جميع فصول : الفصل -الفصل 380

Alyssa’s POVAlas-singko ng umaga. Ang malamig na hamog ng Tagaytay ay nakatatak sa malaking glass wall ng master bedroom. Ang buong silid ay balot ng malamig at maabo-abong liwanag ng nagbabadyang umaga.Nakatagilid ako ng higa sa ibabaw ng malaking kama, nakatitig sa lalaking natutulog sa aking tabi.Si Gabriel.Ang kaniyang kanang kamay—na maingat kong linisan at binandahan nitong madaling-araw habang tulog siya—ay nakapulupot pa rin nang mahigpit sa aking baywang. Kahit sa gitna ng kaniyang pagtulog, ang kaniyang hawak ay hindi marahan; ito ay protektado, nag-angkin, at may kasamang matinding pangamba na baka maglaho ako sa isang kisap-mata.Dahan-dahan kong inangat ang aking kamay para pinalipas ang aking mga daliri sa kaniyang panga. Nararamdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang paghinga. Ang kaniyang mukha na dating puno ng matatag at walang-kapantay na kumpiyansa bilang CEO ay may bakas na ngayon ng matinding pait, pagod, at sugat na ako mismo ang gumawa.Kahit gawin m

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVNakatayo ako sa dulo ng maulap na balkonahe sa Tagaytay. Ang hangin ay may kasamang amoy ng basang lupa at lumalamig na hamog, habang ang araw sa itaas ay dahan-dahang lumulubog sa likod ng mga bundok.Sa ibabaw ng maliit na mesa sa aking tabi, nakalapag ang tatlong pribadong cellphones na kanina pa walang tigil sa pagre-ring. Ang mga pangalang lumalabas sa screen ay ang mga taong dating bumubuo sa aking mundo: Drake Cortez (Switzerland), Uncle Mateo, Marco, at ang pormal na linya ng Department of Public Works and Highways.Hindi ko pinansin ang kahit isa sa kanila.Ang limampu’t apat na bilyong imperyo ng Del Fuego-Cortez Holdings na itinayo ng aking ama, ang tatlong dekadang dangal ng aming pamilya, at ang aking posisyon bilang pinakamakapangyarihang CEO sa larangan ng imprastraktura—ang lahat ng iyon ay naglaho na sa loob lamang ng ilang araw. Ang kumpanya ay kasalukuyang nasa gitna ng pinakamalaking imbestigasyon ng gobyerno matapos sumabog sa media

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVNakatayo ako sa may pinto ng aming ancestral dining hall sa Cortez Estate sa Forbes Park. Ang dambuhalang kristal na chandelier sa kisame ay naglalabas ng warm, golden light sa ibabaw ng mahabang narra dining table na gawa pa noong panahon ng aking lolo.Sa kabilang dulo ng mesa, nakaupo si Dad habang tahimik na nagbabasa ng kaniyang financial documents sa tablet. Sa kaniyang tabi, si Mom—si Letitia—ay maingat na pinagmamasdan ang pag-aayos ng mga pilak na kubyertos at flower arrangement sa gitna ng mesa.Ang hangin sa loob ng mansyon ay balot ng isang pamilyar at mabigat na awtoridad. Ito ang tahanang pinaglakihan ko, ngunit ngayong gabi, ang bawat sulok nito ay parang isang courtroom kung saan nakatakdang litisin ang babaeng kasama ko.Inayos ko ang aking suit jackets bago ako humarap kay Alyssa. Nakatayo siya sa aking tabi sa foyer, pilit na pinapanatili ang kaniyang maamo at maayos na poise. Suot niya ang isang eleganteng soft blush dress na ako mism

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVMatapos makaalis ni Alyssa patungo sa kaniyang silid upang magpalit ng bihisa para sa aming pag-uwi, dahan-dahan akong pumasok sa study room ni Mom. Ang malawak na silid ay balot ng maayang ilaw mula sa desk lamp at ang amoy ng lumang papel at mahogany wood.Nakatayo si Mom sa harap ng malaking bintana, may hawak na maliit na baso ng red wine habang pinagmamasdan ang madilim na hardin sa labas."Mom," pambungad ko sa aking baritonong boses habang humahakbang ako pumasok. "You were unusually sharp with Alyssa tonight."Dahan-dahan siyang humarap sa akin. Ang kaniyang mga mata ay walang kahit anong bakas ng pagod, kundi purong kapangyarihan at pag-aalala ng isang ina."I was not sharp, Gabriel. I was observant," malamig ngunit mahinahon niyang sagot habang inilalapag ang kaniyang baso sa mesa. "Sit down."Hindi ako umupo. Nananatili akong nakatayo sa gitna ng silid, ang aking dalawang kamay ay nakabaon sa bulsa ng aking slacks. "If this is about the Singap

Gabriel Del Fuego Cortez’s POVNakatayo si Dad sa gilid ng covered balcony ng aming ancestral estate sa Forbes Park, may hawak na baso ng mayaman at madilim na scotch habang nakatitig sa malawak na lawn sa ibaba. Ang malamig na hangin ng gabi ay marahang nagpapasayaw sa kaunting pilak sa kaniyang buhok. Kahit walang ginagawang anumang galaw, ang kaniyang buong kaanyuan ay naglalabas ng isang uri ng pambihirang awtoridad—ang awtoridad ng isang lalaking minsang nagmanipula at naghari sa buong larangan ng negosyo sa Asya at Europa.Nang marinig niya ang mabibigat kong hakbang sa ibabaw ng parquet floor, hindi siya agad humarap. Dahan-dahan lamang niyang inikot ang alak sa kaniyang crystal glass, pinapanood ang pag-agos ng likido sa gilid nito bago ako tuluyang nakalapit."Your mother is worried about you, Gabriel," pambungad ni Dad. Ang kaniyang boses ay mababa, baritono, at may kasamang matatag na timbang na tila nakapapawi sa anumang maingay na tunog sa paligid.Huminto ako sa kaniyang