All Chapters of Friend with Benefits เดิมพันรักเพื่อนสนิท: Chapter 1 - Chapter 10

“อืม ลม...”เสียงหวานครางแผ่วอยู่ข้างใบหูทำคนตัวโตที่กำลังซุกไซ้ซอกคอหอมอมยิ้มพอใจ เขาขยับตัวถอดเสื้อยืดแบรนด์เนมทิ้งลงบนพื้นอย่างรีบเร่ง ดวงตาคมกริบวาบลึกกวาดมองคนตัวบางเปลือยเปล่าที่นอนระทดระทวยอยู่บนเตียงกว้างของคอนโดมิเนียมสุดหรูทั้งที่ในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศเสียเย็นฉ่ำ แต่อุณหภูมิร่างกายของหนุ่มสาวกลับพุ่งสูงสวนทางวายุ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่สาม ชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีผู้ชนะการประลองความเร็วในสนามแข่งกวาดมองเรือนร่างบอบบางขาวสว่างสะท้อนแสงของเพื่อนสนิท แล้วโน้มลงบดจูบริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูอมแดงในจังหวะเนิบนาบทำคนตัวบางหลับตาพริ้ม ขยับปากจูบเขากลับไปในแบบเดียวกันในขณะที่มือร้อนผ่าวเลื่อนจากการบีบขยำอกอวบลงมาดันต้นขาเรียวให้แยกออกกว้าง ขยับท่าให้เหมาะสมแล้วเพิ่มความเร่าร้อนลงไปในสัมผัสนั้นอีกเท่าตัวทำเธอร้องครางฮือในลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวมือร้ายเลื่อนมากรีดไร้รอยแยก ดอกไม้สาวปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมามากมายจนนิ้วลื่นไถลขึ้นลงเมามัน“อืม น้ำโคตรเยิ้ม”เขาไต่จูบมายังมุมปาก ลามเลยมาตามแนวสันกรามโค้งมน ก่อนจะซุกไซ้จูบเม้มซอกคอขาวผ่องอย่างเชื่องช้าใจเย็น แต่สัมผัสเนิ

แสงแดดยามสายส่องลอดผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบเปลือกตาที่ยังหนังอึ้งของคนตัวบาง ความปวดเมื่อยและอุณหภูมิร่างกายที่สูงขึ้นเข้าเล่นงานจนแทบลืมตาไม่ขึ้นใช้เวลาอยู่นานกว่าเปลือกตาที่ปิดสนิทจะปรือขึ้นกะพริบถี่ ก่อนจะเบิกโพลงเมื่อพบว่าสิ่งที่เธอนอนหนุนต่างหมอนมาทั้งคืนคือหน้าอกหนั่นแน่นของเพื่อนสนิทขวัญข้าวรู้สึกคอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ตั้งใจจะขยับตัวหนีให้เงียบเชียบที่สุดแต่กลับต้องสะดุ้งโหยงเมื่ออยู่ ๆ เจ้าของอกแกร่งที่คิดว่ายังไม่ตื่นดันพูดออกมา“ตื่นแล้วเหรอ”ความตกใจทำเธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างอัตโนมัติโดยไม่ผ่านสมอง ดวงตากลมโตเบิกโพลงของเพื่อนสนิทผู้หญิงเพียงคนเดียวในชีวิตของเขาทำคนตัวโตเลิกคิ้ว“เป็นอะไร”“แก เอ่อ นาย คือ...”“โดนกระแทกจนเพี้ยนไปแล้วหรือไงยัยข้าวสาร เคยเรียกแบบไหนก็เรียกแบบนั้นสิ มานงมานายอะไร ไม่กระดากปากหรือไง”“อือ”เธอรับคำแล้วลุกขึ้นนั่งคว้าผ้าห่มปิดบังอกอวบ เขาจึงลุกขึ้นนั่งตาม มองสีหน้ากระอักกระอ่วนพร้อมผมเผ้ายุ่งเหยิงดูน่ารักแล้วใจสั่น ยื่นมือไปปัดผมที่ปิดบังซอกคอขาวผ่องก็เห็นร่องรอยจ้ำแดงที่เขาฝากเอาไว้“แดงจริงด้วย ฉันไม่ได้ตั้งใจ”“ก็แกกัดมาได้

“เออ แล้วไงวะ ใครชนะก็เอาข้าวไปนอนด้วยคืนนึง ตอนเช้าก็เอามาคืนกู ไม่ได้จะยกให้ตลอดไปซะหน่อย อย่าคิดมากสิวะ”“มึงแม่งเหี้ยจริง ๆ ไอ้ดีแลน แต่แม่ง ได้ใจกูว่ะ”ชายหนุ่มชุดสีน้ำเงินพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะกอดคอดีแลนดึงเข้าหาตัว“คืนเดียว น้อยไปหรือเปล่าวะ เพิ่มอีกสักคืนสองคืนดีไหม เงินตั้งสองแสนนะมึง”“คืนเดียวก็เกินพอแล้ว กูบอกไว้ก่อน แม่งโคตรเด็ด อย่ามาหลงของกูแล้วกัน”“โหย กูแข็งเลย ไอ้เหี้ย คืนนี้กูขอ แฟนมึงแม่งน่าเอาฉิบหาย”“เฮ้ย ขอกันง่าย ๆ ได้ไงวะ กูก็อยากเอา”“ไอ้เหี้ย พวงมึงนี่แม่ง เอาให้ได้แล้วกัน ถ้ากูชนะขึ้นมา พวกมึงอด ชวดทั้งเงิน ชวดทั้งแฟนกู”ดวงตาคมกริบของวายุวาบขึ้นราวกับมีกองไฟจุดปะทุข้างในนั้น จ้องมองชายหนุ่มที่พูดถึงเพื่อนรักของเขาในทางไม่ดีจนลูกตาแทบถลน กรามแกร่งขบแน่นจนสันขึ้นนูน มือยกหมวกกันน็อกราคาแพงขึ้นสวมแล้วเดินไปยังรถยนต์ของตัวเองที่จอดรออยู่ทันทีการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ชายหนุ่มทั้งสิบคนเหยียบคันเร่งจนแทบมิดอย่างไม่มีใครยอมใครใบหน้าหล่อเหลาภายใต้หมวกกันน็อกสีดำเป็นอย่างไรก็สุดรู้ มีเพียงดวงตากร้าวดุเท่านั้นที่บ่งบอกว่าเขากำลังอยู่ในอารมณ์ที่แทบจะถึงจ

“อะ กินซะสิ”วายุส่งยาคุมฉุกเฉินให้ขวัญข้าวพร้อมน้ำเปล่าขวดเล็ก เธอรับมากินทันทีโดยไม่ลืมส่งค้อนให้คนประมาท“ขอบใจ ทีหลังไม่ต้อง”“ไม่ต้องซื้อยาให้กินเหรอ จะดีเหรอข้าว เธอจะท้องก่อนเรียนจบนะ”“กวนตีน”ด่าเสร็จก็เดินนำ ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะเดินเข้าร้านไหน เมื่อหันหลังกลับมาไม่เจอเขาจึงรีบเดินตามหา เห็นเขายืนยิ้มหวานกับพนักงานสาวสวยร้านชุดชั้นในสตรีจึงรีบตรงดิ่งไปรั้งข้อมือใหญ่“ลม นี่มันร้านชุดชั้นในผู้หญิง จะหลีก็ให้มันดูตาม้าตาเรือหน่อยสิ”เธอกวาดมองรอบร้านมีแต่หญิงสาว ไม่มีชายหนุ่มสักคน“ฉันไม่ได้มาหลี แต่มาซื้อของ เอาชุดนั้น ชุดนั้น ชุดนั้นด้วยครับ ชุดนอนตัวนู้นด้วย นี่ด้วย คัพดีนะครับ”คนที่มีข้าวของเต็มมือชี้ไปยังเป้าหมาย ล้วนแล้วแต่เป็นชุดชั้นในผ้าลูกไม้สุดเซ็กซี่ทั้งนั้น แถมยังเป็นไซซ์ที่เธอใส่อีกต่างหาก“ซื้อให้ใคร”“เธอไง ใส่แบบนี้แล้วดูดีนะ ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดแล้วกัน ใกล้ถึงแล้วนี่”คนตัวบางเม้มปากแน่น ทุกทีเธอจะได้ของขวัญวันเกิดเป็นกระเป๋าหรือไม่ก็เครื่องสำอาง แต่ครั้งนี้เขากล้าถึงขนาดซื้อชุดชั้นในให้เธอ แถมยังบอกไซซ์ถูกอีกต่างหาก“อือ รีบไปจ่ายเงินสิ แม่ไลน์ตาม

“พักหลัง ๆ เธอไม่ได้ออกมาที่ระเบียงเลยเหรอ ฉันออกมาสูบบุหรี่ทีไรก็ไม่เคยเจอ”“อืม ต้นไม้ที่ปลูกเอาไว้มันตายหมดแล้ว เลยไม่ได้ออกมารดน้ำอีก มันร้อนด้วย”“ออกมาโดนแดดบ้างก็ได้มั้งยัยผีดิบ ถึงว่ายิ่งโตผิวเธอยิ่งขาวซีด เหมือนผีดิบไม่มีผิด”คนถูกหาว่าเป็นผีดิบก้มมองมือตัวเองที่เท้าขอบระเบียง ก็ไม่ได้ดูซีดเซียวอะไร เธอก็โดนแดดเป็นปกติ เพียงแต่ก็มักจะใส่เสื้อคลุมเพราะกลัวว่าแดดจะทำลายผิวสวย ๆ ของเธอเท่านั้น“ยุ่ง”วายุยกบุหรี่ขึ้นสูบแล้วพ่นควันสีขาวออกมา ก่อนจะหัวเราะเมื่ออีกฝ่ายชักสีหน้างอง้ำใส่เขาอีกแล้วเวลาถูกพูดให้เสียความมั่นใจที่จริงแล้วผิวเธอไม่ได้ขาวซีดอะไรเลย ออกจะขาวสว่างมีออร่าเหมือนกับมันสะท้อนแสงได้ ส่วนที่ควรอมชมพูก็เป็นแบบนั้น แถมยังให้สัมผัสนุ่มเนียนลื่นมือราวผ้าแพรเนื้อดีจนเมื่อคืนเขาอดที่จะลูบไล้มือไปจนทั่วร่างกายบอบบางไม่ได้“ไอ้ดีแลนมันโทรมาง้อเธอเหรอ”“อืม”“แล้วเธอว่าไง”“เรื่องส่วนตัว”“เดี๋ยวนี้เธอมีเรื่องส่วนตัวกับฉันด้วยเหรอ”“เพื่อนก็อยู่ส่วนเพื่อน ไม่จุ้นจ้านนะ”“คนอุตส่าห์เป็นห่วง พอได้ทั้งฉันทั้งเงินก็ถีบหัวส่ง ขอแค่รู้เรื่องส่วนตัวนิดหน่อยก็ไม่ได้ เมื่อก่อนไม่เ