All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 211 - Chapter 220

3rd Person’s POV“That is correct.” Pagkumpirma ni Lola Rina, “My apo did those kind of things behind our backs. And we’re very very of his actions. T-Tobias is not a bad person. But… but money and power did this to him. And we’re very very sorry dahil pakiramdam namin ay malaki din ang pagkukulang namin that’s why he did all this.”Lumapit din si Lincoln sa harap. Sa harap ng napakaraming tao ay bigla siyang lumuhod.“I’m very sorry for my son’s actions. I assure you, sisiguruhin naming maaayos ang lahat. I will take responsibility. At sisiguruhin naming maaayos ang lahat.”Lalong lumakas ang tunog ng mga camera at nagwala ang pag flash ng mga ito nang lumuhod sa platform si Lincoln para yumuko. Napakuyom ng kamao si Caroline. Kusang tumulo ang luha niya. Sa kabila ng mga nangyari ay hindi niya maiwasang maiyak para sa asawa. “How can they do this?” mahinang usal ni Mara.Pati si Jade na ubod ng daldal ay natahimik dahil sa nasaksihan. Hindi makapaniwala sa kung paanong ang mga taon

3rd Person’s POV "Can you tell me about your personal life, Mister Tobias?" maingat na tanong ng doktor. "Your background, your upbringing?"Tumingin si Tobias sa doktor. "It was never easy, I was always alone," panimula ni Tobias. "I am the type of a person who dream big. Pero hindi iyon madali sa katulad ko. Kailangan kong maging working student noon para lang makapagtapos ng pag-aaral.Kung ano-anong raket ang pinasok ko adn thankfully, it’s all worth it."Maikli ang sagot niya pero panay din ang lingon niya kung saan-saan na para bang hirap na hirap siyang alalahanin ang bawat detalye ng buhay niya."What about your parents? Your family?" tanong uli ng doktor.Umiling si Tobias. Blangko ang mukha nito. "My family? I don't have one, Doctor. Matagal na akong ulila. I grew up in an orphanage. I never knew my parents, and I don't have any relatives."Napasinghap si Caroline. Binura ng utak ni Tobias ang pamilya Del Fierro. Tumingin ang doktor kay Caroline, a silent confirmation of t

3rd Person’s POVHuminto ang sasakyan nila sa tapat ng napakalaking wrought iron gates. Sa sandaling bumukas ang gate at pumasok ang kotse sa malawak na driveway, agad na bumungad sa kanila ang isang napakalaki at napakagandang mansyon.Bago pa man makarating sa tapat ng mismong bahay, dumaan muna ang kotse sa gitna ng isang napakalawak na garden. Matingkad ang kulay ng berdeng damuhan sa paligid. May mga matatayog na punong-kahoy na nagbibigay ng masarap at preskong lilim, at sa magkabilang gilid ng daan ay may mga halamang bulaklak na siba’t iba ang kulay. Sa hindi kalayuan, maririnig pa ang agos ng tubig mula sa isang eleganteng fountain sa gitna ng bakuran. Napakalaki nito at may mga Koi fish na lumalangoy sa ibaba.Sinalubong agad ang sasakyan nila ng dalawang butler na nakasuot ng maayos na pormal na uniporme. Mabilis ngunit maingat na ibinaba ng mga ito ang mga bagahe nina Caroline at Tobias mula sa compartment habang nakayuko bilang paggalang."Welcome back po, Miss Caroline,"

3rd Person's POV "Friendly po ba 'yang mukhang pirate cook na napilitan lang magserbisyo?" bulong ni Caroline.Hindi na napigilan ng mag-lola ang kani-kanilang sarili at sabay nagtawanan. "Hoy! Rinig na rinig ko kayong dalawa!" bulyaw ni Lolo Clark, bagaman bakas ang bahagyang pamumula sa kaniyang mga tainga."Pinagtutulungan niyo na naman ako! Hintayin niyo lang ang ganti ko, Claire! Especially you, Caroline!""I'm so scared, Lolo," biro ni Caroline habang nagtatago sa likod ng balikat ni Tobias.Pagkatapos ng tanghalian, inakyat sila ni Lola Claire sa ikalawang palapag para ihatid sa kanilang silid.Ang kuwarto ay may cream and gold accents sa mga pader, grand king-sized bed na may intricately carved wooden headboard, at malalaking French doors na bumubukas patungo sa balkonaheng nakatanaw sa garden at fountain sa ibaba.Nang makapagpahinga nang ilang oras, lumabas silang dalawa at nadatnan si Lola Claire sa may hallway, nakatayo sa tabi ng isang lumang antique rocking chair na ba

3rd Person’s POV "Sino si Lincoln Del Fierro? At bakit kayo nataranta nang ganoon?"Mabilis na pinaypayan ni Lola Claire ang sarili habang pasimpleng binibigyan ng matatalim na tingin ang kasambahay na nagbukas ng TV. Mabilis namang sumenyas si Lolo sa katulong gamit ang mga kamay, tinuturo ang telebisyon habang umiiling nang mabilis para ipahiwatig na huwag na huwag na muling magbubukas ng balita sa bahay na iyon.Kung bakit naman kasi nakalimot pa ang isang iyon gayong ilang beses na silang nagbilin na huwag na huwag manonood ng news."Wala 'yon, Toby," malambing ngunit mabilis niyang paliwanag. "Ayaw lang talaga nina Lolo at Lola ng mga ingay at tsismis na balita. Alam mo naman, even media nowadays can’t be trusted.""Oo nga, hijo!" mabilis na pagsang-ayon ni Lola Claire sabay hawak sa braso ni Tobias para akayin ito pabalik sa kusina. "Naku, nakakasira lang ng appetite ang mga balita sa TV. Halika na sa kusina at handa na ang hapunan. Kain na tayo."Nagkatinginan ang mag Lolo. Ba