All Chapters of The Cold Billionaire Falls for His Sassy Maid: Chapter 71 - Chapter 80

Tahimik ang biyahe pabalik sa penthouse. Nakasandal lang ako sa bintana habang pinapanood ang mga ilaw ng kalsada na nadadaanan namin. Sa tabi ko, hawak pa rin ni Hendrix ang isa kong kamay habang ang kabila ay nasa manibela. Maya-maya lang, ibinaba niya ang hawak niyang kamay ko at pinagsalikop ang mga daliri namin.Sumulyap ako sa kaniya at nakitang nakangisi ang gilid ng mga labi niya."Bakit ka nakangisi diyan?" usisa ko sabay subok na bawiin ang kamay ko.Hinigpitan niya lang ang hawak. "Wala. Masaya lang ako na hindi mo na inaalis ang kamay mo.""Parang ‘yun lang? Malamang mahigpit pagkakahawak mo. Paano ako bibitaw kung ganun?" pambabasag ko."Sabi mo e," natatawa niyang sagot bago iniliko ang kotse sa basement parking.Nang maipark niya ang sasakyan, agad siyang bumaba para pagbuksan ako ng pinto. Kinuha niya rin sa compartment ang napakaraming paper bags ng mga binili kong damit at sapatos kanina sa mall. Sobrang dami nun pero parang wala lang sa kaniya habang bitbit sa isang

Pagkatapos ng dalawang oras na biyahe, nakarating na rin kami sa resthouse niya. Matatagpuan iyon sa may tuktok ng burol na may direktang tanawin sa isang bundok. Malamig ang hangin at sobrang tahimik ng buong paligid.Bumaba si Hendrix at kinuha ang mga gamit namin sa compartment bago ako pinagbuksan ng pinto."Do you like it?" tanong niya habang nakatayo sa tabi ko."Maganda," sagot ko sabay tingin sa paligid. "Tahimik at presko ang hangin.""I bought this place years ago, but I rarely come here," sabi niya bago niya pinwesto ang kaniyang kamay sa likod ng waist ko para akayin ako papasok. "I always thought this place was too empty. But having you here right now makes it feel completely different."Tumigil ako sa paglalakad sa tapat ng pinto at tumingin sa kaniya. "Hendrix...""Hmm?""Alam mo, naninibago na talaga ako sa pa-sweet mo," hindi ko naiwasang ipoint out iyon. "Ayos lang naman kung hindi mo 'ko bola-bolahin ganun. Maiintindihan ko naman. Isa pa, hindi naman require sa panl

Nang tuluyan nang gumabi, bumalik kami sa resthouse dahil nagsimula nang maging masyadong malamig ang hangin sa labas. Pagkapasok na pagkapasok namin, agad na binuksan ni Hendrix ang fireplace sa sala para uminit ang buong bahay.Naupo ako sa carpet sa harap ng fireplace saka ibinalot sa katawan ang nakahanda ng isang makapal na blanket. Lumapit si Hendrix dala ang isang board game mula sa cabinet—isang lumang Scrabble set."Scrabble?" tinaasan ko siya ng kilay. "Seryoso ka? Sa lahat ng pwedeng laruin, Scrabble pa? Ano ka, bata?""Ayaw mo?" tanong niya bago inilapag ang board sa gitna naming dalawa. "O baka natatakot ka lang na matalo kita?" panghahamon niya bigla.Naningkit ang mga mata ko. "Are you challenging me? Sorry pero magaling din ako sa mga ganiyan 'no!""Then prove it," nakangisi niyang sabi sabay abot sa akin ng lalagyan ng letter tiles. "Kung sino ang matalo, may punishment.""At anong punishment naman ‘yan?" usisa ko sabay tapon ng tiles sa tile rack ko."Simple lang. An

Nakahanda na ang dalawang malaking duffel bag sa tabi ng pinto ng resthouse. Nakatayo ako sa beranda habang inaayos ang zipper ng denim jacket ko, pinagmamasdan ang huling sikat ng araw na nakatagos sa matataas na puno ng pine dito sa Cagayan.Ngayon na ang uwi namin. Ibig sabihin, sa ganoong kabilis natapos ang dalawang araw namin dito. Bitin, oo. Pero sana, makabalik din kami dito dahil ang dami ko pang gustong pasyalan dito. Sa tabi-tabi lang kasi umikot, hindi nakalabas sa rest house.Lumabas si Hendrix mula sa kwarto habang bitbit ang kaniyang leather duffel bag sa kanang kamay at ang kaniyang dark blue suit jacket sa kabila. Nakasuot na siya ng pormal na polo at maong. Balik-CEO na naman ang hitsura ng loko, 'di tulad ng dalawang araw namin dito na casual na t-shirt at pants lang ang suot. Sabi’y ihahatid lang ako sa penthouse and then, didiretso siya sa opisina kasi may tatranahuin daw siya doon."Did you load all the souvenirs you bought from the kitchen into the car?" tanong

Sa mga sumunod na araw ay wala akong ginawa kundi libangin ang sarili habang hinihintay ang senyales ni Mama Benedict. Si Hendrix naman ay talagang seryoso ang problema ng kompanya niya dahil halos hindi na siya umuwi. Kung umuwi man ay hatinggabi na.Ngayon na ang alis ko at wala siya dahil alas-tres pa lang ng paumaga ay lumakad na siya papunta sa kompanya. Nasa NAIA International Airport na ako kasama si Mama Benedict at ang buong team. Abala sila sa pagpacheck-in ng mga malalaking luggage at gamit para sa shoot. Habang ako naman ay nakatayo sa VIP departure lounge kasama si Mama Benedict na hawak-hawak ang passport at boarding pass ko."Sigurado ka bang hindi talaga makakasama ang fiancée mo?" tanong ni Mama Benedict habang tinitingnan ang oras sa kaniyang relo.Hanggang ngayon pala ay hindi pa rin siya makapaniwala na engaged na ako sa lalaking iyon. Kahit naman ako e. "Oo. May emergency board crisis sila e," sagot ko at napilitang ngumiti. "Sayang nga, pero kailangan niyang asi