All Chapters of The Cold Billionaire Falls for His Sassy Maid: Chapter 61 - Chapter 70

Tulala lang si Mark sa kaniya, ni hindi natuloy ang pagkakalikot niya sa kaniyang cellphone. Ilang saglit pa ay salitan na ang pagtingin niya sa akin ni Hendrix habang medyo nakaawang na ang kaniyang bibig. Mayamaya pa ay bumaba ang tingin niya sa daliri ko kung saan ang engagement ring na bigay ni Hendrix."A-Ah... ganoon ba? Pasensya na," nauutal na sabi ni Mark, halatang nahiya. "Sige, Hiraya... una na ako. Nice seeing you again."Nang makaalis na si Mark ay saka ko hinarap si Hendrix na ngayon ay madilim pa rin ang ekspresyon habang nakatanaw sa dinaanan ni Mark. "Ano na naman ‘yun? Tinakot mo na naman!" sermon ko kahit ikinatuwa ko naman talaga ang pagsingit niya dahil hindi ko alam paano idi-decline ang paghingi ng isang ‘yun sa numero ko.Binalingan niya ako pero ganoon pa rin, madilim ang ekspresyon. "You didn't even remember his name, you were lying to his face just to be nice. And he was trying to ask you out for coffee right in front of me."Napatigil ako saglit. Napaawang

Pagpasok na pagpasok ko sa loob, agad akong dumiretso sa may mahabang sofa at prente akong nahiga doon habang nakakrus ang mga binti at braso. Kinuha ko ang cellphone ko at nagkunwaring busy sa pagse-cellphone, pero ang totoo ay patago kong sinusulyapan ang dalawa na ngayon ay papasok na sa may dining table area.Nakatayo si Jinah sa mismong tabi ni Hendrix habang ang demonyo naman ay pinipirmahan na ang mga papel. Ang hindi ko maintindigan, bakit sobrang lapit naman ata ng Bulldog sa demonyo? Kailangan ba talaga 'yun sa pagpirma? Halos idikit na ang balikat niya sa balikat ni Hendrix e! Hindi lang iyon dahil bahagya pang nakayuko ang Bulldog kung saan kita ang cleavage niya! Ugh! Nakakapang-init ng ulo! Nakakagigil tignan! Eh mas malaki akin ah!"Hendrix, do you want coffee?" mayamayang dining kong alok pa ni Jinah sa kaniya sa napakalambing na boses habang nakangiti. "I can make one for you like I used to do." "May mga kamay at paa siya, Jinah. Isa pa, hindi ka naman katulong dito

"Because I wasn't looking for jealousy. I just wanted to know you knew exactly where you stand—and apparently, you do."Medyo natigilan ako sa sinabi niya pero medyo lang dahil mas nangingibabaw pa rin ang inis ko. Sa makatuwid, konti na lang ay ihahampas ko na talaga sa kaniya ang kung anumang bagay na mapulot ko ngayon.Ang kapal niyang gumanto ngayon pagkatapos niyang papuntahin dito ang Bulldog na ‘yun! "Ang kapal mo rin e no?!" sigaw ko sabay tulak sa dalawang braso niya nang buong lakas. Dahil hindi niya inaasahan ang biglaan kong kilos, medyo napaatras siya kaya nakalabas ako sa pagkakakulong sa pader. "Kung makapagsalita ka akala mo kung sino ka! Alis! Ayaw kong makita pagmumukha mo dahil naiirita lang ako lalo!""Morana, stop shouting and lower your voice. Mag-usap tayo nang maayos," subok niyang pagpapakalma ngunit wala na talagang mapaglalagyan ang inis ko. "Wala akong kakausapin na pangit! Doon ka sa faraway! Magsama kayo ng Bulldog mong Jinah!" pagmamatigas kong asik at

Hinawakan ko na siya sa may braso, mahigpit at nakipagtagisan din ng tingin sa kaniya. Ngayon, galit na naman siya?! Para saan?!"Bakit ka ganyan ka rin maka-react, huh, Hendrix?!" tanong ko nang may halong panggigil at inis. "Bulaklak at regalo lang 'yan galing sa mga fans at supporters ko! Trabaho ko ang makipag-interact sa tao, at kasama sa career ko ang tumanggap ng suporta mula sa kanila! Ano?! Gaganyan ka pagkatapos ng ginawa mong pagpapatuloy dito kay Jinah?""Because it's not just harmless support, Morana!" madiin niyang sabi. "Nananadya ka na, Hiraya. Hindi na ako natutuwa…”Napatigil ako at napasinghap. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ko siyang magsalita ng ganoon. "You keep acting like you don't know what's happening," aniya sa mababang boses na bakas ng panginginig. "You keep asking me why I'm angry, why I pushed that guy away at the mall, why I don't want these d*mn flowers inside my house, and why I hate seeing anyone else get close to you!"Napaawang ang b

At magkatabi na nga kaming natulog kinagabihan. Wala naman naiba, bukod sa mas humigpit ang pagkakayakap niya sa akin hanggang sa makatulog na nga kami pareho.Kinaumagahan, pagkagising ko e wala ulit si Hendrix sa tabi ko. Dahil alam kong nasa baba lang siya at baka naghahanda na ng almusal, dumiretso na ako sa banyo at doon ay sinimulan ko ang morning routine ko. Medyo napatambay pa ako sa bathtub kasi nagmuni-muni muna ako tungkol sa pag-amin niya sa akin kahapon. Nakakainis lang dahil kay aga-aga, ramdam ko agad ang pamumula ng pisngi ko. Bwisit naman kasi ang isang ‘yun! Bwisit siya dahi bakit parang nakuha niya kiliti ko doon?! Hindi dapat kasi alam ko may hangganan din ‘tong sitwasyon namin!Pagkababa ko mula sa kuwarto ay tama nga ako sa hinala na naghahanda na siya ng magiging almusal namin. Wala pa ako sa kusina pero amoy ko na ang niluluto niya. Sumulyap ako doon at nakita ko siyang abala siya. Nakatalikod siya sa gawi ko habang ang kitchen island naman ang kaharap niya.