The CEO Discovered His Secret Daughter 의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 39

The Chairman's Warning Third POV "Busy?" Tumayo si Zayver. "Hindi po." Tahimik na umupo ang matanda. Hindi muna ito nagsalita. Napansin na naman niya ang envelope. At ang pangalan sa harap nito. CALISTA VALENCIA Bahagyang nagdilim ang kanyang mukha pagkakita sa pangalan ng babaeng minsan niyang tinakot limang taon na ang nakalipas. "Anong ginagawa mo?" Diretsong tanong niya. Hindi na umiwas si Zayver ngayon. "Nagpapaimbestiga ako." "Tungkol saan?" Usisa nito agad. "Sa babaeng minsan ninyong pinilit na kalimutan ko. At ipilit ako sa babaeng hindi ko naman gusto!" Sumbat niya sa Lolo niya. Mahabang katahimikan sa loob ng opisina. Pagkatapos ay marahang ngumiti ang Chairman. "Mukhang hindi ka pa rin natututo." Tumayo siya at lumapit sa mesa. At akmang kukuhanin ng chairman ang envelope. Pero bago pa niya ito mahawakan, may isang kamay na humarang sa kanya. Si Zayver iyon. Mahigpit ang hawak nito sa envelope. "Don't touch it!" Malamig ang boses niyang sab

Why Are You Hiding, Mommy? Calista/Cassie POV Minsan, nahihiwagan ako sa kinikilos ng anak ko. Ano na naman kaya ang nasa isip nito? Hayyyy... Buntong-hininga ko pa. Mula kasi nang makilala ni Cassie si Mister sa personal, isa na lang ang laman ng isip niya. Kagaya ngayon, kinukulit na naman niya ako. "Kailangan niyong maging magkaibigan ni Mister sa lalong madaling panahon, Mommy." "Ha? Ano 'to, anak, sapilitan? Paano kung busy ang Mommy mo at wala akong oras makipagkaibigan sa kahit na sino?" sabi ko. "Si Mister po ang pwede mo lang maging kaibigan na lalaki, Mommy. Si Tito Virgo, hayaan mo na po siya . Busy naman na yata yun sa ibang babae. Di po kayo bagay, Mommy, ni Tito Virgo," nguso pa ni Cassie. "Pasaway ka talagang bata ka! Ang Tito Virgo mo ang palaging tumutulong sa atin. Wag mo naman siyang iganyan, anak." Malumanay kong suway sa kanya. "Pero Mommy, wag na po si Tito Virgo, normal friends na lang po kayo," giit niyang sagot. Hindi na lang ako nakipag-argue pa at ba

The Woman I Almost Lost Calista/Cassie/Zayver POV Makulimlim ang langit at mukhang uulan. Pero kinulit pa rin siya ng anak na magtungo sa isang maliit na park. Masayang naglalaro si Cassie habang hawak ang paborito niyang teddy bear. Hindi nito kailangan ng maraming kaibigan para sumaya. Kahit siya lang ay kaya niyang pasayahin ang sarili. Sabi nga ni Cassie kahit silang dalawa lang masaya na siya. Pero mas masaya raw kapag kasama nila ang Daddy niya. Hindi pa rin niya talaga kayang sabihin na si Zayver aka Mister ang kanyang ama. Hindi pa niya kayang aminin sa anak. Lalo na ang sabihin kay Zayver ang tungkol sa anak nila. Napansin niyang paulit-ulit niyang tinitingnan ang oras sa maliit niyang kiddie watch. May kikitain na naman ba sila? "Five minutes, malapit na." Ngumiti siya. At naglaro ulit. Mukhang may hinihintay na tao dahil panay tingin niya sa kiddie watch niyang suot. Dapat talaga kinulit niya ang anak. Mapapahamak na naman talaga siya sa pinaggagawa ng batang

The Ride HomeThird POVTahimik na isinara ni Marco ang pinto ng sasakyan. Pagkasara, ay mabilis na siyang pumunta sa kabila para makapasok na rin siya agad.Nagsimula nang umandar ang sasakyan. Agad rin na sumilip si Cassie sa bintana. First time niyang sumakay ng kotse kaya tuwang-tuwa ang bata. Kahit kasi pang-taxi nilang mag-ina ay hindi niya afford."Wow... Mister, parang spaceship ang kotse mo. Ang ganda po," masayang sigaw ni Cassie.Napangiti si Zayver. Basta para sa bata, madali na lang siyang napapangiti. Kahit simpleng salita lang ng bata."Spaceship agad? Hindi ba pwedeng maganda lang?""Ang dami po kasing pindutan.""Mga button lang 'yan, maliit. Hindi spaceship kasi hindi ka pa naman nakakapasok sa loob ng spaceship," saad nito."Kung ayaw mo ng spaceship, cellphone na lang. Magic button," tawa ng bata. Pati si Zayver, tumawa rin sa kakulitan ng bata.Tahimik lang na nakaupo si Calista sa kabilang side. Gaya kanina, hindi siya nakiki-join sa usapan nilang dalawa ng anak

Asking So Many Things Zayver POV "Anong trabaho mo?" mahinahon na tanong ko. Napatingin si Calista sa gawi ko. Parang ayaw niyang magsalita o sagutin ang tanong ko. Hindi ko alam kung nahihiya siya sa sitwasyon niya o ayaw lang niyang magkwento. "Kung saan-saan ka ba nagtatrabaho? O, sideline lang ba ang trabaho mo?" tanong ko nang hindi ko na mahintay na magsalita siya. Saglit siyang nag-atubili, kalaunan ay nagsalita rin siya. Kahit pa atubili siyang sumagot. "Kung ano ang available, gina-grab ko na ang offer na trabaho basta kaya ko at marangal," mahina niyang sagot. "Like what work?" usisa ko pa. "Nagbebenta ako ng pastries," tipid na sagot nito. "Tapos? Ano pa?" "Nagsa-sideline rin ako gaya ng naghuhugas sa kalenderya habang hinihintay ang uwian ng anak ko sa paaralan. Kung may kailangan ng tutor, nagtu-tutor ako," sagot rin niya. Napakunot-noo ako sa sagot niya sa akin. Ganito na ba ang buhay niya simula noong nagkahiwalay kami? "At kapag walang customer