The CEO Discovered His Secret Daughter 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

The Promise Calista POV Makulimlim ang langit hanggang sa biglang bumuhos ang malakas na ulan. Kamalas-malas lang dahil hindi pa kami nakauwi ng anak ko. Wala pa akong dalang payong. Habang pauwi ako mula sa trabaho, mahigpit kong hawak ang kamay ng anak kong si Cassie. Sinama ko kasi siya sa trabaho ko pagkauwi niya sa paaralan. Ganito palagi ang routine namin mag-ina. Kesa ewan ko siya sa bahay na mag-isa. Baka kung ano-ano na naman ang gagawin at ikalat sa bahay. Basang-basa kaming dalawa ng anak ko. Para hindi masyadong ginawin siya, kakargahin ko na sana siya. Pero ayaw niya mabigat raw siya at kawawa ako. Kaya mahigpit ko na siyang hinawakan sa kamay habang bitbit ko ang eco bag at ang bag niya. "Mommy, bilisan po natin." "Nadudulas ka na, anak , dahan-dahan lang." Tumango lang ang anak ko ngunit ramdam ko ang panginginig ng kanyang kamay. Giniginaw na siya, kawawa naman ang baby ko. Pagdating namin sa apartment, biglang namutla si Cassie. Nanginginig na rin an

The CEO Is Acting Strange THIRD POV Alas nuwebe pa lang ng umaga. Tahimik na ang buong Devereux Group Headquarters. Lahat ng empleyado ay nagmamadaling pumasok. Hindi dahil masisipag sila kundi dahil ayaw nilang makasalubong si Zayver Devereux kapag late sila. Kapag nakita ka niyang late pumasok, tanggal sa trabaho ang abot ng isang empleyado. Kaya kapag nakapasok na sa Devereux Building, ay dapat nasa department ka na agad, hindi na pwedeng pagala-gala pa. Sa executive floor. Nagkukumpulan sina Mera, ang receptionist, at dalawang secretary. May oras silang magkwentuhan dahil hindi pa dumating ang boss nilang ubod sama ang ugali. "Bakit parang ang saya ni Sir nitong mga nakaraang araw?" bulong ni Mera. "Ssshh! Baka marinig tayo!" Napailing naman ang isa. "Impossible. Baka may bagong acquisition lang. Kaya mukha siyang masaya." "Hindi eh. Iba yung dating ni Sir. Hindi na masyadong nakakatakot ngayon." "Take note, ang hirap paniwalaan pero kahapon, ngumiti siya."

A Chance Encounter Calista POV Mainit ang sikat ng araw kahit umaga pa lang. 'Sira na yata talaga ang ozone layer.' sa loob-loob ko. Nakahawak ako sa maliit na kamay ng anak kong si Cassie habang naglalakad kami papunta sa children's clinic. Kapag hindi ko kasi ito hahawakan, tatakbo na lang bigla kapag may makita siyang gusto niyang ipabili sa akin. 'Pero sorry anak dahil hindi ko mabibili ang iba na gusto mo dahil kulang tayo sa budget.' Bulong ng isip ko. "Mommy..." "Ano 'yun, anak?" "Promise, hindi na po ako kakain ng dalawang ice cream." Napangiti ako. Nagkaroon na naman kasi ito ng sipon at sore throat. Kaya nandito kami ngayon sa children's clinic para sa check-up ng anak ko. "Isa lang naman ang kinain mo, anak." "Opo. Pero kalahati ng ice cream ni Mommy, kinain ko rin. Favorite ko kasi talaga ang ice cream kaso po hindi favorite ng lalamunan ko. Hay..." Buntong-hininga pa ng anak ko. "Dapat kasi nakikinig ka kay Mommy. Nag-wish pa naman ako na sana masunurin ka. An

Mommy, I Miss Mister ZAYVER POV Apat na araw nang walang tawagan. Sa ikalimang araw. Tahimik akong nakaupo sa aking opisina. Nasa harapan ko ang mga kontrata na hindi ko pa rin ginagalaw hanggang ngayon. May meeting rin ako sa loob ng limang minuto. Pero imbes na ang report ang tingnan ko ay paulit-ulit kong binubuksan ang call history. Baka sakaling tumawag ang bata. Pero walang bagong tawag mula sa Little Trouble. Napabuntong-hininga ako. Gusto ko siyang tawagan pero nag-alinlangan ako. "Sir... may problema po ba?" Pansin ng assistant niya. "Wala." Tipid na sagot ko. "Sigurado po?" "Tahimik lang, may problema agad?" Napakunot-noo ang assistant ko. Hindi naniniwala sa sagot ko. "Mukhang nami-miss na niya ang batang iyon..." Bulong ng assistant ko at tama siya. Malalim akong bumuntong-hininga bago nagtungo sa meeting. Dahil kailangan ko pa ring pagtuunan ng mabuti ang mga negosyo ko. ***** Calista POV Mahina ang ulan sa labas. Nakahiga si Cassie sa sofa habang yakap ang

The Truth He Never Knew. ZAYVER POV Madilim na ang buong penthouse ko nang pumasok ako sa loob. Ang tanging ilaw lang ay ang nagmumula sa lungsod na pumapasok sa malawak na salaming bintana sa sala ko. Tahimik akong nakaupo sa sofa, hawak ang isang baso ng whiskey. Pero hindi ko pa iyon iniinom. Kanina ko pa pinapaikot ang likido sa loob ng baso habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang usapan namin ni Cassie. "Birthday ko po, July 18." July 18 ay isang simpleng petsa. Pero bakit tila ayaw akong tantanan nito? Mahina akong napabuntong-hininga. Unti-unti kong ipinikit ang aking mga mata. Muling bumalik ang alaala limang taon na ang nakalipas. Flashback Malakas ang ulan. Nakatayo si Calista sa harap ko. Namumugto ang mga mata nito, ngunit pilit na pinipigilan ang pagluha. "May mahal na akong iba." "Hindi na kita mahal." "Mas magandang buhay ang kaya niyang ibigay sa akin." Noong gabing iyon, naniwala akong bawat salitang binitiwan nito ay totoo. Naniwala ak