All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 191 - Chapter 200

Caroline’s POVDahan-dahan kong ibinaba ang hawak kong kubyertos, inayos ang pagkaka-upo, at seryoso ko siyang tinitigan."Well, that is not final yet, Ate Sheena," madiin kong sabi. Lahat sila ay napalingon sa akin.Tumingin ako nang diretso kay Rhea na nakayuko pa rin."Hanggat hindi siya pumapasa sa standards ko, hindi ako aalis," patuloy ko. "At kapag natapos ang tatlong buwan at hindi niya pa rin natututunan ang mga dapat niyang matutunan, I'll stay with the company. I won't just hand over my position to someone who isn't fully capable."Nag-angat siya ng tingin sa akin at nung magsalubong ang mga mata namin ay inirapan ko siya.‘S*ck it, b*tch!’"What do you mean by that, Caroline?" salubong ang mga kilay na tanong ni Mama Shiela. "Dapat nga pagkakasal niyo pa lang ni Tobias, tumigil ka na sa pagtatrabaho. Wala ka nang ibang responsibilidad ngayon kundi ang magpaka-asawa at magpaka-ina sa bubuuin niyong pamilya."Napaawang ang bibig ko dahil sa sinabi niya."With all due respect

Caroline’s POV Bago pumasok sa opisina, naglagay ako ng makapal na concealer at foundation para itago ang pamamaga ng mga mata ko. Ayaw kong magmukhang kaawa-awa sa opisina. Ayaw kong magpatalo sa kanya. Pagpasok ko pa lang sa lobby ay sinalubong agad ako ni Jeff. "Good morning, Carol. Coffee?" Tipid ko siyang nginitian at saka ako tumango. Dumiretso kami sa pantry. Napatitig ako sa pagpatak ng ulan sa labas, iniisip kung paano ko siya haharapin mamaya. Napabuntong hininga na lang ako. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit bawal ang office relationship. Paano kami magtatrabaho ng magkasama ngayon? Isa pa iyang Rhea na iyan, nakakastress. Ibinaba ni Jeff ang mainit na kape sa tapat ko. "Nag-almusal ka na ba?" tanong niya saka naupo sa katapat kong stool. Dahan-dahan akong umiling. "Hindi pa eh." "Sakto pala eh. Gusto mo ng cupcake? Nagpadala si Mama, bagong bake galing sa shop niya," nakangiti niyang alok sabay labas ng isang maliit na pastry box mula sa bag niya. “Sure, namiss

Caroline’s POVTumingin siya ulit sa akin. May sumisilip na luha sa gilid ng kaniyang mga mata na pilit niyang pinipigilang pumatak."Nasa 'yo na ang lahat ng bagay na pinangarap ko, eh," dagdag pa niya, nanginginig ang boses. "May pamilya ka na mahal na mahal ka, may career ka na tinitingala ng lahat, mahal ka ng mga tao sa paligid mo... kaya nung pumasok ka pa sa buhay namin ni Raegan, naisip ko na... bakit pati siya? Bakit kailangan pati 'yung nag-iisang taong gusto ko at meron ako, aagawin mo pa sa akin?"Parang naputol ang hininga ko habang pumapasok sa utak ko ang bawat salitang binitiwan niya. Sa mga oras na iyon, sa kabila ng inis at galit na nararamdaman ko sa kanya ay bigla ko siyang naintindihan. Bigla kong napagtagpi-tagpi ang mga rason kung bakit niya nagawa ang mga bagay na iyon. Ni minsan ay hindi ko akalaing darating ang araw na maiintindihan ko siya. Dahil kung ako ang nasa kalagayan niya, gagawin ko rin ang lahat para protektahan kung ano ang akin.“I may have done s

Caroline’s POV Tahimik na ang paligid sa parking lot ng karaoke bar paglabas namin. We spent the whole night drinking, dancing, singing and getting wasted. Inilabas ko ang lahat ng pwede kong ilabas ngayong gabi. Ala una na ng madaling araw, pero pakiramdam ko ay kakaumpisa ko pa lang magsaya. Ang kaso nga lang, uwing-uwi na itong mga kasama ko."Isa pa! Mabilis lang, isa pang bote!" sigaw ko habang sumasayaw-sayaw pa at pilit na kumakawala sa hawak nina Mel at Jeff."Caroline, tama na! Lasing na lasing ka na!" sigaw ni Mel habang hinihila ang braso ko, halos mapaupo na siya sa pagpigil sa akin. “Carol huwag kang magulo, aray! Yung paa ko huwag mong apakan!”“Isa pa! Hanggang alas singko! Huwag na tayo pumasok!” malapad ang ngiti kong aya sa kanila. “Libre ko kayo! Hihihi! Tag five pesos.”“Wala na, lasing na talaga ‘to,” natatawa at naiiling na sabi ni Jeff habang tumatawa.“Anong lasing? Wala na sa sarili iyan! Paano natin to iuuwi? Sabi niya magtataxi lang siya.”“Hindi ako lasin

Caroline’s POV"O-oo... Tobias, sa 'yo lang ako," mahina kong bulong. Sa kabila ng takot at galit sa nangyari, pilit ko pa rin siyang inuunawa. Ang matinding takot niyang mawala ako at ang nararamdaman niyang selos na humantong sa ganitong kalalang kaguluhan.I never once imagined na ganito pala siya katindi magselos. Tama nga sila… marami pa akong hindi alam tungkol sa kanya. Mabilis niyang iniyuko ang kaniyang mukha at hinalikan ako, isang halik na puno ng pang-aangkin, galit, at matinding pagnanasa. Sa halip na lumayo, pilit ko na lang tinanggap ang halik niya at sumabay sa kaniya.I don’t wanna make him angrier. Natatakot ako…"Tell me, Caroline," bulong niya sa gitna ng bawat mabilis na halik, hinihingal at nakatitig nang madiin sa akin, "Saan ka pa niya hinawakan? Where else did he touch you?!" his voice low, almost growling."Wala na, Tobias... I swear, wala na!" sagot ko habang nakahawak sa kaniyang magkabilang balikat, sinusubukang pakalmahin ang galit niya. "Ikaw lang... ik