All Chapters of Running Away From the Billionaire's Wrath: My Baby Daddy is : Chapter 61 - Chapter 70

Hindi kailanman naranasan ni Gilbert ang tunay na hirap simula pa noong bata pa siya. Kahit noong kailangan niyang magtrabaho habang nag-aaral sa kolehiyo, mayroon pa rin siyang malaking halaga ng pera na nakalaan para sa kanya sa bangko, puhunan para sa pagsisimula ng negosyo.Mula sa pagkabata, siya at ang ilang iba pang miyembro ng pamilya Saison ay pinalaki ng kanilang Lolo.Bata pa lamang siya ay ipinagbawal na sa kanya ang pagsasabing may gusto siya sa isang bagay.Naniniwala ang matanda na kapag ginawa ito, magiging tamad ang mga anak ng pamilya Saison at mawawalan sila ng pagnanais na magsumikap.Noong una, nagustuhan niya ito nang hindi namamalayan.Nang maglaon, umibig siya at ibinuhos ang lahat ng damdamin, ngunit sa huli ay iniwan siya nito nang walang nakapansin.Ngayon.Pagod na ipinikit ni Gilbert ang kanyang mga mata at sarkastikong sinabi, "Ano naman kung oo, at ano naman kung hindi?"Mahinahong nagsalita si Daniel, "Kung hindi, ang ginawa mo ay pangha-harass. O, para

Tumango-tango lang si Mariposa bilang pagsang-ayon.“Napakasikat niya. Kapag may laban siya, hindi ka makakapasok kung hindi ka pa nakapaglalaan ng pwesto nang maaga.”“Hala! Mayroon ka bang litrato?”Sa tuwing napag-uusapan ang mga gwapong lalaki, nawawalan ng takot si Felis kahit sa kanilang nakakataas. Tinitigan niya agad si Mariposa na tila kumikinang ang kanyang mga mata.Maging si Selena ay napatingin at kumurap-kurap.“Hindi ko naitago.” ani Mariposa.Wala ni isang bakas ni Gilbert sa kanyang telepono.Biro ni Felis, “Nariyan na ang napakagwapong lalaking iyan sa harap mo, tila hindi mo pa rin pinapansin. Gaano pa kaya kagwapo ang asawa mo?”Bahagya lamang na ngumiti si Mariposa at hindi na sumagot pa.Pagkatapos ng trabaho sa hapon, biglang bumuhos ang ulan sa labas.Napakalakas ng biglang pagbuhos nito, na binabasa ang bawat lansangan at eskinita ng lungsod.Nakatayo si Mariposa sa ibaba ng gusali ng kumpanya, at gaya ng inaasahan, nabasa niya ang balitang pansamantalang itin

Sumunod sa kanyang tingin, nakita ni Mariposa ang isang mag-asawang nakatayo malapit sa salamin na bintana ng restawran.Yakap ng babae ang baywang ng lalaki habang tila nagpapalambing dito.Sina Rafael at Elain pala iyon.Bahagyang nakakunot ang noo ni Mariposa.Dahan-dahang inilapag ni Gilbert ang spaghetti sa harap ni Mariposa, at kinuha naman ang piraso ng pizza na may patatas at taba ng baboy mula sa kanyang plato.Sinimulan na niyang kumain.Nang salubungin ang tingin ni Mariposa, sabi niya nang walang pag-aalinlangan, "Huwag magsayang ng pagkain."Matapos kainin ang isang hiwa ng pizza, pinunasan ng lalaki nang maayos ang gilid ng kanyang bibig.Itinapon niya ang tisyu sa basurahan sa kanyang tabi.Sa kanyang mga salita, may nakatagong kahulugan."Ngunit kung basura na iyon, mas mabuting itapon na ito." aniya.Naintindihan agad ni Mariposa ang ibig sabihin nito.Ang nakatagong kahulugan ng mga salita ni Gilbert.Ngunit nagkunwari siyang hindi naiintindihan at ngumiti na lamang.

Sa silid ng kanyang pwesto sa trabaho.Kakaupo pa lamang ni Mariposa nang makatanggap siya ng mensahe mula sa lalaki.Nagsimula ito sa litrato ng takip ng kanyang tasa.Sa pagtingin niya pabalik, naalala niyang basta na lamang niya itong iniwan sa ibabaw ng mesa kanina.Nakalimutan niyang isama ito pauwi.Habang naiinis na siya, nakita niyang may ipinadala pang ibang litrato si Gilbert.Isang sariling litrato ng lalaking nakasuot ng kamiseta.Makikita mong kinuha ito kakatapos lang.Sa anggulong iyon, kitang-kita ang hubog ng katawan ni Gilbert, malinaw ang kanyang dibdib, at ang mga linya ng kanyang braso ay halos perpekto.Iyon talaga ang pinakamainam na anyo ng katawan ng tao na maaaring gawing sanggunian sa pagguhit!Lalong bumilis at lumakas ang tibok ng puso ni Mariposa.Hindi lamang dahil nagbibigay ito ng napakagandang halimbawa ng katawan ng tao.Kundi dahil sa kanya mismo.Gilbert: "Kailangan mo ng takip ng tasa? Halika sa silid ng kape at kunin mo mismo."Nakahinga nang mal

Madalas ay ganito siya tumingin sa kanya, at sa kasagsagan ng matinding pagnanasa, ganito rin siya humihinga nang mahina sa kanyang tainga.Namula ang mga tainga ni Mariposa, at sinisisi niya ang sarili sa pag-iisip ng ganitong bagay.Nagpatuloy si Gilbert, "Kung hindi mo kailangan, hayaan mo na lang."Ang huling pag-apruba ng drowing ay magaganap ngayong gabi.At kailangan niya talaga ng pera ngayon.Mabilis na nagsalita si Gilbert, "Pwede po bang kumuha kayo ng dalawang litrato habang nag-eehersisyo? At isa pa rin po na nakasuot ng pormal na suit." aniya.Isang magandang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Gilbert.Umuungol siya bilang pagsang-ayon at ibinaba ang telepono.Kumuha siya ng dalawang litrato ng sarili sa harap ng salamin habang nag-eehersisyo. Kakatapos lang niyang tumakbo at maliligo na sana, kaya wala siyang suot na damit pang-itaas.Malinaw na nakikita ang bawat hugis ng kanyang mga kalamnan, at ang pawis ay dumadaloy pababa sa mga ito hanggang sa tumulo sa kanyang pant