All Chapters of TAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG ) : Chapter 51 - Chapter 60

Lindsay POV ​Nakahiga kami sa ibabaw ng sofa habang parehong dahan-dahang kumakalma ang aming mga mabilis na paghinga. Nakasandig ang aking ulo sa malapad na dibdib ni James habang ang kaniyang isang kamay ay dahan-dahang humahaplos sa aking likod, nag-iiwan ng malambing at maiinit na halik sa aking buhok. ​"Ang sarap mo talaga, sinta ko," pabulong na sabi ni James habang nakatingala sa kisame, may hiyas ng ngiti sa kaniyang mga labi. "Kahit kailan, hindi ako magsasawa sa'yo." ​Ngumiti ako at isiniksik pa ang aking sarili sa kaniyang piling. "Ikaw rin naman... napakagaling mo pa ring magpaikot ng ulo ko." ​Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang ulo para tignan ako nang diretso sa mga mata. May halong lambing at kasiguraduhan ang kaniyang titig. ​"Bukas na bukas din, bibisitahin natin 'yung catering provider at ang florist para sa final tasting at mock-up ng setup," paalala niya habang hinahaplos ang aking pisngi. "Gusto ko maging perpekto ang lahat para sa araw natin, para

James POV​Lumipas ang mga araw na tila isang madilim na bangungot. Matapos ang libing ni Lindsay at ng aming hindi pa naisisilang na anak, pinalitan ng matinding galit ang lahat ng pighati sa aking dibdib. Hindi ako makakatulog, hindi ako makakakain, at hindi ako titigil hangga't hindi nabibigyan ng katarungan ang buhay na kinuha nila sa akin.​"Dad, nakakuha na ng lead ang mga private investigator natin," mabilis na pumasok si Jake sa aking silid, hawak ang isang folder. "Nagtatago si Arlene at ang tatlong tauhan niya sa isang abandonadong bodega malapit sa port area. Naghahanda na silang tumakas papuntang ibang bansa sa tulong ng isang illegal charter boat ngayong gabi."​Agad akong tumayo mula sa aking upuan. Malamig at walang emosyon ang aking mukha.​"Tumawag ka na sa mga pulis at sa SWAT team," malamig kong utos kay Jake habang isinusuot ang aking jacket. "Pero mauuna tayo. Ayaw kong makatakas pa siya kahit isang segundo."​Nabalot ng kadiliman at ulan ang lumang bodega sa tabi

James POV ​Nagliwanag ang mukha ni Biboy sa sinabi ko. Mabilis siyang tumango habang hawak ang kaniyang maliit na tray ng Sampaguita. ​Pumasok kami sa loob ng coffee shop. Ako na ang um-order ng chocolate cake at mainit na gatas para sa kaniya, habang black coffee naman ang sa akin. Habang kumakain siya, hindi ko maiwasang mapatitig sa bawat galaw niya. Ang paraan ng paghawak niya ng tinidor, ang pagpunas niya sa kaniyang bibig, at ang mabilis na pagkurap ng kaniyang mga mata—para akong tumitingin sa lumang litrato ng sarili ko noong bata pa ako. ​"Dahan-dahan lang sa pagkain, Biboy," nakangiti kong sabi habang iniaabot ang napkin. ​"Salamat po, Boss Pogi! Ang sarap po pala nito! Ngayon lang po ako nakakain ng ganitong cake," masaya niyang sabi habang puno pa ng cake ang kaniyang mga pisngi. ​"Ilang taon ka na nga uli, Biboy?" tanong ko. ​"Limang taon na po ako nung nakaraang buwan!" mabilis niyang sagot habang ipinapakita ang limang daliri niya sa akin. ​Napatigil ako.

James POV ​Hinalikan ako nang malalim at mapusok ni Amor. Napasinghap ako nang pumasok ang kaniyang dila sa aking bibig, kasabay ng mainit niyang hininga na humahalo sa amoy ng alak. ​Kahit na pilit na sumisingit ang mukha at alaala ni Lindsay sa isip ko, unti-unting nilamon ng matinding pagnanasa ang aking katinuan lalo na nang maramdaman ko ang buo niyang katawan. Wala na siyang anumang saplot. Nang idikit niya ang kaniyang sarili sa akin, ramdam na ramdam ko ang init at lambot ng kaniyang mga suso na mariing pumipisil sa aking hubad na dibdib. ​Parang kuryenteng gumapang sa buo kong pagkatao ang sensasyong iyon. Napapikit ako nang mariin. Limang taon... limang taon kong pinigilan, kinimkim, at pinatay ang anumang pisikal na pangangailangan ko. At ngayon, ang mainit at malambot na katawan sa aking harapan ang nagpapagising sa natutulog kong kamalayan. ​"James..." ungol ni Amor sa pagitan ng aming mga halik, habang ang kaniyang mga kamay ay gumagapang sa aking likuran at pili

Lindsay POV (bilang Sandy)​Tahimik kaming pumasok sa maliit naming kuwarto ni Biboy matapos umalis si Bong. Kinuha ko ang basahan at bahagyang pinunasan ang pawis at alikabok sa mukha ng anak ko habang payapa muli siyang nahihiga sa luma naming kutson.​"Nanay..." mahinang bulong ni Biboy habang idinidilat ang kaniyang malalaking mata. "Umiyak ka po ba?"​Pilit akong ngumiti at hinaplos ang kaniyang buhok. "Hindi, anak. Antok lang si Nanay. Sige na, matulog ka na uli, may pasok ka pa sa pagbebenta mamayang hapon, 'di ba?"​"Nay, ayaw ko na pong magbenta ng Sampaguita..." pabulong at nahihiyang sabi ng bata.​Napatigil ako. "Bakit, Biboy? May nag-away ba sa'yo?"​Umiling siya nang mabilis. "Hindi po. Kasi po... naiisip ko po 'yung Boss Pogi na bumili ng Sampaguita ko nung isang araw. Mabait po siya, Nay. Binalhan niya pa ako ng masarap na cake. Sabi ni Lola wag na raw ako lalapit doon, pero... bakit po ganun? Pakiramdam ko po, kilala ko siya."​Kumurot ang puso ko sa narinig. Nakaramd