Semua Bab The Billionaire's Runaway Maid: Bab 251 - Bab 260

Letitia Del Fuego's POVBuong byahe pauwi mula sa St. Jude Academy hanggang sa Forbes Park, hindi ko man lang nilingon si Drake. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang patuloy na nag-uunahan ang mga luha ko sa pagpatak. Ang bigat-bigat ng dibdib ko. Ang sakit isipin na ang tanging taong pinalapit ko sa puso ko matapos ang maraming taon ng pagiging aloof... ay pwedeng may itinatagong napakalaking lihim laban sa amin.Pagkarating sa mansyon, mabilis akong umakyat sa kwarto ko at ibinagsak ang pinto.Gabi na pero hindi ako bumaba para maghapunan. Nakaupo lang ako sa gilid ng kama ko, nakakulong sa dilim habang hawak-hawak ang panyo ni Drake. Ang amoy niyon—amoy ng ulan at malinis na linen—na dating nagbibigay sa akin ng pakiramdam ng seguridad, ngayon ay nagdudulot na ng matinding takot at pagdududa.Sino ka ba talaga, Drake?Gusto kong maniwala sa kanya. Gusto kong sabihin sa sarili ko na ginawa lang 'yon ng mga Montenegro para sirain siya at ang pamilya ko. Pero ang mga mata ni

Third Person's POVNakatahimik ang buong mansyon ng mga Del Fuego, ngunit sa loob ng kwarto ni Letty, halos hindi humihinto ang kanyang tahimik na paghagulgol. Nakaupo pa rin ang dalaga sa malamig na sahig sa tapat ng nakalock na pinto, habang nakatitig sa panyong kulay puti na hawak ng kanyang nanginginig na palad.Sa labas ng pinto, nakatayo si Drake.Wala na ang tuwid at maayos niyang postura. Nakasandal ang kanyang noo sa matigas na kahoy ng pinto, habang ang kanyang dalawang kamay ay mariing nakakuyom sa kanyang gilid. Naririnig niya ang bawat hikbi ni Letty mula sa loob—at ang bawat tunog niyon ay mas matindi pa kaysa sa kahit anong physical na sakit na naranasan niya sa buong buhay niya."Letty..." mahina at paos na bulong ni Drake sa nakasarang pinto. "Alam kong wala akong karapatang humingi ng tawad sa'yo... pero pakiusap, mag-iingat ka ngayong araw."Walang sumagot mula sa loob.Huminga nang malalim si Drake. Ibinaba niya ang kanyang kamay at dahan-dahang tumalikod. Alam niy

Letitia Del Fuego's POVNakatitig ako sa nakapikit na mukha ni Drake habang nakahiga siya sa kama ng private room dito sa St. Jude Medical Center. May nakakabit na monitor sa tabi niya at may makapal na bandage ang kanyang kanang braso kung saan pumasok ang saksak ng tauhan ng Montenegro.Nakaligtas siya sa operasyon. Sabi ng doktor, malalim ang sugat pero hindi tumama sa pangunahing bituka o ugat.Nakahinga ako nang maluwag... pero agad ding pinalitan iyon ng matinding pait sa aking dibdib.Ikinuyom ko ang dalawa kong kamay habang nakatitig sa kanya. Naisip ko uli ang nakita kong notebook sa quarters niya. Ang mga larawan, ang mga ebidensya, ang plano niyang gamitin ako para makalapit sa pamilya ko.Ginamit niya lang ako.Ang pagtatanggol niya sa akin sa kalsada, ang pagsalo niya sa saksak... ginawa niya ba iyon dahil may pakialam siya sa akin, o dahil kailangan niya pa akong buhay para sa pansarili niyang paghihiganti?Dahan-dahang gumalaw ang mga pilikmata ni Drake. Iminulat niya a

Letitia Del Fuego's POVNapatitig si Ethan Valderama sa kamay ni Drake na pumigil sa kanya. Ang tensyon sa pagitan ng dalawang lalaki sa gitna ng hallway ay napakabigat—parang dalawang leon na nagpapasikatan ng teritoryo sa harap ng buong unibersidad."I-Bitawan mo ang kamay ko, bodyguard," nanggagalaiting bulong ni Ethan, nandidilat ang mga mata habang pilit na inaagaw ang kamay niya mula sa pagkakahawak ng aking butler.Nanatiling matatag si Drake. Kahit pa namumutla siya dahil sa sakit ng kanyang sugatang braso, ang kanyang hawak kay Ethan ay parang bakal na hindi maigalaw. Ang matatalas niyang mata ay nakatitig nang diretso sa karibal—puno ng malamig, peligrosong pagbabanta."Hindi ka ba tinuruan ng magandang asal, Mr. Valderama?" mababa at maawain boses ni Drake. "Ang isang tulad mo ay walang karapatang humawak sa kaisa-isang tagapagmana ng Del Fuego Group nang walang pahintulot niya."Naramdaman ko ang mabilis na pagtibok ng dibdib ko habang nakatitig sa likod ni Drake. Anong gi

Letitia Del Fuego's POVNasa gitna ako ng aking walk-in closet nang alas-onse na ng gabi, pero wala pa rin akong tulog. Basang-basa pa ang buhok ko mula sa mabilis na pagligo matapos ang nakakadrain na hapunan kasama sina Daddy at Ethan. Suot ko ang isang manipis na kulay itim na silk nightgown—isang damit na bihira kong isuot dahil sa labis nitong kapunyan at ang lalim ng tabas nito sa likod at sa dibdib.Kumuha ako ng isang baso ng distilled water mula sa mini-refrigerator sa aking kwarto. Sa tuwing pumipikit ako, ang mga matatalim at nag-aapoy na mata ni Drake sa dining room ang nakikita ko.“Sana lang ay mas mabilis kayong gumalaw kaysa sa akin kapag dumating ang tunay na panganib.”Mayabang. Brutal. Mapang-angkin.Akala ko ba gagamitin niya lang ako para sa paghihiganti ng pamilya niya? Pero bakit parang mas takot pa siyang mawala ako sa piling niya kaysa mabigo ang plano niya laban kay Daddy?Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kwarto ko.Gabi-gabi, tulad ng sinabi niya, naka