เสี่ยเถื่อน(วายร้าย) のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

“อยากตายนักใช่ไหม งั้นฉันจะจัดให้สาสมใจแกเลย จะได้ตาย ๆ ไปไม่ต้องมาขัดขวางรักของฉัน” ผู้หญิงคนนั้นมันกำลังจะฉีดบางอย่างใส่สายน้ำเกลือของน้องทิว“เธอ! ทำบ้าอะไร ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามานี่หน่อย” ด้วยความตกใจและความเป็นห่วงของฉัน มารู้สึกตัวอีกทีฉันก็เดินเข้ามาผลักยัยบ้านี่ออกให้ห่างจากน้องทิวก่อนที่มันจะได้ฉีดยาใส่น้ำเกลือฉันผลักมันเต็มแรง ทำให้มันล้มลงทันที“แก!” มันพยายามจะลุกขึ้นมาแต่ความโกรธของฉันที่อีนี่มันกล้าจะมาทำร้ายน้องทิวนั้นปะทุอย่างดุเดือด ฉันตามลงไปคร่อมมัน จากนั้นก็ตบ ๆ มันแบบที่มันตั้งตัวไม่ทัน มันพยายามจะตบฉันกลับ แต่ด้วยแรงของฉันที่มากกว่า มันจึงไม่มีโอกาส“มึงน่ะสิตาย มึงได้ตายแน่ อีใจทราม อีบ้าผู้ชาย” ฉันจับหัวมันโขก ๆ กับพื้นอย่างแรง นับครั้งไม่ถ้วนมันกล้าดียังไงจะมาทำร้ายเด็กที่นอนป่วยอยู่ ไม่สงสารกันบ้างหรือไง“ปล่อยฉันนะอีบ้า ฉันจะฟ้องเสือ จะให้เสือจัดการแก” มันพยายามกรีดร้องออกมาเฮอะ ขู่ใครไม่ขู่ ดันมาขู่อีอ้ายเวลาบ้าเลือด“ฟ้องเหรอ นี่แน่ะ ฟ้องเหรอ ก่อนจะฟ้องมึงก็ได้ตายก่อนนั่นแหละ” ความโมโหทำให้ฉันสติแตกชกหน้ามันไม่ยั้ง ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่เคยทำร้ายใครรุนแรง

“ทีหลังคุณต้องทำมันมากกว่านี้รู้ไหมที่รัก คนที่มันกล้าจะทำร้ายครอบครัวเรา ทำแค่นี้มันไม่พอ” ผมพูดจบก็บีบลงที่ต้นคอของบีด้วยความแรง บีบและยกมันขึ้นลอยเหนือพื้นด้วยมือข้างเดียว“สะ…เสือ คะ คุณ ทะ ทำ อะไร” เธอในเงื้อมมือผมพยายามเปล่งเสียงพูด“ผมความจำเสื่อม แต่ผมไม่ได้โง่จนมองความจริงไม่ออก สภาพที่คุณแต่งกายเข้ามาในห้องลูกชายผม และหลักฐานที่บ่งบอกชัดเจนว่าคุณตั้งใจ คุณคิดว่าผมเชื่อคุณเหรอ แล้วการที่คุณต่อว่าภรรยาของผมแบบนั้น ผมไม่โอเคเลยรู้ไหม” ผมปล่อยเธอลงทำให้เธอนั้นล้มลงไปนั่งกับพื้น แล้วรีบสูดอากาศเข้าปอดผมนั่งลงตรงหน้าเธอแล้วยิ้มให้เธออย่างใจเย็น พร้อมยื่นมือทั้งสองข้างไปประคองหน้าเธอ จากนั้นเหล่าบอดี้การ์ดก็มายืนบังสายตาของเด็กน้อยที่กำลังมองพฤติกรรมของผม“ผมแค่จะบอกคุณว่า ลำพังหลักฐานอย่างเดียวมันไม่เพียงพอนะครับ เพราะของบางอย่างมันต้องใช้ความรู้สึกของผมด้วย น่าเสียดายนะที่คุณจะไม่มีโอกาสได้แก้ไขวิธีการน่ารังเกียจแบบนี้ ว้า… เอาไว้ชาติหน้าแล้วกันนะครับ” ผมว่าแค่นั้น แล้วยิ้มเหี้ยมให้เธอก่อนจะใช้สองมือประคองใบหน้าของเธอแล้วบิดดังกึก จากนั้นเธอก็สิ้นใจในทันที“เก็บกวาดให้เรียบร้อย

“คุณได้ทำอะไรฉันไหม” ฉันจ้องหน้าเอาคำตอบ คนอย่างเขาไม่ฉวยโอกาสคงจะไม่ใช่ เพราะใบหน้าของเขาในตอนนี้มันดูอิ่มอกอิ่มใจ เสมือนได้ยาชูกำลังที่ดี“ผมไม่ชอบการโกหกด้วยสิ” เขายิ้มละมุนเมื่อพูดจบ“เสือ” ฉันลากเสียง“ผมก็แค่ดมตามร่างกายของคุณ ทุกซอกทุกมุม ที่สามารถสูดดมได้ แล้วก็แค่สัมผัสร่างกายเล็ก ๆ น้อย ๆ พอหอมปากหอมคอ แค่นั้นเองที่รัก” ในระหว่างที่เขาบอกเล่านั้นเขาก็ได้ลูบคลำตามร่างกายของฉันไปด้วย“ที่พูดมามันไม่น้อยแล้วไหม คนดี ๆ ที่ไหนเขาทำกัน” ฉันท้วงและปัดมือของเขาออก พลางขยับออกห่าง“ก็ผมไม่ใช่คนดีไงที่รัก แล้วตอนนี้ผมก็อยาก…”เขาพูดค้างคาพลางดึงฉันเข้าไปกอด“กอด คุณใจแทบขาด” แล้วเขาก็ต่อประโยคที่เขานั้นได้พูดค้างไว้“รู้สึกดีจัง กอดคุณแล้วผมโคตรอบอุ่น” เขาว่าในขณะที่มือหนาลูบที่ศีรษะของฉันอย่างอ่อนโยนด้วยความที่รู้สึกว่าอยู่ในอ้อมกอดของเขาก็ดีเหมือนกัน ฉันก็เลยปล่อยเลยตามเลยพร้อมกับซึมซับความอบอุ่นจากร่างกายเขา“ถ้าทำมากกว่ากอดคงจะรู้สึกดีมากกว่านี้หลายร้อยเท่า เรามาลองกันไหมที่รัก”“อะไรคือมากกว่ากอด” ตอนนี้ฉันพยายามผลักเขาออกแล้วล่ะ เพราะฉันกำลังรู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะการเต้นของหัวใ

(ไอ้ออยล์ก็คิดถึงอ้ายนะ พี่ติดต่อมันได้สักพักใหญ่แล้ว มันฝากบอกว่ามันสบายดี)“อ้ายก็คิดถึงออยล์ค่ะ แต่เราไม่ควรเจอกันมันดีที่สุด” ฉันบอกกับพี่ป้อน เพราะฉันสัญญากับผู้หญิงคนนั้นไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งกับออยล์อีก ซึ่งฉันต้องทำตามสัญญา(พี่รู้ และพี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่านินจะทนมันทำไม ไอ้ออยล์มันไม่ได้ใจดีกับนินเหมือนที่มันใจดีกับอ้ายเลยนะ)“ก็พี่ออยล์เป็นรักแรกของนินไงคะ เป็นคนแรกของนินด้วย นินเลยยอมทุกอย่าง แต่มันก็หลายปีแล้วนะ ทำไมพี่ออยล์ถึงยังใจร้ายกับนินอยู่ล่ะ”(อ้ายก็รู้เหตุผลอยู่ ไอ้ออยล์มันพาลโทษนินทุกเรื่องนั่นแหละ)“แต่นินก็ยังทน”(เหมือนที่อ้ายทนไง)“พี่ป้อน…”(เฮ้อ… เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ เอาเป็นว่าช่วยให้เกียรติมาเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องสำอางให้พี่ด้วยนะครับ)“หืมมมม”(เรื่องจริง ถ้าไม่มาพี่จะเสียใจมากนะ พี่รู้ว่าอ้ายของพี่ยังไม่รับเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องสำอางที่ไหน กรุณามาด้วยนะครับคุณสิริมา)“พี่มัดมือชกอ้าย”(พี่ขอแค่นี้ ให้พี่ได้ไหมครับคนสวยของพี่)“พูดมาขนาดนี้ ถ้าอ้ายปฏิเสธคงจะใจดำเลยล่ะค่ะ”(โอเคครับ เรื่องนัดหมายและรายละเอียดเดี๋ยวพี่ให้เลขาแจ้งไปอีกทีนะ แต่วันนี้มากินข

“พี่ป้อนขอร้องให้อ้ายรับงานพรีเซ็นเตอร์เครื่องสำอางให้เขา แล้วคือเขาดีกับอ้ายมากนะ อ้ายก็เลยตกลงรับไปแล้ว คุณโอเคไหมคะที่รัก” ผมชะงักทันทีที่เธอบอกเล่า แม้เธอจะเรียกผมว่าที่รักให้ผมรู้สึกดีก็เถอะความจริงไม่จำเป็นต้องถามผมด้วยซ้ำว่าผมโอเคไหม ในเมื่อเธอตกลงไปแล้ว“ป่าป๊าโอเคใช่ไหมคะ” แล้วเธอก็ทำเสียงอ้อน พร้อมกับมองหน้าผมเมื่อเห็นผมนั้นนิ่ง“ผมไม่โอเค ผมหึง ผมหวง แต่คุณตกลงไปแล้วผมคงพูดอะไรไม่ได้” ผมพูดไปตามความรู้สึกของตัวเองก็ผมรู้อยู่เต็มอกว่าไอ้พี่ป้อนนั่นคิดยังไงกับเธอ ผมหึง ผมหวง แต่ผมจะพยายามทำใจ เพราะมันคืองาน และดูเหมือนอ้ายจะเคารพไอ้พี่ป้อนนี่มากซะเหลือเกินสิ่งที่ผมทำได้ก็เลยมีแค่ ตามติดเธอทุกฝีก้าว ไม่ให้ห่างกายเด็ดขาด“มี้รักป๊า ไม่มีทางปันใจให้ชายอื่นอยู่แล้วค่ะ” เธอว่าจบก็แตะจูบที่กลีบปากผม“ผมกำลังห้ามใจเรื่องนั้นอยู่นะที่รัก คุณไม่ควรอ่อยให้ความอยากของผมมันพลุ่งพล่านมากกว่าเดิม” ผมบอกกับเธอด้วยความรู้สึกที่มันค่อนข้างเก็บกด ผมโคตรอยากจะจับเธอกดแล้วดมให้ชื่นใจฉิบหาย“ทำไมทำตัวน่ารักจังล่ะ คุณจะอดทนได้จริง ๆ เหรอ”“ผมแค่ไม่อยากเห็นคุณร้องไห้ ผมรู้สึกไม่ดีที่เห็นน้ำตาของ