Todos los capítulos de The Cold Billionaire Falls for His Sassy Maid: Capítulo 81 - Capítulo 90

Nandito kami ngayon sa Place Vendôme sa Paris, nakatayo sa tapat ng napakalaking dambana ng fashion house habang ang hangin ng Europe ay sobrang lamig. Isang emerald green silk gown ang suot ko ngayon mula sa bagong koleksyon ng Vogue France. Tatlong photographer ang sabay-sabay na nag-a-adjust ng lighting habang si Mama Benedict ay nakatayo sa gilid, hawak ang tumbler ng kape ko at ang cellphone ko."Hiraya, chin up! A bit more posture, darling!" sigaw ng French photographer habang sunod-sunod ang pag-click ng camera. "Perfect! Hold that pose!"Pumwesto ako nang maayos, tinitiis ang lamig sa balat ko. Pero sa kabila ng ingay ng mga utos sa set, ang utak ko ay kalahating lumilipad pabalik sa Pilipinas. Inayos ko ang pwesto ng braso ko at pasimpleng hinawakan ang gintong kuwintas sa leeg ko, ang bigay ni Hendrix na may titik H."Okay, ten-minute break!" sigaw ng art director.Agad akong tumakbo patungo sa tent at sinalubong ako ni Mama Benedict ng makapal na coat. "Inumin mo 'tong main

Pangatlong araw na namin sa Paris at ito ang pinakamatagal na shoot day dahil tatlong magkakaibang gabi at twilight layouts ang kailangan naming matapos. Mula alas-diyes ng umaga hanggang gabi, ikot kami nang ikot sa iba't ibang sikat na fashion avenues.Habang inaayos ng stylist ang buhok ko sa loob ng dressing room van, pasimple kong tinitingnan ang cellphone ko. Simula kaninang umaga, hindi na nag-message si Hendrix. Naisip ko na baka ito na 'yung sinasabi niyang final round ng emergency meeting nila sa Frankfurt investors."Mama Benedict, anong oras na sa Pilipinas ngayon?" tanong ko habang nilalagyan ng lipstick ang labi ko."Mag-a-alas dos na ng madaling araw doon, Hiraya. Bakit? Hendrix?" sagot ng manager ko na parang bang alam na alam talaga ang itatanong ko."Wala lang. Hindi na kasi siya nag-message simula kaninang tanghali," sagot ko sabay balik ng phone sa mesa."Busy 'yun, panigurado. Alam mo naman 'yung mga bilyonaryong katulad niya, kapag negosyo ang pinag-uusapan, naka

Kinabukasan, huling araw na ng shoot namin dito sa Paris. Kailangan naming tapusin ang natitirang dalawang commercial endorsements bago ang biyahe namin pabalik ng Pilipinas sa susunod na umaga.Nandito ako sa loob ng luxury suite ng hotel habang inaayos ng dalawang hairstylist ang buhok ko. Maaga pa lang ay seryoso na ako at halos hindi nagsasalita. Napansin din 'yun ng buong glam team kaya pati sila ay tahimik na kumikilos at maingat sa mga galaw nila sa paligid ko."Hiraya, sure ka bang okay ka lang talaga?" tanong ni Mama Benedict habang iniaabot sa akin ang isang bottled water at croissant. "Kahapon ka pa tahimik ah. Hindi ka naman ganiyan kapag natatapos ang mga malalaking international project natin. Diba dapat nagse-celebrate ka kasi napakaganda ng feedbacks sa Vogue shoot mo?""Pagod lang ako, Mama Bed. Gusto ko na lang matapos 'to agad para makapag-impake na ako," tipid kong sagot bago kinuha ang tubig at uminom doon.Inabot niya sa akin ang cellphone ko na kanina pa paulit-

Mabigat ang mga hita at lagkit na lagkit ang pakiramdam ko nang sa wakas ay lumapag ang eroplano sa NAIA International Airport. Pagod ako sa labing-apat na oras na biyahe mula Paris, at lalong pagod ang utak ko sa mga isipin. Hawak ni Mama Benedict ang luggage trolley habang naglalakad kami palabas ng VIP arrival area."Sigurado ka bang ayaw mong ipasundo sa kaniya 'yang mga gamit natin? Tignan mo oh," pabulong na untag sa akin ni Mama Bed sabay turo sa gilid ng exit gate.Tumigil ako sa paglalakad at tiningnan ang itinuro niya. Sa gitna ng mga nag-aabang na driver at pamilya ng mga dumating, agad nafocus ang mga mata ko sa lalaking kahit ilang metro pa ang layo ay makikilala at makikilala ko pa rin. Nakasuot siya ng simpleng itim na polo shirt at maong. May kalayuan man ang kinatatayuan niya ay kitang kita ko pa rin mula dito ang medyo pagkakagulo ng kaniyang buhok. Napasinghap ako nang magtama agad ang mga tingin namin. Ilang saglit pa ay nagsimula na siyang maglakad, hanggang sa t

Nang marinig ko ang linya niyang 'yun, parang may sumabog na bomba sa loob ng dibdib ko. Ang matinding inis, ang sama ng loob, at ang pagtatampo na inipon ko mula pa nung nasa Paris ako ay biglang lumabas lahat sa isang matinding hagulgol."H-Hindi! Hindi kita namiss! Nakakainis ka! Bwisit ka!" sigaw ko habang patuloy ang paghagulgol ko na parang bata, ang kamay ko ay mahinang nakakapit na sa damit niya. "B-Babaero ka! P-Paniwalang paniwala ako sa'yo na ako lang babae mo! Akala ko busy ka lang sa kumpanya mo tapos… tapos… I hate you!" Ramdam ko ang matindi niyang pagkakatigil pero hindi pa rin niya inaalis ang pagkakayakap sa akin. "Baby… w-what are you talking about? I-I was just working hard for us… The Frankfurt board was threatened to pull out the investment—""Sinungaling ka!" sigaw ko sa mukha niya habang tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha ko sabay nanginginig ang boses. "Babae ang trinabaho mo dito! Babae! Kaya pala hindi ka masyadong nakakapag-text sa'kin ha! Babaero ka, Hen! I