Todos los capítulos de My Crazy Life as the CEO's Wife: Capítulo 81 - Capítulo 90

Caroline’s POV“Toby, maghahain lang ako ng pagkain, gutom ka na kamo—""No. Mamaya na," putol niya sa baritono at tila nagmamakaawang boses. Naramdaman ko ang marahang pagdampi ng kanyang maiinit na labi sa aking balikat, humahalik nang marahan pababa sa aking braso na nagdulot ng libo-libong boltahe ng kuryente sa aking sistema. "Let me just hold you."Hindi na ako nakapalag pa. Parang nanlambot ang aking mga tuhod sa kakaibang init na dulot ng kanyang mga yakap. Hinayaan ko na lang ang sarili kong makulong sa malalaking bisig ng lalaking ito. Biglang naglahong parang bula ang mabigat na pasaning dala-dala ko kanina sa salon. Ang higpit ng hawak niya sa bewang ko. Dahil doon, pakiramdam ko ay ako lang ang nag-iisang babaeng may karapatang manatili sa mundong binuo niya. Pakiramdam ko, kahit paano ako alipustahin ng ibang tao sa labas, basta narito ako sa mga bisig ng nag-iisang Tobias Del Fierro, ligtas ako.KINABUKASANMabilis na lumipas ang mga oras at heto na naman ako, balik sa

Caroline’s POV Natagpuan ko na lang ang sarili kong nakasakay sa isang umuuga-ugang provincial bus habang nakikipagpalitan ng siko sa katabi kong natutulog habang tumutulo pa ang laway. Napakabilis ng mga pangyayari. Ni hindi man lang ako nakatanggi sa side quest na ito dahil sa magaling kong best friend. Literal na nakiusap at halos lumuhod ang mga magulang niya sa akin na sunduin siya sa probinsya. Ayaw na raw kasing bumalik sa Maynila pagkatapos magbakasyon doon ng isang linggo. Isang linggo na umabot na ng higit isang buwan! At dahil ako lang daw ang nag-iisang nilalang sa mundo na kayang sapakin si Jade para matauhan kapag sumusumpong ang topak niya, heto ako ngayon. Tinitiis ang amoy ng piniritong chicharon, pawis, at Vicks VapoRub sa loob ng bus na bumabyahe patungong Nueva Ecija. Ipinikit ko ang mga mata ko para sana magnakaw ng kahit ilang minutong tulog, pero parang nanadya ang tadhana. Naramdaman ko ang walang humpay na pag-vibrate ng cellphone ko sa loob ng bag ko.

Caroline’s POV "Dali na, Carol! Konting lakad lang naman 'to. Masarap ang hangin sa bukid, promise!" Hinatak ni Jade ang braso ko habang pilit isinasaksak sa ulo ko ang isang lumang sumbrerong buri na amoy amag. "Jade, sandali! Ang sakit ng araw ngayon oh, kayang magluto ng itlog niyan eh!" Reklamo ko habang pilit na binabalanse ang sarili ko sa makipot at madulas na pilapil. Sa kaliwa ko, putikan. Sa kanan ko, palayan. Sa unahan ko naman, ang loka lokang kaibigan ko na panay ang lingon ng ulo na parang electric fan na sira. Tuluyan na talaga siyang nasiraan ng ulo. "Ayun! Carol, ayun siya oh! Bilisan mo, tingnan mo!" biglang tili ni Jade, pero sa pabulong na paraan. Napatingin ako sa itinuturo niya. Sa gitna ng bukid, may maliit na kubo sa ilalim ng puno ng mangga. Doon nakaupo ang gwapong magsasaka na nakita ko kanina sa bintana. Nakasandal siya sa kawayang dingding habang umiinom galing sa isang lumang pitsel. Nakatanggal na ang pulang sando niya na ipinatong niya sa

Caroline’s POVHindi ko alam kung paano ko nagawang umakto na parang walang nangyari sa mga sumunod na oras. Ibinulsa ko ang phone ko, pinilit akong ngumiti sa mga kuwento ni Jade, at tumulong pa ako kay Lola na maglatag ng dahon ng saging sa mahabang lamesang kawayan sa bakuran. Pero sa totoo lang? Para akong kandilang nauupos dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko..Bzzzz. Bzzzz.Naramdaman ko na naman ang pagv-vibrate ng phone ko sa bulsa ng maong shorts ko. Pang-dalawampu't tatlong tawag na yata 'yan ni Tobias sa loob ng huling dalawang oras. Hindi ko tinitingnan ang screen, pero alam na alam ko ang hitsura ng screen ko ngayon. Ilang daang unread messages na rin siguro ang nag-aantay doon. Gaya na lang ng ilan sa mga nabasa ko kanina.“Caroline, answer the d*mn phone.” “Where are you? It’s past thirty minutes.” “I’m leaving the office.”Naalala ko na naman ang litratong isinend ng anonymous number na iyon. Si Amanda, nakaupo sa kandungan niya. Ang posisyon na akala ko ay akin

Caroline’s POV"Fvck*ng b*stard," bulong niya habang inilalapit ang screen sa mukha niya. "Si Amanda 'to ah? 'Yung dem*nyitang director na laging umaaligid sa boyfriend mo?"Tumango ako nang mahina, tuluyan nang pumatak ang isang butil ng luha sa pisngi ko. Mabilis ko itong pinunasan. "Habang nasa sala tayo kanina, hindi ko alam kung sino ang nagsend. Pagkatapos na pagkatapos nung tawag niya sa akin... ganyan ang madadatnan ko.""G*go ba siya?!" galit na sabi ni Jade, ibinalik niya sa akin ang phone. "Ang kapal ng mukha ng Tobias na 'yan! Samantalang kanina kung makapag-utos sa'yo na huwag titingin sa ibang lalaki rito, akala mo naman kung sinong santo, tapos may kumakandong pala sa kanyang iba sa Maynila?!""Gulong-gulo ako, Jade," pabulong kong sabi habang nakatitig sa bote ng beer. "Hindi ko alam kung bakit ganito. I mean, kung hindi niya ako mahal and our marriage is just purely for business then he could’ve just say so, right? Marunong naman akong lumugar eh. Pero iyong ganito na