​"Sige," tumango siya, ang kaniyang boses ay mababa at sumusuko sa aking kagustuhan. "

James POV​Mula nang gabing iyon sa apartment ni Lindsay, nagbago ang takbo ng buhay ko. Ang bawat araw ko na dati ay nakatali sa mga stock prices, boardroom meetings, at pakikipag-giyera sa mga kakompetensya ay napalitan ng mga simpleng bagay na may kinalaman sa kaniya.​Araw-araw ko siyang sinusundo sa bago niyang trabaho. Hindi gamit ang mamahaling limousine na madalas kong sakyan noon para magpaimpress, kundi ang isang simpleng sedan upang hindi siya mapag-usapan ng mga bago niyang katrabaho. Naghihintay ako sa parking lot, may bitbit na kape o kaya ay paborito niyang tsokolate, sabik na makita ang kaniyang ngiti paglabas ng pinto ng opisina.​"Ang aga mo yata ngayon, James?" nakangiting bungad sa akin ni Lindsay isang hapon habang papalapit sa kotse.​"Ayokong maghintay ang reyna ko," sagot ko habang pinagbubuksan siya ng pinto. Sa tuwing nakikita ko ang kaniyang mukha na wala na ang bakas ng takot at pagod, pakiramdam ko ay ako ang pinakamayamang lalaki sa mundo—higit pa sa anom

James POV ​Matapos ang aming simpleng almusal, tinulungan ko si Lindsay na mag-ligpit ng mesa. Habang naghuhugas siya ng mga plato, dahan-dahan ko siyang nilapitan mula sa likod at ipinunas ang aking mga kamay sa aking gilid bago ko siya niyakap nang pabalot sa kaniyang baywang. Isinandal ko ang aking baba sa kaniyang balikat, nilalasap ang bawat segundo ng ganitong kapayapaan. ​"James, naghuhugas ako," natatawang saway niya, ngunit naramdaman ko ang pag-sandal ng kaniyang ulo sa aking pisngi. ​"Gusto ko lang kitang yakapin. Baka kasi panaginip lang ito," bulong ko. ​"Hindi ito panaginip," sagot niya, sabay patay ng gripo. Humarap siya sa akin, ang mga kamay niya na basa pa ay maingat na inilagay sa aking leeg para hindi mabasa ang suot kong polo. "Nandito na tayo. Totoo na ito." ​Huminga ako nang malalim, tinitigan ang kaniyang malinaw at payapang mga mata. "May mga kailangan pa akong ayusin sa opisina mamayang hapon—mga huling papeles para sa pormal kong pagbaba sa pwesto. Gust

James POV ​Nanghina ang aking mga bisig habang dahan-dahang humuhupa ang marahas na tibok ng aming mga puso. Nanatili si Lindsay na nakasubsob sa aking leeg, ang kaniyang mabibilis na paghinga ay unt-unting kumakalma habang ang aming mga katawan ay magkadikit pa rin sa loob ng nag-iinit na sasakyan. ​Hinaplos ko ang kaniyang basang likod, ninanamnam ang bawat segundo ng katahimikang sumunod pagkatapos ng aming marubdob na pagsasama. ​"Sabi ko naman sa'yo... walang makakakita," bulong ko na may kasamang mahinang tawa, kahit na ako mismo ay hinahabol pa rin ang aking hininga. ​Bahagya siyang umangat at tinitigan ako, ang kaniyang mga pisngi ay namumula pa rin at ang kaniyang mga mata ay may pilyong kislap. "Sira-ulo ka talaga, James Green. Paano kung may dumaang security guard?" ​"Edi makikita nila kung gaano ko kamahal ang asawa ko," sagot ko bago iginawad ang isang mabilis ngunit matamis na halik sa kaniyang mga labi. ​Dahan-dahan ko siyang inalalayan na bumaba mula sa aki