Alle Kapitel von Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]: Kapitel 21 – Kapitel 30

SOLANA'S POVMy eyes shifted toward the long driveway. And my heartbeat suddenly became louder. "Miss, may dumating na po," isa sa mga kasambahay ang mahinang saad. Hindi ko na namalayan na bahagya na pala akong napapangiti. "Ehem." Narinig ko ang mahinang pag-ubo ni Vanessa sa tabi ko. "Anong ehem?" "Wala naman..." nakangisi niyang sagot. "Ipagpatuloy mo lang kako iyang ginagawa mo," Sinamaan ko siya ng tingin bago muling ibinalik ang atensyon ko sa labas. The black SUV came to a smooth stop. A second later...the driver's door slowly opened.And there he was. Kenjie Hanagata. He stepped out of the vehicle wearing his usual black suit. His sleeves were neatly buttoned. His tie was perfectly straight. His hair was combed back, making him look even more intimidating than usual. Mukhang magaling na nga siya. Hindi na maputla ang mukha niya. Hindi na rin namumungay ang mga mata niya. A small wave of relief washed over me. Good... He's feeling better. Hindi ko namalayang

SOLANA'S POV The drive to the beach was unbearably quiet. I sat in the backseat with my eyes fixed outside the window. Simula ng bumyahe kami ay hindi ako nagsalita, kahit na panay ang sabi sa akin ni Vanessa tungkol sa mga bagay-bagay ay pinili ko pa rin na manahimik. Dahil sa loob ng van ay kasama namin si Kenjie at Gustav. At todo ingat ako sa bawat kilos ko dahil ayaw kong tumingin sa kanya...at halos hindi ako nagsasalita. This is what he wanted so I'm giving it to him. A professional relationship. Nothing more. No unnecessary conversations. When the van finally stopped near the private beach resort, Kenjie immediately got out of the driver's seat. As always...he walked toward my side and opened the door for me. I saw him from the corner of my eye. But I pretended not to. Without even looking at him, I stepped out of the vehicle and walked past him. No smile. No thank you, not even a glance. Habang naglalakad ako papalayo ay tahimik akong nakiramdam sa magi

KENJIE'S POV Sobrang tahimik. Iyon lang ang salitang makakapaglarawan sa loob ng van. Tanging mahinang ugong ng makina at tunog ng mga gulong sa sementadong kalsada ang maririnig.bMahigpit kong hawak ang manibela habang nakatutok ang mga mata ko sa kalsada. Paminsan-minsan ay sumisilip ako sa rearview mirror. Hindi ko rin maintindihan kung bakit. Marahil ay bahagi na ng trabaho ko ang siguraduhing maayos ang kalagayan ng taong binabantayan ko. O baka... Hindi lang talaga iyon ang dahilan. Nakita ko siyang nakasandal sa upuan. Tahimik at nakatingin lang sa labad ng bintana sa tabi niya.The city lights flashed across her face as we drove through the highway. Hindi ko mabasa ang iniisip niya. Hindi rin niya ako kinakausap. I slowly looked away and returned my attention to the road. Mas mabuti na rin iyon. After all... Ako mismo ang nagsabi na dapat manatili kaming propesyonal. Pero sa bawat segundo ng katahimikan ay mas lalo lamang nagiging mabigat ang hangin sa loob ng sas

SOLANA'S POV "Bitawan niyo ako!" Mariin kong sinubukang hilahin ang braso ko mula sa mahigpit na pagkakahawak ng lalaking nasa kanan ko. "Wag kayong lalapit!" Pero tila wala silang narinig. Mas lalo lamang nilang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin habang kinakaladkad nila ako palayo sa van. "KENJIE!" Nanginginig ang boses ko dahil sa takot. "Bitawan niyo siya!" Isang malakas na sigaw ang umalingawngaw sa madilim na kalsada. Napalingon ako sa pinanggalingan nito at nakita ko si Kenjie. Wala na ang kalmadong ekspresyon na palagi kong nakikita sa kanya. His eyes...they were terrifying. Cold. Sharp. And filled with a rage I had never seen before. Isa sa mga armado ang mabilis na sumugod sa kanya. Hindi man lang siya umatras. Sa isang mabilis na galaw...hinawakan niya ang papulsuhan ng lalaking kasalukuyang nay hawak na baril. Kasunod niyon ay umalingawngaw ang hiyaw nito sa sakit ng baliin ni Kenjie ang kamay niya. Bumagsak ito sa kalsada. Dalawa pa ang sumugod. Pero

⚠️ TRIGGER WARNING ⚠️ The following chapter contains mature and disturbing themes, including kidn@pping, attempted sex_al assault, physical viol€nce, coercion, and emotional trauma. These scenes are intended solely for storytelling purposes and do not condone or glorify abuse or violence in any form. Please read with care. SOLANA'S POV Malamlam na bombilya lamang ang nagbibigay ng liwanag sa buong silid. Kasunod niyon ay agad kong naramdaman ang malamig na hangin na dumadampi sa balat ko. At ang matinding kirot sa magkabilang pulsuhan ko. Napasinghap ako. Sinubukan kong igalaw ang mga kamay ko. Pero hindi ko magawa. Mariin itong nakatali sa likuran ng upuan. Maging ang mga paa ko ay mahigpit ding nakagapos. Nanlaki ang mga mata ko. "H-Hello...?" mahina ang boses ko. "W-Who's there?" Walang sumagot. Tanging patak ng tubig mula sa kung saan at mahinang ugong ng lumang electric fan ang maririnig. Napalunok ako. Pililit kong pinakalma ang sarili. Pero hind