Todos los capítulos de The Billionaire's Runaway Maid: Capítulo 361 - Capítulo 370

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVIbinaba ko ang dalawang baso ng mamahaling Red Wine sa ibabaw ng glass coffee table sa gitna ng sala ng aking penthouse. Ang dilim ng gabi ay pinalilipasan lamang ng mahihinang dilaw na ilaw mula sa gilid ng mga pader, nagbibigay ng isang tahimik at eksklusibong kapaligiran.Mula sa kinaroroonan ko, pinagmamasdan ko si Alyssa habang nakatayo siya sa may balkonahe. Ang kaniyang white silk dress ay bahagyang humahampas sa kaniyang mga binti sa tuwing dadaiti ang malamig na simoy ng hangin. Nakasabit pa rin sa kaniyang leeg ang blue diamond necklace na kumikislap sa tuwing tatamaan ng liwanag ng buwan.Dahan-dahan akong lumapit sa kaniyang likuran. Ipinatong ko ang aking mga braso sa kaniyang baywang at iniyakap siya sa aking dibdib, pinalalabas ang aking mainit na paghinga sa kaniyang balikat. Nararamdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang katawan sa aking hawak, ngunit mabilis din siyang sumandal sa aking dibdib."Gabriel..." mahina niyang bulong h

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVNakatayo ako sa gitna ng aking opisina, ang dalawa kong kamay ay nakabaon sa mga bulsa ng aking slacks habang nakatitig sa tatlong senior auditor na nakatayo sa harap ng aking desk. Ang malamig na hangin ng aircon sa limampung palapag ay tila nagiging mas suffocating sa bawat minutong lumilipas."Ulitin mo ang sinabi mo," malamig kong utos sa Chief Auditor sa aking baritonong boses, walang kaunting emosyon na ipinapakita sa aking mukha.Nanginig ang kamay ng auditor habang iniaayos ang kaniyang salamin. "M-Mr. Cortez... sa ginawa naming paunang reconciliation para sa mid-quarter financial statement ng Del Fuego Holdings, nakakita kami ng isang malaking pondo na nawawala mula sa offshore reserve account sa Singapore.""Magkano?" tanong ko."Three hundred million pesos, Boss," sumingit si Marco mula sa gilid, ang kaniyang mukha ay balot ng matinding pag-aalala at galit. "At hindi ito simpleng accounting error. Ang transfer ay dumaan sa tatlong dummy accoun

CHAPTER 43: PLAYING WITH FIREGabriel Del Fuego Cortez’s POVIbinagsak ko ang pormal na audit report sa ibabaw ng mahogany conference table. Ang tunog noon ay umalingawngaw sa buong silid na parang isang putok ng baril sa gitna ng madaling-araw.Nakatayo ako sa kabisera ng Boardroom 1, habang ang labindalawang miyembro ng board of directors, kasama sina Uncle Mateo at Uncle Alfonso, ay pinalilibutan ang mesa. Sa gilid ng silid, nakatayo si Arthur Velasquez—ang Senior Finance Director ng Del Fuego Holdings—na namumutla at nanginginig ang buong katawan sa ilalim ng dalawang armadong guards mula sa kumpanya."Anong ibig sabihin nito, Gabriel?!" sigaw ni Uncle Mateo habang tumatayo sa kaniyang upuan, ang kaniyang mukha ay namumula sa matinding galit. "You are accusing my top finance director of stealing three hundred million pesos from the Singapore account?"Tinitigan ko si Mateo nang may malamig, walang-awa, at matatag na paningin."I am not accusing him, Uncle Mateo," baritono kong sag

Alyssa’s POVAlas-siyete na ng gabi. Ang dambuhalang silid ng Central Server Room sa 50th floor ng Del Fuego Tower ay napakalamig at napakatahimik, maliban sa mahinang hum ng mga dambuhalang mainframe computer.Nakatayo ako sa tapat ng terminal console ng National Infrastructure Bidding System. Sa aking kanang kamay, hawak ko ang encrypted drive na naglalaman ng eksaktong 14.8 Billion Pesos master bid breakdown ng Del Fuego-Cortez Holdings. Sa aking kaliwa, hawak ko ang aking satellite phone—ang transmission port ay nakabukas at nakahanda na para ipadala ang buong file sa Montenegro Maritime Network.Isang pindot na lang.Isang pagpindot na lang sa Transmit button at ang tatlong dekadang pangarap ni Gabriel—ang kontratang magpapatunay sa buong mundo at sa kaniyang ama na siya ang pinakamagaling na CEO ng pamilya Cortez—ay magiging abo bago sumapit ang alas-otso ng umaga bukas.Inilagay ko ang aking daliri sa ibabaw ng screen.Bakit nanginginig ang mga kamay ko?Mariin kong ipinikit an

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVNakatitig ako sa madilim na salamin ng bintana habang marahang pumapatak ang ulan sa labas. Ang boses ni Alyssa—ang nanginginig niyang confession at ang mga kasinungalingang pinalalabas niyang katotohanan—ay patuloy na sumasaksak sa kaibuturan ng aking utak.“Sinira ko ang mundo mo... kaya mananatili ako rito hanggang sa ako naman ang wasakin mo.”Dahan-dahan akong humarap sa kaniya. Ang mga luha sa kaniyang mga mata ay patuloy na pumapatak sa kaniyang pisngi, habang nakatayo siya sa gitna ng mga basag na bubog ng aking penthouse. Suot pa rin niya ang ivory dress na ginamit niya noong araw na ibinebenta niya ang aking imperyo sa kaniyang pamilya.Isang malamig, walang-awa, at nakamamatay na ngisi ang dahan-dahang sumilay sa aking mga labi."Gusto mong manatili?" baritono kong tanong, bawat salita ay parang yelo na nagpapalamig sa buong silid habang dahan-dahan akong humahakbang patungo sa kaniya. "Gusto mong ako ang magwasak sa'yo, Alyssa?"Hindi siya gu