جميع فصول : الفصل -الفصل 60

เตียงใหญ่ขยับโยกรุนแรงจนหัวเตียงกระทบผนังดังถี่เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างใหญ่ตอกกระแทกความเป็นชายใส่คนตัวบางที่นอนกรีดร้องระทดระทวยในห้องที่ปิดไฟ เปิดเพียงทีวีจอใหญ่ที่ฉายหนังโป๊เรื่องโปรดของวายุเท่านั้น“อ๊ะ ลม จะเสร็จแล้ว”“เสร็จเลยข้าว”วายุตอกสะโพกถี่ยิบไม่นับ เพียงเสี้ยววินาทีคนที่ยืนอยู่ปากเหวก็ถูกผลักลอยละลิ่วกลางอากาศ“อ๊าย...ลม”ร่างบางสั่นเทิ้มกระตุกถี่ หลับตาปี๋ ผนังบอบบางตอดแน่นไม่ยอมคลาย คนตัวโตที่เดินทางตามเธอมาติด ๆ จึงกระแทกสะโพกสุดแรงหลายครั้ง ก่อนชักท่อนเนื้อออกมาสาวเบา ๆ อีกไม่กี่ทีก็แตกกระจายน้ำรักขาวขุ่นเต็มหน้าท้องแบนราบ“อ่า...ข้าว ฮืม...”หนุ่มสาวที่ยังสวมเสื้ออยู่ทิ้งตัวลงนอนทับกับอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง เหลือบมองดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้ทุกคนในบ้านของเขา รวมทั้งบ้านของเธอคงหลับกันหมดแล้ว“ข้าว นอนค้างกับฉันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าตื่นไปส่ง”เธอพยักหน้ารับ เพราะอยากใช้เวลากับเขาให้มากที่สุด ไม่รู้ว่าหลังจากพรุ่งนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอและเขา ถ้าเธอยอมนอนกับตะวัน ความสัมพันธ์แบบมีสถานะต้องเกิด งานหมั้นจะจัดขึ้นทันที และเธอกับเพื่อนรักต้องแยกย้ายกันไปคนละทางแค่คิด หัว

สองร่างเปลือยเปล่านอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงกว้าง เธอนอนตะแคงหันหลังให้ในขณะที่เขาซึ่งนอนซ้อนอยู่ด้านหลังโอบกอดบดเบียดจนทุกส่วนในร่างกายเสียดสีแนบสนิทมือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ผิวพรรณขาวผ่องจนทั่ว แล้วลากขึ้นมาบีบขยำความครัดเคร่งเด้งสู้มืออย่างเมามันเธอหันหน้ากลับมารับจูบ ริมฝีปากสองคู่บดเบียดลึกซึ้งด้วยสัมผัสหวานล้ำเรียกร้องการตอบสนองจนคนตัวบางหัวหมุนเคว้ง หลับตาพริ้ม ปลดปล่อยร่างกายไปกับเขาอย่างเต็มใจช่างแตกต่างจากความรู้สึกที่เธอมีต่อสัมผัสของผู้ชายอีกคนเหลือเกิน“อืม ลม”ริมฝีปากร้อนละออกมาอย่างแสนเสียดาย จมูกโด่งพรมจูบข้างแก้มใส ลามเลยมายังซอกคอหอมทำเธอทิ้งตัวนอนระทดระทวย เปิดเปลือยซอกคอให้เขาทำตามใจแต่อยู่ ๆ ดวงตาที่หลับพริ้มก็ลืมขึ้นเมื่อรู้สึกถึงวัตถุเย็นเยียบบนลำคอ จึงยกมือขึ้นแตะเลยได้รู้ว่ามันคือสร้อย“อะไรเนี่ย ลม”“สร้อยไง”เพียงเสี้ยววินาทีก็รู้สึกเย็นที่ข้อมือ จึงยกขึ้นมาดูเห็นเป็นสร้อยข้อมือที่มีจี้เพชรเป็นรูปผีเสื้อ มันสวยงามเล่นแสงไฟจนตาพร่า“ลม...”“ฉันสั่งทำให้เธอ ทั้งสร้อยคอ สร้อยข้อมือ เป็นจี้เพชรรูปผีเสื้อแบบที่เธอชอบเหมือนกัน สวยไหม”“สวย แล้วให้ฉันทำไม”“จองไว้ก่

ปิดเทอมคราวนี้ ชีวิตของวายุและขวัญข้าวก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปงานหมั้นถูกจัดขึ้นอย่างอบอุ่นในคฤหาสน์หลังใหญ่ของขวัญข้าว มีเพียงญาติและเพื่อนสนิทเท่านั้นที่ได้รับเชิญมาร่วมงานขวัญข้าวในชุดเดรสเกาะอกเว้าลึกกระโปรงบานทรงสุ่มสีขาวยาวคลุมหน้าแข้ง มีแขนเสื้อแบบแขนตุ๊กตาใส่แยกเป็นผ้าแก้วโปร่งสีขาวดูน่ารัก บนลำคอระหงสวมสร้อยเส้นเล็กที่มีจี้เพชรเป็นรูปผีเสื้อและสวมสร้อยข้อมือแบบเดียวกันที่วายุซื้อให้ผมยาวดัดปลายลอนปล่อยสยายเก็บด้านข้างขมับติดกิ๊บฝังเพชรทั้งสองข้างดูสวยสมวัยเธอนั่งอยู่บนพรมขนสัตว์เคียงข้างกับวายุที่สวมชุดสูทแบรนด์เนมสีเบจ ผมจัดทรงสุดเท่ตามสมัยนิยมหนุ่มสาวส่งยิ้มให้กัน ฝ่ายชายสวมแหวนเพชรเม็ดเดี่ยวน้ำงามบนนิ้วนางข้างซ้ายให้ ก่อนคนตัวบางจะก้มลงกราบแทบตักแสงแฟลชจากกล้องราคาแพงสว่างวาบทั่วบริเวณเมื่อฝ่ายชายลูบศีรษะทุยเบา ๆ ดวงตาฉายแววรักใคร่ มีความสุขจนปิดไม่มิดสลับกันเมื่อฝ่ายหญิงสวมแหวนหมั้นให้บนนิ้วนางข้างซ้ายเขาก็หอมแก้มนวลฟอดใหญ่แล้วค้างเอาไว้ให้ตากล้องบันทึกภาพหลังเสร็จพิธี แขกเหรื่อก็ร่วมกันกินอาหารมื้อพิเศษซึ่งสั่งตรงมาจากโรงแรมห้าดาว โต๊ะอาหารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวเต

“ทำไมเขาทำกับฉันแบบนี้ เขาคงเห็นฉันโง่มาก แม่ง ฉันโคตรเสียใจเลย เสียศักดิ์ศรีด้วย ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ฉันเกลียดมัน”เอมิโยะที่เมาจนแทบทรงตัวไม่อยู่บ่นพึมพำแบบเดิม ๆ เป็นรอบที่เท่าไรก็จำไม่ได้ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวจนหมดอีกแล้วไม้หมอนนั่งมองเธอเงียบ ๆ มานาน เขาไม่พูดอะไรเลย ไม่ปลอบใจ ไม่ก่นด่า ไม่ให้สติ แต่ก็ไม่ยอมจากไปไหน“ผู้ชายแม่งเฮงซวยจังวะ ไอ้เหี้ย...”คนเมาตะโกนลั่นแข่งเสียงเพลงดังกระหึ่มในผับหรู มือรินเหล้าแต่ความเมาก็ทำให้มันหกรดโต๊ะมากกว่าลงแก้ว อีกมือคว้าน้ำแข็งใส่ลงไปแล้วเทโซดาตาม ซึ่งก็เหมือนเดิมคือมันหกเรี่ยราดเสียมากกว่า“ฮือ มึงจำไว้เลย...”มือปาดน้ำตาออกจากแก้ม ยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะวางกระแทกแก้วลงบนโต๊ะเสียงดังแล้วลุกพรวดขึ้นยืนโซเซ ไม้หมอนจึงลุกขึ้นประคอง“เอมิ...”“อือ ปวดฉี่”“ฉันพาไป”ไม่หมอนประคองพาคนตัวบางที่เดินโซเซไปยังห้องน้ำหญิง เขาตามเธอเข้าไปไม่ได้ แต่โชคยังดีที่มีสาวสวยแถวนั้นช่วยเป็นธุระให้ไม่นานก็พาเธอเดินกลับมาที่โต๊ะเพราะยังไม่ยอมกลับ คราวนี้เธอไม่นั่งอีกแล้ว แต่กลับเต้นตามจังหวะเพลงทั้งที่ยังยืนแทบไม่ตรง“เอมิ...เธอเมามากแล้

หลังจากพิธีหมั้นในช่วงเช้า ตอนเย็นวายุก็พาขวัญข้าวไปทำงานด้วยกันที่ผับเพราะมีเอกสารรายเดือนที่ต้องเซ็น เธอนั่งดื่มเหล้ารอเขาเงียบ ๆ ในขณะที่เขาก็ก้มหน้าก้มตาอยู่กับกองเอกสารตั้งใหญ่“ลม ดื่มหน่อยสิ”เมื่อเริ่มเหงา จึงชงเหล้าไปป้อนให้เขาถึงปาก คนตัวโตอมยิ้มแล้วรับเหล้าแก้วนั้นไปดื่มรวดเดียวจนหมด“หวานจัง” ยิ้มประจบแต่กลับได้รับใบหน้างอง้ำตอบกลับมาแทน“เป็นอะไร ทำไมทำหน้างอแบบนั้นล่ะ เบื่อเหรอ”“เบื่อสิ จะลงไปเต้นข้างล่างลมก็ไม่ยอม”“เดี๋ยวพาลงไป ขอเซ็นพวกนี้ก่อนได้ไหม”“รีบเหรอ”“รีบสิ จะได้ไม่ต้องเข้ามาที่ผับอีกเป็นสักสองอาทิตย์ แล้วก็จะได้พาข้าวไปเที่ยวไง มัลดีฟส์ ดีไหม”ดวงตากลมเบิกกว้าง ริมฝีปากจิ้มลิ้มส่งยิ้มหวาน ชงเหล้าให้เขาอีกแก้วอย่างประจบ“จริงนะ สัญญานะ”“ครับ เตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งตั๋วทั้งที่พัก”“ลมน่ารักที่สุดเลย” หอมแก้มสากฟอดใหญ่อย่างประจบ“งั้นดื่มเหล้าไปก่อนนะ หรือจะให้เรียกอิงมานั่งคุยเป็นเพื่อน”“วันนี้อิงไม่ได้มาทำงาน เพื่อนลมยึดตัวเอาไว้แล้วตั้งแต่บ่าย ป่านนี้ได้ลงจากเตียงหรือยังก็ไม่รู้ แล้วก็เห็นว่าจะให้ลาออกแล้วด้วย”ขวัญข้าวค้อนลมค้อนฟ้า นึกสงสารเพื่