บททั้งหมดของ Running Away From the Billionaire's Wrath: My Baby Daddy is : บทที่ 51 - บทที่ 60

Pinilit niyang pigilan ang hapdi at pait sa kanyang mga mata.Samantala nakatayo si Gilbert sa kabilang panig ng silid ng ospital.Nakita niya ang pamumula ng mga mata ni Mariposa, ang pagpatak ng luha na mabilis din naman nitong pinunasan.Nagulat din si Bryle.Nakaramdam siya ng pagka-asiwa at galit.Ang mga sinabi ni Bryle pag-uwi nila ay medyo pinalamutian lang pala.Matapos pagalitan si Bryle, namula sa hiya ang mukha ni Gina.Paano nito nagawang nakawin ang pagkain ng iba?Napayuko at nagtago si Bryle.Ngunit sinabi ni Mahalia, "Tita, hindi naman po kasalanan niya. Sabi niya po kasi hindi siya pinapakain nang sapat ng lola niya kaya sobrang gutom niya." "Marami po akong kinakain sa bahay, at maraming masasarap na luto ang lola ko, kaya pwede ko naman pong ibigay sa kanya ang meryenda ko minsan." patuloy ni Mahalia.Napasinghap sa gulat si Gina.Sa una, hindi siya naniwala sa sinabi ni Bryle.Mukha ba siyang batang kulang sa pagkain sa bahay sa kanyang pangangatawan?Kung wala s

Lumingon siya kay Mariposa at sa malalim niyang tinig na walang puwang para sa pagtutol, sinabi nito, “Alagaan mo si Bryle. Ituring mo itong kabayaran sa damit.”Wala lang sa kanya ang nasabing kasuotan. Regalo lang naman ito sa kanya ni Daniel. Magtatanong din iyon balang araw at magpapaliwanag na lang siya. Hindi naman ito malaking bagay.Ngunit dahil sa nasabing kasuotan, puyat at pabalik-balik siyang humiga sa buong magdamag.Hindi rin naman masama ito.Kahit paano, ang mga bagay na nagpapaisip sa kanya ay may kinalaman lahat sa kanya.Noong nakipaghiwalay si Mariposa at umalis, matagal ding hindi makatulog si Gilbert.Doon na rin siya nagsimulang manigarilyo nang mas madalas.Kakalabas lang niya para manigarilyo, at habang naglalakad ay may mga nars na sumisilip sa kanya, may ilan pa ngang naglakas-loob na humingi ng kanyang numero.Naalala ni Gilbert si Mariposa noong panahon pa ng kolehiyo.Noong simula ng pasukan, ang mga babaeng sumusulyap sa kanya ay palihim lang gumagawa ni

Sa pagbanggit nito, nakaramdam ng bahagyang pagsisisi ang ina niya, “Kung hindi lang nagkasakit ang tatay mo at hindi lang naging gulo ang kumpanya, siguradong karapat-dapat ka rin sa kanya.”Hindi lang sila sapat para sa isa’t isa.Isang pangungusap ang idinagdag ni Mariposa sa kanyang isipan.Ang pagkakaiba nila ay hindi lamang nasusukat sa katayuan sa buhay.Tumingin si Mariposa sa lababo at mahinang sinabi, “Ma, ang gusto ko lang naman ay makasama ang lalaking tunay na nagmamahal sa akin.” aniya.“Anak ko, napakasimple mo pa ring mag-isip. Sa buhay, hindi lang naman puro pag-ibig ang mahalaga. Huwag mong palaging itangi si Rafael; panatilihin mo pa rin ang ugnayan sa mga magulang niya.”Ang ibig sabihin ng ina niya ay naapektuhan ang ugnayan nina Mariposa at Rafael dahil kay Elaine.Pagkatapos ng lahat, si Rafael ang pinakamalapit na kamag-anak na natitira para kay Mariposa.Bumuntong-hininga ang kanyang ina, “Mahina na ang katawan ko. Si Rafael na lang ang matatakbuhan mo ngayon.

Dati, nagpapanggap siyang maayos at maunawain sa harap niya, na siya lang ang tanging mahal niya at ang pagmamahal niya ay kasinglalim ng dagat.Inakit niya siya hanggang sa tuluyan itong mawala sa tamang landas.Ngunit walang pag-aalinlangan niya itong iniwan, at ginawang katatawanan sa lahat.Itinuring niya itong parang laruan lang na makukuha sa makina at itatapon kapag gusto na niya.Ngayon naman, nagpapanggap siyang mahiyain, malumanay, tahimik, at tila takot din sa kanya.Medyo namutla ang kanyang mukha. Lumapit pa lalo si Gilbert, ang isang kamay ay nakasandal sa pinto habang ang isa naman ay marahang hinawakan ang kanyang baba."Hanggang kailan mo ako patuloy na pag-sisinungalingan?" malamig na tanong ni Gilbert.Kailan pa kita niloko? bulong sa isip ni Mariposa.Naramdaman niya ang bigat ng kanyang konsensya.Takot siyang malaman ni Gilbert ang katotohanan tungkol kay Mahalia.Napakabagsik at nakakatakot nito.Halos isang metro at siyamnapung sentimetro ang taas niya at mahil

Medyo hindi na masyadong malasa ang mga tinapay, ngunit kinain pa rin ito ni Mariposa isa-isa.Habang pinupuno ang bibig, umumbok ang kanyang mukha na parang hamster.Sa paningin ni Gilbert, para siyang nakatutuwang maliit na hayop, pumuputi ang pisngi at mukhang kawawa sa nakakatuwang paraan.Medyo lumaman nang bahagya ang kanyang mukha, at mas nagmukha siyang katulad ni Mariposa ilang taon na ang nakararaan.Hindi nakatulog ni kahit saglit si Gilbert kagabi pag-uwi niya.Puno ng mga salita ni Mariposa a ang kanyang isipan.Sinabi nitong labis na itong nabigo sa kanya.Sinabi rin nitong hindi na siya gusto nito.Nangako si Gilbert na lalayo na siya sa kanya mula ngayon.Gusto rin sana niyang pakalmahin ang sarili.Ngunit kaninang madaling araw, nang maalala niyang nasa bahay pa ni Mariposa si Bryle, kinuha niya ang susi at agad na lumabas.Bago pa sila bumaba, nakita ng kapitang nakasalubong nila sa elevator kagabi, na naglalakad ng kanyang aso pauwi si Gilbert na nakatayo sa tabi ng