Lahat ng Kabanata ng ซีรีส์ เมียCEO (nc35+): Kabanata 111 - Kabanata 120

“แม่ ยังไงผมก็ไม่ถอนหมั้นกับแพมมี่” ลมยืนยันคำเดิม       “ค่อยคุยกันตาลม” แล้วนางก็ดึงลากลูกชายออกจากห้องนั่งเล่นของบ้านตรีทรัพย์ และก่อนไปนั้นลมก็ไม่ลืมยกมือไหว้เจ้าบ้านอย่างจันทน์กะพ้อ       สมศักดิ์ลุกเดินตามภรรยาที่ดึงลากลูกชายออกไปก่อนหน้าตัวเอง แต่ก่อนจะไปก็พูดทิ้งท้ายกับแสงระวี       “ลุงไม่โกรธหนูหรอกนะ ที่ไม่เต็มใจกับการหมั้นหมายในครั้งนี้ และลุงก็รู้จักลูกชายลุงดีว่ามันไม่ได้เป็นคนดีอะไร ลุงเคารพการตัดสินใจของหนูนะแพมมี่”       “ขอบคุณนะคะคุณลุง” แพมมี่ยกมือไหว้ขอบคุณ       อือ!       สมศักดิ์พยักหน้ายิ้มให้หลานสาวแล้วเดินจากไป ทิ้งเหลือแต่เจ้าบ้านสองแม่ลูกอยู่ด้วยกันตามลำพัง       “แพมมี่ ทำไมหนูไม่บอกว่าหนูกับตาลมได้เสียกันแล้วลูก”

ถึงว่าทำไมเหนื่อยง่ายและง่วงตลอดเวลา แถมอยากกินแต่ของแปลกๆ ของที่ไม่ชอบกินก็นึกอยากกิน ของเปรี้ยว ของหมัก ของดองก็กินแทบทุกวัน ที่ไหนได้เธอกำลังตั้งครรภ์ห้าสัปดาห์ ถึงว่าเสื้อผ้าที่เคยหลวมทำไมเริ่มแน่น เอวที่เคยเล็กคอดก็เริ่มหนา หน้าท้องก็เริ่มมี       “แพมมี่”       “ไม่เป็นไรณัฐ”       “แล้วจะถอนหมั้นอยู่ไหม”       “ถอนสิ ทำไมจะไม่ถอน ณัฐจะให้ลูกแพมมี่มีพ่อสำส่อนแบบนั้นน่ะเหรอ”       “แล้วแพมมี่จะทำยังไง คุณแม่และพี่แสนจะยอมเหรอ”       “ก็ต้องรอให้ถอนหมั้นสำเร็จก่อนค่อยบอกแม่กับพี่แสนว่าแพมมี่ท้อง ณัฐช่วยเก็บเป็นความลับให้ได้ไหม”       “แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าแพมมี่ไม่ให้พูด ณัฐก็ไม่พูด”     &

“คอนโดของพี่อะไรกัน นี่คอนโดแพมมี่เหมือนกันค่ะ” เธอตอบเขากลับ และเธอก็เพิ่งรู้ว่าเขาก็มีห้องอยู่ที่นี่เหมือนกัน       “ทำไมถึงมาอยู่คอนโด หรือย้ายมาอยู่กับไอ้หน้าขาวนั่น” ลมถามกลับ       เงียบ!       แสงระวีไม่ตอบ เธอเดินออกจากลิฟต์ทันทีเมื่อประตูลิฟต์เปิดออกมาเมื่อมาถึงชั้นของตนเอง       ลมเดินตามออกมาติดๆ ทั้งๆ ที่ตัวเองอยู่ชั้นสิบห้าของตึก       “แพมมี่”“คะ พี่ลม” เธอขานรับพร้อมหยุดเดิน“คิดอะไรอยู่ถึงอยากถอนหมั้นกับพี่?” ซีอีโอหนุ่มถามคู่หมั้นตัวน้อยตัวเองพร้อมเดินเข้าไปหา“อย่างกับว่าเราหมั้นแล้วจะได้แต่งงานกันงั้นแหละค่ะพี่ลม” และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอพูดถึงเรื่องถอนหมั้น เจอกันทุกครั้งก็คุยตลอดและทะเลาะกันตลอด และตอนนี้ก็คงเหมือนทุกครั้ง“ทำไมจะไม่ได้แต่งงานล่ะ เราแ

“คนเลว อะ...อ่า” แล้วปากของแสงระวีก็ถูกปากหนาปิดอีกครั้ง       ลมใช้ลิ้นตัวเองตวัดรัดคลึงดูดเรียวลิ้นเล็กของแสงระวีเมื่อดุนดันเรียวลิ้นเข้าไปในปากน้อยอีกครั้ง เขาบดจูบดูดคลึงลิ้นน้อยและลิ้มรสหวานของคนดื้อใต้ร่างพร้อมกับผละมือที่จับข้อมือเล็กทั้งสองข้างกดไว้ข้างลำตัวมาสอดเข้าชายเสื้อยืดตัวใหญ่ของเธอเพื่อจะกอบกุมสองเต้าอวบใหญ่ที่ดุนดันเสียดสีหน้าอกตนเอง         แสงระวีไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดพลั้งเป็นครั้งที่สอง และที่น่าเจ็บใจกว่านั้น ร่างกายเธอกลับตอบสนองคนเหนือร่างที่กำลังเด้งเร่าซอยเอวโยกคลึงสวาทตนเองในตอนนี้ เธอห้ามร่างกายไม่ได้และห้ามเสียงร้องครางตัวเองไม่ได้ ทุกอย่างมันเป็นไปอัตโนมัติ แม้แต่เสียงครางเสียวก็ดังลอดออกมาจากปากของเธอ น่าอายนัก       “อ่า...ไม่ไหวแล้วพร้อมกันทูนหัว อ่า...ข้างในแพมมี่ตอดรัดพี่แรงมากรู้ไหม โอว์...เสียว จะแตกแล้ว ซี้ด...อื้อ...”       พ

“ป้ากับลุงเข้าใจ แต่...” มาลียังพูดไม่จบ ลมลูกชายนางก็พูดแทรกขึ้น       “ผมไม่ถอนหมั้น ยังไงผมก็ไม่ถอนหมั้นกับแพมมี่ อาทิตย์ก่อนเรายังนอนด้วยกันที่คอนโดอยู่แล้วจะมาถอนหมั้นได้ยังไงครับ”       “งั้นมาคุยกันแบบลูกผู้ชายนะนายลม พี่เองก็รู้จักนายดี และเมื่อก่อนพี่กับนายก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่เรื่องผู้หญิง แต่เกล้าทำให้พี่หยุดที่เธอและมองแค่เธอคนเดียวได้ นั่นเพราะพี่รักเกล้า แล้วลมล่ะ ทำไมถึงรั้นให้มีงานแต่งงานทั้งๆ ที่แพมมี่อยากถอนหมั้นกับเรา คิดให้ดีและถามตัวเองดีๆ ล่ะ” แสนถามทั้งๆ ที่มองออกว่าลมนั้นรั้นไปเพื่ออะไร แต่ก็อยากฟังจากปากของลม       ลมสบตาแสนแล้วหันไปสบตาพ่อแม่ตัวเองกับคุณน้า ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง       “ผมว่าผม ‘รัก’ แพมมี่ครับพี่แสน”       “แน่ใจ?” แสนถาม       “แน่ใจ