Lahat ng Kabanata ng ซีรีส์ เมียCEO (nc35+): Kabanata 101 - Kabanata 110

        เมื่อเข้ามาในห้องรับรองของโรงแรม ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน ลมมองจ้องคู่หมั้นตัวเองที่มีสีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่ได้อยู่กับตัวเองสองต่อสอง ส่วนเขาเองก็ไม่ชอบเช่นกันที่เธอมาเที่ยวกับผู้ชายสองต่อสองถึงต่างประเทศ แถมยังพักห้องเดียวกันด้วย       “บอกพี่มาสิว่าแพมมี่กับนายหน้าขาวนั่นเป็นแค่เพื่อนกัน”       “ค่ะ เพื่อนกัน”       “แล้วทำไมนอนด้วยกัน”       “เพื่อนกัน นอนด้วยกัน มันจะเป็นอะไรไปคะ”       “แพมมี่ พี่จริงจังนะ”       “แพมมี่ไม่ได้พูดเล่นค่ะ แพมมี่พูดจริง พี่ลมเถอะค่ะ มีอะไรจะคุยกับแพมมี่เหรอคะ”       “เพราะนายหน้าขาวใช่ไหมถึงขอเลื่อนงานแต่งงานตลอด” แสงระ

กรอด!       ซีอีโอหนุ่มขบกรามแน่นจนเสียงขบฟันดังลอดออกมาจากปากหนาเมื่อเห็นเกล้าให้คนอื่นประคองลุกจากเก้าอี้ที่นั่ง ท่าทางสนิทสนมของทั้งสองมันทำให้เขาขุ่นเคืองจนต้องยกแก้วน้ำกระดกดื่มรวดเดียวหมดแก้วแล้วลุกเดินลงส้นเท้าหนักๆ ด้วยความเดือดดาลตามแม่ของลูกกับเพื่อนรุ่นพี่ชายออกไปยังสวนด้านนอกร้านอาหาร       แสนตามออกมาก็ไม่ได้เข้าไปหาทั้งสอง เขายืนอยู่ห่างๆ เพราะเขาอยากรู้เหมือนกันว่ารุ่นพี่ของเกล้าจะพูดอะไรกับเกล้าบ้าง แต่แล้วก็ต้องกำหมัดแน่นเมื่อเกล้าถูกผู้ชายอื่นจับมือ แถมเกล้าก็ไม่ได้ต่อต้านยอมให้จับ       “ให้มันจับมือได้ไงกันเกล้า” น้ำเสียงแข็งกระด้างตะโกนถามแม่ของลูกพร้อมเดินตรงเข้าไปหา       เกล้าได้ยินเสียงซีอีโอของตนเองก็รีบดึงมือออกจากมือของป้อง       “คุณแสน”       “นี่ไง ผมถึงไม่ไว้ใจให้ค

“คุณแสน”       “อยู่กับผมและให้เวลาพิสูจน์คำพูดผมว่าผมพูดจริง ส่วนเรื่องผู้หญิง คุณไม่ต้องห่วง ผมจะมีแค่คุณ ส่วนอดีตมันจะไม่มีผลกับอนาคตและชีวิตคู่ของเราแน่นอน ให้ผมได้เป็นมากกว่าพ่อของลูกในท้องนะ ผมอยากดูแลคุณและเห็นคุณเติบโตไปพร้อมกับผม”       “คุณแสน...”       “เรียกผมพี่แสนสิเกล้า เรียกผมว่าพี่ หรือจะเรียกสามีก็ได้นะ เพราะตอนนี้ผมคือของคุณ พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปจดทะเบียนเป็นเจ้าของผม ตกลงแต่งงานกันนะ ผมรักคุณ มันยากที่จะเชื่อ แต่ผมอยากให้คุณดูที่การกระทำและการแสดงออกของผมว่าผมพูดจริงหรือแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น” แสนยกมือเล็กขึ้นมาจูบหลังมืออีกครั้งแผ่วเบา ก่อนจะสบตาที่อาบคลอไปด้วยน้ำตาของเกล้าที่แหงนเงยขึ้นมองหน้าตนเอง       เกล้าสบตาบุรุษตรงหน้าแล้วก้มมองมือที่ถูกจับกุมบีบแน่นแล้วปล่อยเสียงสะอื้นไห้ออกมา ก่อนจะพูดตอบเขา เธอขอเชื่อความรู้สึกตัวเองสักครั้ง หากมันจะผิดพลาดก็ให้มันผิดพลาด

 แสงระวี ตรีทรัพย์ วัย 26 ปี หรือแพมมี่ มีคู่หมั้นนามว่า ลม แสงสว่าง ซีอีโอผู้บริหารหนุ่มบริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า วัย 30 ปี เธอและเขาถูกพ่อกับแม่หมั้นหมายกันมาตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้ก็ยังไม่แต่งงานกัน ทั้งๆ ที่ครบกำหนดสัญญาหมั้นมาหลายปีแล้ว ในสัญญาหมั้นบอกว่าเมื่อไหร่ที่แสงระวีเรียนจบ เธอและลมจะต้องแต่งงานกันทันที แต่เธอก็หาข้ออ้างเลื่อนงานแต่งงานมาได้ตลอด จนตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะจบการหมั้นหมายที่ไม่เต็มใจครั้งนี้แล้ว       “พี่ลมอย่าเพิ่งกลับค่ะ” แสงระวีวิ่งตามออกมาจากร้านอาหารและเรียกชื่อเขารั้งไว้ให้หยุดเดิน       ซีอีโอหนุ่มหยุดเท้าที่กำลังก้าวสาวเร็วๆ แล้วหันเอี้ยวหน้าไปมองเจ้าของต้นเสียงที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาทางตน       “มีอะไรอีกแพมมี่?”       “ก็เรายังคุยกันไม่จบ พี่ลม

       สองตระกูลนัดกันทานข้าวที่บ้านตรีทรัพย์ บ้านแสงสว่างมากันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งพ่อแม่และทายาทคนเดียวของตน ส่วนเจ้าบ้านก็อยู่กันแค่คุณนายจันทน์กะพ้อกับแสงระวี ส่วนแสนกับเกล้านั้นไปเที่ยวต่างจังหวัดกัน สัปดาห์หน้าถึงจะกลับ       “นี่ก็ถึงเวลาที่เราจะคุยเรื่องของเด็กๆ แล้วนะคุณจันทน์กะพ้อ” สมศักดิ์ พ่อของลมเอ่ยหลังจากทานมื้อเย็นอิ่มและย้ายมาทานของว่างกันในห้องนั่งเล่น       “พี่ก็ว่าถึงเวลาแล้วนะจันทน์กะพ้อ หนูแพมมี่ก็เรียนจบมาสักพักแล้ว ส่วนตาลม พี่ก็อยากให้มีครอบครัวเป็นหลักเป็นแหล่ง” มาลีเอ่ยเห็นด้วยกับสามี       คุณนายจันทน์กะพ้อเจ้าบ้านได้แต่ยิ้มแห้งๆ เพราะไม่รู้จะตอบยังไงดี เพราะจุดประสงค์ที่นัดบ้านของลมมาทานมื้อเย็นวันนี้เพราะลูกสาวคนดีของนางอยากจะขอถอนหมั้นลูกชายของอีกฝ่าย       “ถ้าแม่ไม่พูด แพมมี่พูดนะคะ คุณลุง คุณป้าคะ ที่นัดมาทานข้าววันนี้ แพมม