บทที่ 21 รอยร้าวและความเงียบเช้าวันต่อมา บรรยากาศภายในห้องชุดสุดหรูใจกลางเมืองอึมครึมและหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก ชารีนขยับตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ สัมผัสแรกที่รับรู้คือความว่างเปล่าและอุณหภูมิเย็นเฉียบของพื้นที่ฝั่งข้างกาย หญิงสาวหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองไปรอบห้องนอนที่ไร้เงาของผู้ชายตัวโตคณินออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่โดยไม่ได้ปลุกหรือกดจูบลาที่หน้าผากเหมือนทุกวันความเงียบสงัดภายในห้องตอกย้ำความรู้สึกโดดเดี่ยวให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ชารีนยกมือขึ้นกอดตัวเอง น้ำใสๆ เอ่อคลอขึ้นมาบริเวณเบ้าตาก่อนจะไหลรินลงมาอาบสองแก้มเนียน เธอสะอื้นไห้ออกมาอย่างไร้เสียง ความรู้สึกไร้ค่าตีตื้นขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ ในพื้นที่กว้างขวางแห่งนี้ เธอมีทุกอย่างที่ต้องการ มีความสะดวกสบาย มีคนคอยปรนนิบัติรับใช้ แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่งที่เขาหวงแหน เป็นเพียงแม่พิมพ์ที่ทำหน้าที่อุ้มท้องสายเลือดของเขาเพื่อแลกกับการมีชีวิตสุขสบายตลอดทั้งวัน ชารีนแทบไม่แตะต้องอาหารที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ เธอเอาแต่ขลุกตัวอยู่กับเด็กหญิงณิชา พยายามใช้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของลูกสาวมาช่วยบรรเทาคว
最終更新日 : 2026-06-25 続きを読む