《 อุ้มท้องหนีคุณหมอไร้ใจ》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

บทที่ 1 สายเลือดที่ปิดบังไม่ได้กลิ่นยาฆ่าเชื้อและอากาศเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศภายในโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำเป็นสิ่งที่นายแพทย์คณิน ภักดีดำรง คุ้นชินมาตลอดหลายปี ศัลยแพทย์ทรวงอกหนุ่มเพิ่งก้าวออกมาจากห้องผ่าตัดหลังจากยืนต่อเนื่องมานานกว่าหกชั่วโมง ร่างสูงใหญ่ในชุดสครับสีเขียวเข้มสวมทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตากำลังก้าวเดินไปตามโถงทางเดินด้วยจังหวะมั่นคง สันกรามคมนูนขึ้นเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้าที่สะสม มือหนายกขึ้นขยับแว่นตาขอบเงินให้เข้าที่ นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นยังคงฉายแววดุดันและเยือกเย็นเป็นปกติโถงทางเดินฝั่งนี้เชื่อมต่อกับแผนกกุมารเวชกรรม คณินตั้งใจจะใช้เป็นทางลัดเพื่อกลับไปยังห้องพักแพทย์ส่วนตัว"จับหนูให้ได้สิคะ!"เสียงเล็กแหลมสดใสของเด็กหญิงดังขึ้นพร้อมกับร่างก้อนกลมๆ ที่วิ่งเตาะแตะพุ่งพรวดออกมาจากมุมทางเดิน คณินชะงักฝีเท้าไม่ทัน ร่างเล็กจิ๋วนั้นชนเข้ากับช่วงขาแกร่งของเขาอย่างจังจนเสียหลักล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นกระเบื้องเงาวับ"โอ๊ะ!"เด็กหญิงตัวน้อยร้องอุทานออกมา คณินขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะย่อตัวลงนั่งชันเข่าข้างหนึ่งตรงหน้าเด็กน้อย เขาไม่ได้รำคาญ เพียงแค่แปลกใจที่เห็นเด็ก

บทที่ 3 กฎของการอยู่ร่วมกันแสงแดดในยามเช้าไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกหนักอึ้งในใจของชารีนลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวยืนมองกระเป๋าเดินทางสองใบที่วางอยู่กลางห้องพักขนาดเล็กด้วยความรู้สึกสูญเสียการควบคุมชีวิตตัวเองอย่างสิ้นเชิง กระเป๋าใบหนึ่งบรรจุเสื้อผ้าของเธอ ส่วนอีกใบเป็นของลูกสาวตัวน้อยที่กำลังวิ่งวนไปมาด้วยความตื่นเต้นรถตู้หรูคันใหญ่สีดำสนิทจอดรออยู่ใต้ตึกตั้งแต่หกโมงเช้าพร้อมกับชายชุดดำสองคนที่ยืนรอรับคำสั่ง ชารีนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจูงมือณิชาเดินออกจากห้องที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียวของพวกเธอตลอดการเดินทางบนเบาะหนังนุ่มสบาย ชารีนนั่งเงียบและมองออกไปนอกหน้าต่าง มือบางบีบเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ ในขณะที่ณิชากลับเจื้อยแจ้วถามนู่นถามนี่บอดี้การ์ดที่นั่งอยู่ด้านหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาเด็ก รถยนต์คันหรูแล่นเข้าสู่ชั้นจอดรถส่วนตัวของคอนโดมิเนียมระดับซูเปอร์ลักชัวรีใจกลางเมือง ประตูลิฟต์เปิดออกตรงสู่ห้องพักส่วนตัวที่กินพื้นที่ทั้งชั้นนายแพทย์คณินยืนรอรับพวกเธออยู่ตรงโถงทางเข้า ร่างสูงใหญ่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นมาถึงข้อศอก กางเกงสแล็กสีเทาเข้มรับกับสรีระ

บทที่ 5 พ่อของลูกบรรยากาศเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ภายในห้องชุดสุดหรูใจกลางเมืองแตกต่างไปจากทุกวัน แสงแดดอ่อนทอดตัวผ่านกระจกบานกว้างเข้ามาตกกระทบพื้นพรมสีเทาเข้ม ชารีนนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาบนโต๊ะอาหารตัวยาว มือบางพิมพ์ข้อความแปลเอกสารอย่างต่อเนื่อง ทว่าสายตากลับเหลือบมองภาพความเคลื่อนไหวบริเวณพื้นที่นั่งเล่นเป็นระยะศัลยแพทย์ทรวงอกมือหนึ่งที่ปกติมักจะอยู่ในชุดเสื้อกาวน์สีขาวหรือสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ วันนี้กลับสวมเพียงเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงวอร์มขายาวสีดำ ร่างสูงใหญ่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรม ปล่อยให้เด็กหญิงตัวน้อยปีนป่ายบนแผ่นหลังกว้างอย่างตามใจ"ปะป๊าต้องเป็นลูกค้าสิคะ หม่าม้าซื้อของเล่นมาให้ณิชาขายเต็มเลย" เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงวัยสามขวบดังขึ้นพร้อมกับมือน้อยๆ ที่ยื่นถ้วยพลาสติกสีชมพูไปตรงหน้าคนตัวโต "รับน้ำอะไรดีคะ"คณินขยับตัวกลับมานั่งเผชิญหน้ากับลูกสาว เขารับถ้วยของเล่นใบจิ๋วมาถือไว้ในมือใหญ่ นัยน์ตาดุดันที่มักจะทำให้คนรอบข้างหวาดเกรง บัดนี้กลับทอประกายอ่อนโยนอย่างที่ชารีนไม่เคยเห็นมาก่อน"ปะป๊าขอรับน้ำสตอเบอรี่ครับ แม่ค้าคนสวยมีไหม" น้ำเสียงทุ้มต่ำทอดอ่อนลงจนคนแอบมอ

บทที่ 7 สิทธิ์ของคนเป็นพ่อ...และสามีสิ้นสุดประโยคประกาศกร้าว คณินไม่เปิดโอกาสให้ชารีนได้โต้แย้ง ร่างสูงใหญ่ตวัดวงแขนรัดเอวคอดกิ่วแน่นขึ้น ดึงรั้งร่างบางให้เดินแกมวิ่งตามจังหวะฝีเท้าหนักหน่วงของเขามุ่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่สุดทางเดิน ชารีนพยายามขืนตัวไว้แต่เรี่ยวแรงของเธอเทียบไม่ได้เลยกับผู้ชายที่กำลังถูกครอบงำด้วยไฟหึงหวงและความปรารถนาที่สะสมมานานถึงสามปีเสียงบานประตูไม้เนื้อหนาถูกปิดลงพร้อมกับการกดล็อกกลอนแน่นหนา ตัดขาดพื้นที่ภายในห้องออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง"คุณคณิน ปล่อยชานะ!"ชารีนร้องห้ามพร้อมกับยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างสุดแรง ทว่าคณินกลับดันร่างของเธอให้ถอยร่นไปจนแผ่นหลังสัมผัสกับขอบเตียงนอนขนาดคิงไซส์ เขาดันไหล่บางเพียงนิดเดียว ร่างของเธอก็หงายหลังล้มลงไปบนฟูกหนานุ่ม คณินไม่รอช้า เขาทาบทับสรีระแข็งแกร่งตามลงมากักขังเธอไว้ใต้ร่างทันทีเข่าซ้ายของศัลยแพทย์หนุ่มแทรกเข้าตรงกลางระหว่างเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงเดรสสีเบจ บังคับให้ขาของเธอแยกออกกว้างเพื่อเปิดทางให้เขาแนบชิดได้มากขึ้น ชารีนเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงจนสะท้านไปทั้งอก"คุณหมอ... อ๊ะ"เส

บทที่ 9 ประกาศอาณาเขตความดื้อดึงของชารีนแสดงออกผ่านการแต่งกายในเช้าวันนี้ หญิงสาวเลือกสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าอ่อนที่ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุดเพื่อปกปิดร่องรอยสีสีกุหลาบที่กระจายอยู่บนลาดไหล่และเนินอก เธอสวมทับด้วยกางเกงสแล็กสีขาวเข้ารูปทะมัดทะแมง ตั้งใจจะทำเป็นหูทวนลมกับคำสั่งเอาแต่ใจของผู้ชายบ้าอำนาจเมื่อช่วงเช้าทว่าก่อนที่เธอจะก้าวเท้าออกจากห้องชุดสุดหรู คณินที่ยืนรออยู่ตรงโถงทางเข้าก็ก้าวเข้ามายืนขวางทางไว้ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตากวาดสายตามองการแต่งกายของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า สันกรามคมขยับเข้าหากันเล็กน้อยบ่งบอกถึงความไม่พอใจ"พี่บอกให้หนูใส่เสื้อคอกว้างไม่ใช่หรือไง" น้ำเสียงทุ้มกดต่ำลง"ชาต้องไปโรงพยาบาลนะคะ เป็นสถานที่ราชการ ควรแต่งตัวให้สุภาพและมิดชิด" ชารีนตอบกลับด้วยเหตุผล พยายามรักษาระยะห่างโดยการก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวคณินกระตุกยิ้มมุมปาก เขาไม่ต่อล้อต่อเถียงให้เสียเวลา มือหนายื่นออกไปรั้งเอวบางเข้ามาประชิดตัวรวดเร็วจนชารีนตั้งรับไม่ทัน นิ้วเรียวยาวที่คุ้นชินกับการจับอุปกรณ์การแพทย์จัดการปลดกระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อเชิ้ตสีฟ้าออกอย่างชำนาญ