Semua Bab My Crazy Life as the CEO's Wife: Bab 61 - Bab 70

Caroline's POV “Mom, isn’t it too early for that?”Alas sais pa lang ng umaga pero stressed na stressed na ako habang nakahawak sa cellphone ko.“Pero anak, magpupunta na raw ang Lolo at Lola mo rito,” sagot ni Mommy mula sa kabilang linya.Sa tono pa lang ng pananalita niya, alam ko na agad na walang magco-compromise sa kanila, at 'yun ang lalo kong ikinakabahala. Pero hindi ko rin naman masisi si Mommy dahil hindi naman sila ni Dad ang may kontrol doon.“Bakit naman po kasi biglaan? Hindi ako ready... at lalong hindi ready si Toby for that!”“Sinabi mo na ba sa kaniya?” halatang pati siya ay nangungunsumisyon na rin dahil sa akin.I sighed deeply, “Hindi pa po.”“Eh, paano mo nalamang 'di pa siya ready kung hindi mo pa pala sinasabi?” Sa boses niya pa lang, halatang nauubusan na rin siya ng pasensya sa akin.But what can I do?! Ayokong sumabak sa giyera nang walang bala!“Pero Mommy, alam mo naman kung paano makisalamuha si Lolo sa mga manliligaw ko dati, 'di ba?”“Ayun na nga, anak

3rd Person’s POVMatapos ang hapunan ay minabuti niyang kausapin muna ang nobya ng sarilinan.“Carol, can you please stop doing that?” Kasalukuyan silang nasa veranda habang nasa loob naman ng sala ang iba.“Doing what? Tobi, are you okay?” Hinawakan siya ni Caroline sa balikat. Kita ang pag-aalala sa mga mata nito, “Kung hindi ka comfortable sa Lolo ko we can go home already. Ako na ang magpapaalam.”That’s it. Ayaw man niyang magalit ay hindi niya na mapigilan. “Caroline, hindi ang Lolo mo ang problema ko, ikaw.”“W-What? Toby ano bang sinasabi mo?” naguguluhang tanong ng dalaga.“Hindi ko makausap ng maayos ang Lolo mo because you kept interrupting me,” he said in frustration.“P-Pero Toby, nagawa ko lang naman iyon kasi… kasi ayaw kong kayan kayanin ka ni Lolo eh. I was trying to help you dodge bullets.”“Exactly!” He tried his best na huwag magtaas ng boses pero hindi na niya mapigilan. Pang hindi siya maintindihan ng girlfriend niya, “Bakit ko naman gugustuhing umiwas sa mga b

Caroline’s POV “Ugghhh, your… mouth… is … so tight.” Hawak niya ang buhok ko habang nakaluhod ako at paulit ulit niyang inilalabas masok ang sandata niya sa bibig ko. Halos maduwal ako sa laki at haba ng pagkalalaki niya but seeing him go crazy because of pleasure makes it all worth it. “Ahh~~!! F*ck! Hngghh~~ I can feel your throat.” Sinalubong ko ang mga titig niya nang yumuko siya at tignan ako. “You look so horny, sh*t!” Hinugot niya ang kahabaan niya sa bibig ko at saka ako hinila papunta sa glass wall. Binuksan niya ang napakalaking kurtina. Doon bumungad sa akin ang view ng city lights. Parang bumaba ang mga bituin at saksi silang lahat sa milagrong ginagawa namin. Itinulak niya ako sa glass wall. Parehong dumikit ang mukha at mga dibidb ko sa glass wall. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko at iginapos ang mga iyon sa dibdib ko. “T-Tobias… baka may makakita sa atin dito.” “That’s why we must hurry. Ugghhh!” Wala ano ano’y ipinasok niya sa sa pagkababae ko ang kany

“You think this is a game Caroline?!” singhal niya kasabay ng pagbagsak ng pintuan ng kwarto. “Sadya mong pinatay ang cellphone mo? For what?!” Nakayuko lang ako at hindi nakasagot. Ramdam ko ang mabilis na paghinga niya dahil sa sobrang lapit namin sa isa’t isa. “Halos mabaliw ako kahahanap sa iyo. Kung saan saan ako nagpunta at halos masiraan ako ng bait sa sobrang pag-aalala. Tapos makikita lang kitang nagsasayaw sa loob ng bar wearing this tiny piece of cloth?! For what Caroline! Explain it dahil mababaliw na ako kaiisip kung bakit ka nakikipagsayaw ng ganon kasama ang ibang lalake!” Lumitaw na ang mga ugat niya sa leeg sa kasisigaw sa akin. “Because! I want to unwind! Puro na lang ako trabaho, trabaho, trabaho. Bakit mo ba ako hinahanap? May ipapagawa ka ba?” walang kakwenta kwenta kong sagot. Lalo pa siyang lumapit sa akin hanggang sa magdikit ng ang mga dibdib naming dalawa. Magulo ang buhok niya at mukha na rin talaga siyang stressed. But still, he looks handsome. Mukha pa

Caroline’s POV “Alam mo ikaw? Nilalagnat ka na nga at lahat eh. Kumain ka muna.” Sinubuan ko siya ng tuloy tuloy para hindi na siya makapagsalita. Ang daming sinasabi kasi, baka mamaya ako ang hindi makapagpigil at ibabawan ko na lang talaga siya, hays! I cancelled all his schedules for today. Wala naman silang magagawa, I’m his secretary at masama ang pakiramdam niya. Sa tingin ko, pilit niya lang din ipinapakita sa akin na kaya niya. Pagkatapos niyang makakain, makainom ng gamot at mapunasan ang katawan, halos maghapon na siyang nakatulog. Pagdating ng gabi, busy ako sa panonood ng spongebob sa sala sa baba nang maramdaman ko ang mga yapak niya sa hagdan. “Carol,” tawag niya sa akin. “Oh, bumangon ka na pala. Kamusta ang pakiramdam mo?” Sinalubong ko siya at kinapa ko ang noo niya, “Humupa na pala ang lagnat mo.” Niyakap niya ako at muling iniupo sa sofa. Para siyang bata na sumandal sa balikat ko habang nakayakap sa braso ko at nakapikit. “Okay ka lang?” “Yeah, gutom ako.”