جميع فصول : الفصل -الفصل 50

“พี่เสียใจนะที่เราสองคนลาออกพร้อมกันเลย แต่ก็ดีใจกับอิงด้วยที่จะได้ทำงานใหม่ที่รายได้ดีกว่านี้ พี่เข้าใจ ไม่ต้องห่วงที่ร้าน ตอนนี้มีเด็กใหม่มาสมัครแล้วล่ะ”อบเชยกอดลาสองสาวที่มาทำให้ร้านมีสีสัน แม้จะเสียดาย แต่ก็ดีใจที่ทั้งคู่แยกย้ายไปเติบโต“ขอโทษด้วยนะคะพี่อบ ที่ข้าวกับอิงมาลาออกกะทันหัน มันจำเป็นจริง ๆ ค่ะ” ขวัญข้าวยกมือไหว้ขอโทษเจ้าของร้านอีกครั้ง“ไม่เป็นไร แล้วข้าวล่ะ ไปทำงานกับอิงหรือเปล่า”“เอ่อ ข้าวไม่ได้ไปทำกับอิงหรอกค่ะ คือข้าว...”คนตัวบางอึกอัก จะให้บอกได้อย่างไรว่าเธอโดนจ้างให้เลิกทำงาน แถมคนจ้างยังเสนองานใหม่ที่มีหน้าที่สบายที่สุดให้เธออีกต่างหาก“โอ๊ย ยัยข้าวไม่ต้องทำงานแล้วค่ะพี่อบ แฟนไม่ให้ทำ”น้ำอิงป้องปากกระซิบ แต่เสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้เบาเลยสักนิด“อะไรกัน ยัยข้าวมีแฟนใหม่แล้วเหรอ หรือว่าลูกครึ่งหล่อ ๆ คนนั้นมาตามง้อ”“เอ่อ คือ...” ขวัญข้าวอึกอัก จึงเป็นหน้าที่ของน้ำอิง“แฟนใหม่ค่ะพี่อบ ก็คนที่มานั่งกินข้าวร้านเราแล้วสั่งน้ำห้าหกแก้วไงคะ ที่นั่งรอยัยข้าวจนร้านปิด”อบเชยเบิกตาโต ยกมือปิดปากตกใจ ก่อนหัวเราะร่วนเพราะเธอคิดเอาไว้แล้วว่าทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ คนเป็นเ

สะโพกสอบตอกกระแทกถี่ยิบทันทีตั้งแต่เริ่ม เธอเสียวซ่านจนต้องเบ้หน้า ผวาเกาะบ่าทั้งสองข้าง กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงน่าอับอายไม่ให้เปล่งออกมา“อย่ากัดปาก ร้องออกมาสิ”“อ๊ะ เดี๋ยวแม่ได้ยิน”“ฉันถึงพาเธอมาทำไกลจากประตูห้องนี่ไง ร้องได้”“ไม่เอา อื้อ”“งั้นจูบฉันเร็ว”คนดื้อไม่ทำตาม เขาจึงเร่งจังหวะตอกสะโพกไม่ยั้งจนเสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อน ก่อนจะสอดมืออีกไปที่ข้อพับขาเรียวอีกข้างแล้วยกเธอขึ้น“อ๊ะ...”ขวัญข้าวร้องออกมาด้วยความตกใจ แขนสองข้างโอบกอดรอบลำคอหนาเพื่อพยุงกาย เมื่อนึกขึ้นได้จึงโผเข้าบดจูบริมฝีปากร้อนรุ่มเพื่อปิดกั้นเสียงครางให้ดังอยู่แค่ในลำคอของตัวเองผนังอุ่นร้อนตอดรัดแน่นหนึบ เขาจึงเร่งเร้าจังหวะกระแทกตัวตนจนเสียงดังน่ากลัว จึงกระเตงอุ้มพาเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูแล้วรัวสะโพกตอกอัดไม่นับจนเธอเผลอกรีดร้องออกมาสุดเสียงพร้อมกับการเกร็งกระตุกเฮือก ถึงจุดสุดยิดอย่างเสียวซ่านและตื่นเต้นจนตาลอย“อ๊าย...”“อืม ข้าว ฉันแตกแล้ว”เขากระแทกกระทั้นสุดแรงหลายครั้งจนโคนขาของเธอแดงเถือก ก่อนจะตอกพรวดสุดโคน บั้นท้ายกระตุกถี่สาวท่อนเนื้อเข้าออกเชื่องช้าก่อนจะดันร่างบางจนแผ่นหลังชิดผนั

“นายจะเอาไงกับฉัน เวกัส”ทันทีที่ประตูหอพักราคาถูกปิดลง น้ำอิงในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นที่ยังไม่ทันถอดรองเท้าส้นสูงก็กระโจนผลักอกแกร่งของเวกัสเขาที่ยังไม่ทันตั้งตัวเสียหลักเซถอยหลัง มือคว้าข้อมือเล็กกระชากเธอเข้าสู่อ้อมกอดในขณะที่แผ่นหลังกว้างปะทะผนังห้องจนจุก“นี่ ปล่อยฉันนะ”“ไม่ปล่อย”“บอกให้ปล่อยไง ไอ้คนฉวยโอกาส”เมื่อขู่เขาไม่สำเร็จจึงยกเท้าที่ยังมีรองเท้าส้นสูงขึ้นแล้วกระแทกลงบนรองเท้าผ้าใบราคาแพง“โอ๊ย น้ำอิง”แม้จะเจ็บแต่ก็กัดกรามข่มอารมณ์ เขารัดเอวบางแน่นแล้วยกตัวเธอขึ้น พาไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยกันทั้งที่ยังไม่ถอดรองเท้า“ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ”ริมฝีปากจิ้มลิ้มถูกปิดด้วยปากหยักได้รูป เขาบดเบียดเร่าร้อนทั้งยังสอดแทรกเรียวลิ้นลงไปกวาดต้อนความหวานจนเธออ่อนระทวยสิ้นฤทธิ์มือใหญ่บีบขยำหน้าอกอวบ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาลงมาทั้งแถบ ทั้งถลกกระโปรงสั้นจู๋ขึ้นไปกองบนเอวแล้วรูดกางเกงชั้นในสีดำโยนทิ้งรองเท้าผ้าใบราคาแพงถูกสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี เสื้อช็อปวิศวะก็ด้วยทั้งที่ริมฝีปากร้อนยังไม่ยอมละไปจากความนุ่มนิ่มเลยสักนิดเวกัสขยับกายเข้าสอดแทรกตรงกลางระหว่างขาเรียวที่ถูกดันให้อ้ากว้าง ถ

รถยนต์ราคาแพงที่แล่นเต็มสมรรถนะ ไม่นานก็ถึงสนามแข่งรถชานเมือง วายุจับมือพาเพื่อนรักเข้าไปดูรถยนต์คู่ใจที่กวาดรางวัลให้เขาแทบทุกครั้งที่ลงแข่ง“อ้าว ไอ้ลม มาแล้วเหรอวะ”ทีมช่างยนต์มือดีที่สนิทสนมกับวายุมาหลายปีที่กำลังง่วนกับการขันน็อตอีกไม่กี่ตัวเอ่ยทักหนุ่มสาวผู้มาใหม่“ครับ เสร็จยังเฮีย”“เสร็จแล้วสิวะ ได้ตามที่เอ็งต้องการทุกอย่าง”“ขอบคุณครับ รอบนี้ขอโทษด้วยที่ไม่ได้มาช่วย”ปกติเขาที่ชื่นชอบเรื่องเครื่องยนต์กลไกเป็นชีวิตจิตใจจะชอบมาขลุกตัวอยู่กับทีมช่างที่เป็นนักแข่งรุ่นพี่ที่สนิทสนมกันมานาน จะได้เปลี่ยนเครื่องยนต์หรืออะไหล่บางชิ้นด้วยตัวเองเสมอ แต่ครั้งนี้เขาหายหน้าไปจากสนามนานกว่าทุกทีเพราะมัวตัวติดกับเพื่อนรักข้างบ้านธาม รุ่นพี่คณะวิศวกรรมศาสตร์ผู้เป็นเพื่อนสนิทของขุนพลมองหญิงสาวแสนสวยที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะเป็นน้องสาวเพื่อนรักแล้วอมยิ้ม พยักหน้ารับรู้ว่าเพราะเหตุใดวายุที่ชนะในการเดิมพันครั้งที่แล้วและกวาดของรางวัลทุกอย่างรวมทั้งสาวสวยตรงหน้าจะหายเข้ากลีบเมฆไปพักใหญ่ แต่เรื่องนี้เขาไม่ได้บอกขุนพลเพราะกลัวจะเป็นเรื่อง“เออ เข้าใจ เอารถไปลองก่อนสักรอบไหม”“ก็ดีเหมือนกันครับ ข

“ไม่กลับไม่ได้เหรอ เรานอนที่คอนโดกันสักคืนดีไหม”ถามพร้อมกับรถที่หยุดลงหน้าประตูบ้าน ถ้าเพียงแค่เธอยินยอม เขาจะรีบพาเธอกลับไปยังรังรักของเขาและเธอทันที“ไม่ได้ พรุ่งนี้มีเรียนเช้า แล้วช่วงนี้พ่อกับแม่ก็ไม่ได้กลับดึกเท่าเมื่อก่อนแล้ว เดี๋ยวจะถูกจับได้”“ก็บอกว่าไปนอนห้องอิงเหมือนเดิมสิ พ่อแม่เธอไม่รู้หรอก”“แกยังมีความผิดติดตัวอยู่นะลม อย่ามาเรียกร้องมาก ทั้งบ่ายที่ผ่านมาแกก็เล่นฉันจนจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว ลดความหื่นลงบ้างเถอะ”“นี่เธอยังไม่ยกโทษให้ฉันเหรอ แล้วทำไมเธอยอมนอนกับฉันล่ะ”ไม่ได้แค่ยินยอม แต่เธอนอนระทดระทวยร้องครวญครางอย่างน่ารัก แถมยังวาดลวดลายสุดเซ็กซี่จนเขาแทบขาดใจตาย“ฮึ่ม อย่าถามมาก ไม่ได้โกรธ แต่ทดความผิดเอาไว้ไม่ให้แกทำอีก”“บอกว่าไม่ทำแล้วไง ตอนนี้มีแค่เธอกับฉันนะ ไม่มีใครมารบกวนเธอแล้ว”ดวงตาคมหวานเชื่อม เอื้อมมือไปกุมมือเล็กแล้วยกขึ้นมาจูบเบา ๆ ทำเอาคนตัวบางเขินอาย“ทำอะไรเนี่ย”“ก็จูบมือไง หรืออยากให้จูบอย่างอื่น งั้นเดี๋ยวจะรีบไปอาบน้ำแล้วจะปีนขึ้นไปหานะ”“ไม่ต้อง ฉันสั่งป้าจิตให้เอาบันไดไปทิ้งแล้ว”วายุหัวเราะขำที่ขวัญข้าวถลึงตาใส่ เธอไม่รู้ตัวหรืออย่างไรว่าเวลาเธ