Lahat ng Kabanata ng TAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG ) : Kabanata 41 - Kabanata 50

James POV​Pagkababa ko ng telepono matapos makipag-usap kay Lindsay, napasandal ako sa swivel chair dito sa aking opisina. Kahit malayo si Arlene at ginagawa ang lahat para ipitin kami sa Amerika, mas lalong tumindi ang determinasyon ko na tapusin ang kabaliwang ito. Ang bawat salita ni Lindsay ng suporta ay parang gasolina na nagpapanatili ng apoy sa aking dibdib.​Bumukas ang pinto at pumasok muli si Atty. Santos dala ang ilang panibagong legal briefs.​"Mr. Green, naisampa na natin ang petition para sa Declaration of Nullity of Marriage batay sa Article 36," pahayag ng abogado habang inilalapag ang stamped received copies ng korte. "Dahil ayaw makipag-cooperate ni Arlene at ayaw niyang pumirma sa anumang waiver, ipapadala ang summons sa pamamagitan ng Publication at International Courier sa huling kilalang address niya sa California."​"Mabuti," malamig ngunit pinal kong sagot. "Gawin ninyo ang lahat ayon sa probisyon ng batas para walang maipuntang teknikalidad ang kampo niya sa

Lindsay POV ​Ilang oras akong nakatulala sa sofa habang binabalikan sa isip ang bawat panlalait ni Arlene. Bawat salita niya ay patuloy na nagre-replay sa utak ko—na para bang ipinamumukha sa akin na gaano man ako kaligaya sa piling ni James ngayon, nakatali pa rin ako sa nakaraan. ​Narinig ko ang pamilyar na tunog ng sasakyan ni James na pumasok sa garahe. Mabilis akong tumayo, pinunasan ang aking mga mukha, at pilit na kumuha ng malalim na hininga para hindi niya halatang may nangyaring masama habang wala siya. ​Pumasok si James na mukhang pagod ngunit may bahagyang ginhawa sa kaniyang mukha. Nang makita niya ako, agad siyang ngumiti at mabilis na lumapit para halikan ako sa noo at yakapin nang mahigpit. ​"Nakausap ko na si Jake," bulong niya habang nakayakap pa rin sa akin. "Mahirap nung una, pero naintindihan niya. Sinabi niyang gusto lang niya na maging masaya ako... at tanggap niya kung ano man ang desisyon ko." ​Huminga ako nang malalim habang nakasubsob ang mukha ko

Lindsay POV ​Hindi ako makapaniwala sa mga nangyayari. Nakahawak pa rin ako sa damit ni James habang nakatitig kay Jake. Ang lalaking minsang nagpakita ng pag-unawa ay tila ibang tao na ngayon—malamig, galit, at puno ng paghihiganti. ​"Jake, pakiusap..." hindi ko na napigilang magsalita habang lumalabas ang mga luha sa aking mga mata. "Huwag mong gawin 'to sa ama mo. Alam mong mahal ka niya. Huwag mong hayaang masira ang ugnayan ninyong dalawa." ​"Manahimik ka, Lindsay!" mabilis at galit na singhal ni Jake sa akin. "Wala kang karapatang magsalita rito! Mula nang dumating ka sa buhay namin, nasira na ang lahat. Huwag kang magkunwaring nag-aalala ka para sa pamilya namin!" ​"Tama na, Jake!" sigaw ni James na tila napuno na ang salop. ​Nanginig ang boses ni James sa matinding sakit at galit. Humarap siya sa kaniyang anak nang may mariing pagtitig. ​"Huling beses na pambabastos mo na 'yan kay Lindsay sa harap ko," malamig na pahayag ni James. "Kung napagdesisyunan mong maging kaaway

Lindsay POV​Nang gabi na 'yun, tuluyan nang nawala ang anumang agam-agam sa puso ko. Nagbabad ako sa bathtub, sinabon at pinabanguhan ang buong katawan ko gamit ang paborito kong floral scent. Gusto kong maging perpekto ang gabing ito—isang regalo para kay James habang ipinagdiriwang namin ang panalo sa korte at ang aming pagmamahalan.​Nauna nang mag-shower si James. Paglabas ko ng banyo, nakita ko siyang nakaupo sa gilid ng kama habang nanonood ng TV, nakasuot lang ng pambahay na shorts at walang damit paitaas.​May kaunting kapilyuhan na pumasok sa isip ko. Lumakad ako patungo sa kaniya, humarang sa harap ng TV, at dahan-dahang sumayaw sa harap niya habang nakasuot pa ng aking manipis na robe.​"I want more," natatawang sabi ni James, nanlalalim ang mga mata habang nakatitig sa akin nang may matinding pananabik.​Maya-maya pa ay dahan-dahan kong ibinaba ang tali at hinayaan kong malaglag ang robe sa sahig.​Napalunok si James nang makita ang kumpletong hugis ng aking katawan sa il

Lindsay POV ​Matapos ang masayang hapunan sa restawran, mas lalong naging palagay ang loob ng aking pamilya kay James. Habang nagkukuwentuhan kami bago umuwi, inabot din ni James sa mga magulang ko ang kaniyang gustong maitulong para sa tuition at gastusin sa pag-aaral nina Rowena at ng aming bunso—bagay na labis na ikinatuwa at ikinagulat nina Nanay at Tatay. ​"Ate, sigurado ka bang hindi 'to panaginip?" bulong sa akin ni Rowena habang inaayos namin ang mga gamit bago umalis ng restawran. "Napakabait at napaka-generous ni Sir James. Sobrang swerte mo sa kaniya!" ​"Mabait talaga 'yan, at mahal na mahal tayo," nakangiti kong sagot sa kaniya habang nakatingin kay James na masayang nakikipag-usap kay Tatay tungkol sa mga plano sa buhay. ​Pagkaraan ng ilang araw mula sa aming pamamanhikan, buong lakas at panahon na ang ibinuhos namin ni James sa mismong mga detalye ng paghahanda sa kasal. Dahil gustuhin naming maging payapa, intimate, at maayos ang lahat, kami mismo ang humahawak