All Chapters of The CEO Discovered His Secret Daughter : Chapter 1 - Chapter 10

Ang Kasinungalingan Calista Pov Walang tigil ang malakas na ulan sa labas ng marangyang penthouse ni Zayver. Paminsan-minsan rin ay dumadagundong ang kulog sa kalangitan. Ngunit mas mabagsik pa ang unos na nagngangalit sa dibdib ni Zayver Devereux. Nakatitig lamang siya sa akin habang nakatayo ako sa kanyang harapan. Pilit kong pinapatatag ang sarili ko. Alam ko ang nasa isip niya sa mga oras na ito. 'Ang babaeng mahal ko. Ang babaeng pinangarap kong pakasalan. Ang babaeng binago ang buhay ko. I can't let her go, I love her.' Ganito palagi ang sinasabi niya sa akin kapag naglalambing ito. Sa kanya ko rin ibinigay ang sarili ko ng buo. I love him too so much. But I need to do this. I need to hurt him. Nakatayo ako malapit sa pinto, pilit itinatago ang panginginig ng aking mga kamay habang nagbabadyang tumulo ang aking mga luha. Hindi kaya ng dibdib ko na makitang masasaktan ko siya ng sobra. Pero hindi ako maaaring umiyak ngayon. Hindi pwede sa harap ni Zayver. Dahil kapag umi

Six Years Later CALISTA POV Limang taon ang lumipas. Hindi naging madali ang buhay ko. Parang may pumipigil sa akin na magtrabaho sa magandang kompanya o kahit sa mga simpleng trabaho lang. Pakiramdam ko may humaharang sa akin na makahanap ng trabaho. Gusto talaga yata nilang maghirap ako sa mundong ito. Pero hindi ko hahayaan na masira nila ako ng tuluyan. Hanggang ngayon ba ay pinapamanmanan pa rin niya ako para makita ang kamiserablehan ng buhay ko? Napabuntong-hininga ako ng malalim. Ginawa ko na ang lahat pero bakit hindi pa nila ako tantanan. Hindi ba pwedeng hayaan na nila ako dahil sinunod ko naman ang gusto nila. O, baka si Zayver naman ang may gawa nito. Kaya di ako nakakapasok at natatanggap sa trabaho dahil sa kagagawan niya. "Six years na hindi ba dapat hayaan na niya ako. Masaya na ako kasama ang anak ko eh," masamang loob na bulong ko. Kaya sa umaga, nagtatrabaho ako bilang online seller. Sa hapon naman ay tumatanggap ako ng mga labada mula sa kapitbahay.

The Strangest Friend Chapter 5 Zayver Pov Apat na araw na kaming magkausap ang batang si Cassie. At sa loob ng apat na araw na iyon ay apat na beses ding napatanong ang assistant ko kung may sakit daw ba ako. Dahil sa unang pagkakataon sa loob ng limang taon na lumipas, ay ngayon lang ako hindi nagalit sa kahit sino. Kasalukuyan, nasa kalagitnaan kami ng isang mahalagang meeting. Tahimik ang conference room. Lahat ay nakatutok sa presentasyon sa harapan. Seryoso akong nakikinig nang biglang nag-vibrate ang cellphone ko sa ibabaw ng mesa. Unknown number na naman, at sigurado akong si Cassie ang tumatawag. I-save ko na nga next time ang number na ginagamit ng bata. Nakita ko na lumaki ang mga mata ng assistant ko. Hindi siguro nila akalain ng mga nandito sa conference room na hindi nila kailanman nakitang may sumagot sa personal na tawag ang CEO habang may meeting. Mas mahalaga kasi ang kwentuhan namin ng batang makulit kaysa sa anumang meeting kahit importante pa ito. Agad

The Voice He Couldn't Ignore Calista POV "Cassie!" Tawag ko sa anak ko. Napalingon agad ang anak ko. "Yes po, Mommy!" "Ano'ng ginagawa mo na naman ba?" "Wala po." Mabilis niyang sagot. "Wala? Sigurado ka? Kanina ka pa nakikipagkuwentuhan diyan! Ano na naman ba ang mga pinagsasabi mo ha, bata ka." "Wala po, Mommy. Good girl po ako ah. Tsaka mahalaga po ang kwentuhan namin, Mommy." "Mahalaga?" Agap ko. "Opo." "Kanino ka ba nakikipag-usap, anak?" Napakamot si Cassie sa ulo. Parang hesitant pa itong sumagot sa tanong ko. Pinaningkitan ko siya ng mga mata. "Sa kaibigan ko po." Napabuntong-hininga ako. Hindi pwedeng ma-attach ito sa lalaking hindi naman niya kilala at nakikita. Baka ibuyo pa ako ng anak ko. Yung nanliligaw sa akin ay ayaw ng anak ko kasi daw pangit pero mabait. Sinita ko nga na bawal manlait pero hindi daw iyon lait. Napa-facepalm na lang ako. Maganda naman ang trabaho ng lalaki kaso lang ayaw ng anak ko sa kanya kahit pa very respectful na la

Why Do You Sound Sad? ZAYVER POV Nasa loob ako ng presidential office. Binabasa ang mga folder na nasa harapan ko. Nakapatong ang makapal na folder sa mesa habang binubuklat ko at tahimik na binabasa. Tatlong executives ang nakayuko sa harap ko. Siguro pinapanalangin na i-approve ko ang proyekto nila. "Rejected." Isang salita lang, agad namutla ang tatlong executives. Hindi siguro sila makapaniwala na rejected agad. "Sir, baka puwede pa naming i-revise—" "No." I seriously said it. "But sir..." "I said no." Natahimik ang buong opisina. Halos mawalan na sila ng pag-asa. Nagulat pa sila nang mag-ring na naman ang cellphone ng boss nila. Lahat sila ay napatingin sa gawi ko. Pero nanatili pa ring galit ang mukha ko habang nakatingin sa cellphone ko. Napabuntong-hininga ako para mawala ang galit sa boses ko. "Little Cassie..." Bulong ko. Hindi ko namalayang napangiti ako bago sinagot ang tawag ng bata. Gumaan ulit ang pakiramdam ko. Ito talaga ang stress relie