บททั้งหมดของ บ่วง: บทที่ 41 - บทที่ 50

ความรู้สึกอ่อนล้ายังไม่ทันได้เจือจาง มาคัสก็กระชากร่างบางที่กำลังหอบหายใจรวยระรินให้ลุกขึ้นจากเตียง ชายหนุ่มไม่คิดจะเปิดโอกาสให้นิชาได้พักผ่อนแม้แต่วินาทีเดียว เขาอุ้มเรือนร่างเปลือยเปล่าชุ่มเหงื่อพาเดินตรงออกไปยัง ระเบียงห้องพัก ยามค่ำคืน ลมราตรีเย็นยะเยียบพัดผ่านผิวกายร้อนผ่าว ทำให้นิชาสะท้านเกร็งด้วยความตื่นตระหนก “ค...คุณมาคัส จะทำอะไรคะ! ตรงนี้มันระเบียงนะ!” นิชาพยายามร้องประท้วง เสียงสั่นเครือด้วยความกลัวว่าใครด้านนอกจะมองเห็น “ระเบียงแล้วทำไม? กลัวคนเห็นหรือไงนางเอกคนเก่ง?” มาคัสแค่นหัวเราะในลำคอ ชายหนุ่มยืนตระง่านหันหน้าเข้านิชา เผยให้เห็นแก่นกายอันมหึมาที่ยังคงขึงตึงตึงแน่นและชโลมไปด้วยคราบน้ำรักจากรอบก่อน เขากดไหล่บางของนิชาลงอย่างแรง บังคับให้เธอคุกเข่าลงเบื้องหน้าเขา “อ้าปาก... แล้วกลืนกินผัวเธอซะ” เสียงทุ้มต่ำสั่งการอย่างทรงอำนาจและหยาบคาย “อื้อ...” นิชาน้ำตาคลอเบ้า มือเรียวอันสั่นเทากุมขาแกร่งไว้ แม้จิตสำนึกจะต่อต้าน แต่ร่างกายและหัวใจกลับจำยอมแต่โดยดี เธออ้าปากอิ่มต้อนรับความใหญ่โตสอดแทรกเข้ามาในช่องปาก อมและตวัดลิ้นรัวเลียอย่างชำนาญตามสัญชาตญาณรัก ซวบ! ซวบ! ซวบ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องฉาดฉานปะทะกับเสียงสายลมพัดผ่านช่องระเบียงยามดึก คเชนทร์—หรือในโลกปัจจุบันที่เธอรู้จักเขาในนาม ‘มาคัส’—ยังคงกระหน่ำซ้ำสะโพกสอบสอดใส่แก่นกายอันมหึมาเข้าออกในช่องทางรักเบื้องล่างอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความใหญ่โตและร้อนระอุขยายแนบแน่นไปกับผนังเนื้อนุ่มที่บวมเต่งและตอดรัดเขาอย่างคลั่งไคล้ แสงดาวและแสงไฟสลัวจากนอกระเบียงส่องสะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าของนิชาที่บัดนี้ทอดกายอยู่บนเตียงกว้าง รอยรักสีเข้มประดับประดาไปทั่วซอกคอ ทรวงอกอิ่ม และต้นขาเนียนละเอียด ร่างบางสั่นสะท้านไปตามแรงตอกกระแทกอันดุดันและเอาแต่ใจ ชายหนุ่มโน้มตัวลงมากดประทับริมฝีปากจูบซับน้ำตาที่ไหลซึมออกจากหางตาของเธออย่างหนักหน่วงและจมลึก “อื้อออ... คุณมาคัส... พอ... พอก่อนได้ไหมคะ...” นิชาเอ่ยขอร้องเสียงพร่าสั่น ลมหายใจหอบกระเส่ารดแผงอกแกร่ง มือเรียวที่เคยพยายามดันตัวเขาออก บัดนี้กลับเลื่อนขึ้นไปโอบกอดแผ่นหลังกว้างที่ชื้นไปด้วยเหงื่อไคลไว้แน่นอย่างลืมตัว “บอกแล้วไงว่าคืนนี้... ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอได้นอนจนกว่าจะถึงเช้า” มาคัสเอ่ยกระซิบพร่าข้างใบหู นัยน์ตาคู่คมวาววับดุจพญาเสือที่กำลังกลืนกินเหยื่

สามวันเต็มที่ความเงียบเหงาครอบคลุมไปทั่วหัวใจของนิชา... นับตั้งแต่วินาทีที่พายุเสน่หาในห้องเก็บของเก่าใต้ถุนเรือนไทยสงบลง มาคัสก็หายตัวไปอย่างสมบูรณ์แบบ เขาไม่ปรากฏตัวในกองถ่าย ไม่ส่งข่าวคราว และไม่แม้แต่จะเฉียดผ่านเข้ามาในสายตา นิชาพยายามบอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่เธอควรจะยินดี เพราะการโดนเขาคุมคามและลงโทษด้วยรสรักดุเดือด เช่นนั้นมันควรจะเป็นฝันร้ายที่เธอต้องรีบตื่นขึ้นมา แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับปฏิเสธไม่ได้เลยว่าลึกๆ แล้ว เธอกำลัง 'คิดถึง' สัมผัสอันหนักหน่วง กลิ่นไม้สนหอมนุ่มลึก และแม้กระทั่งเสียงขู่หยาบโลนข้างใบหูนั้น ความรู้สึกหน่วงๆ ในอกกวนใจเธอทุกครั้งที่มองไปยังเก้าอี้พักผ่อนข้างเซตถ่ายทำที่เคยมีร่างสูงใหญ่นั่งอยู่ มันเป็นความว้าเหว่ที่กัดกินจนเธอแทบไม่มีสติโฟกัสกับบทละคร ขณะเดียวกัน ณ ใจกลางเมืองหลวงอันวุ่นวาย... หากขับรถลัดเลาะผ่านผืนป่าไม้เบญจพรรณโบราณขนาดใหญ่หลายสิบไร่เข้ามา ซึ่งเป็นพื้นที่ปิดที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีอยู่จริงใจกลางเมืองหลวง ลึกเข้าไปเบื้องหลังทิวไม้อันมืดครึ้ม ปรากฏ 'คฤหาสน์หรูหราสไตล์ตะวันตกยุคคลาสสิก' ตั้งตระหง่านอย่างยิ่งใหญ่ ยอดสถาปัตยกรรมหินอ่อนและโครงเหล

ความอบอุ่นร้อนระอุยังไม่ทันได้คลายตัว มาคัสก็ไม่ปล่อยให้นิชาได้นอนพักผ่อนอย่างใจคิด ชายหนุ่มรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้ด้วยสองมือแกร่ง ก่อนจะพลิกเรือนร่างบางที่อ่อนระทวยให้ขึ้นมาสวมทับอยู่เบื้องบน เขาจัดท่าทางให้เธอนั่งคุกเข่าทับอยู่บนหน้าท้องแกร่งเป็นลอนคลื่นของเขา นัยน์ตาคู่คมวาววับจ้องมองใบหน้าหวานที่หอบหายใจถี่ฉ่ำปรืออยู่ในความมืด “ใครอนุญาตให้นอน... นางเอกคนเก่ง?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบดุร้าย มือหนาบีบเค้นเค้นบั้นท้ายงอนงามอย่างหนักหน่วงจนเนื้อนุ่มบวมเบี้ยว “คุณมาคัส... นิชาไม่มีแรงแล้วนะคะ...” นิชาส่งเสียงครางประท้วงแผ่วเบา ร่างกายสั่นเกร็งด้วยความเหน็ดเหนื่อย ทว่าร่องรักเบื้องล่างกลับตอดรัดสัมผัสของเขาอย่างทรยศ “ไม่มีแรง? แต่รูร่านๆ ของเธอมันยังตอดดุ่นควยของฉันไม่หยุดเลยนะ” มาคัสแค่นยิ้มยั่ว ชายหนุ่มจับแก่นกายอันมหึมาที่ยังคงแข็งขึงตึงแน่นจ่อชิดลงบนรอยแยกหวานที่บวมเต่งและชื้นแฉะ “คราวนี้... เธอต้องเป็นคนเริ่มเกมเอง นิชา!” “คุณมาคัส... นิชาทำไม่เป็น...” “ทำไม่เป็นหรือร่อนสะโพกไม่เป็นกันแน่?” ชายหนุ่มใช้นิ้วขยี้ลงบนยอดอกสีหวานอย่างแรงจนเธอสะท้านเกร็ง “กดสะโพกลงมาซะ

นิชาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้า แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาส่องกระทบใบหน้า เธอบิดกายเล็กน้อยก่อนจะพบว่าท่อนแขนแกร่งของมาคัสยังคงตระกองกอดเรือนร่างของเธอไว้แน่น นิชานอนเกร็งมองใบหน้าคมคายในยามหลับใหล ทว่าความรู้สึกเย็นวูบวาบตามผิวกายกลับทำให้เธอต้องก้มลงมอง... ทั้งเธอและเขาต่างเปลือยเปล่า ไร้เสื้อผ้าปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว! ความตกใจทำให้ดาราสาวพยายามจะยันกายลุกขึ้นหนี ทว่าอ้อมกอดของชายหนุ่มกลับแน่นหนาดุจคีมเหล็ก นิชาขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นมุมปากของเขาจุดยิ้มจางๆ ทั้งที่ยังหลับตา เธอรู้ทันทีว่ากำลังโดนแกล้ง! ความอยากเอาชนะผสมผสานกับอารมณ์ร่านร้อนที่ยังคงตกร่องอยู่ในกาย ปลุกสัญชาตญาณความยั่วยวนในตัวเธอให้ตื่นขึ้น นิชาออกแรงขืนตัวจนหลุดพ้น ก่อนจะขยับกายขึ้นไปนั่งทับลงบนหน้าท้องแกร่งเป็นลอนคลื่นของมาคัส ร่างบางค่อยๆ เลื่อนสะโพกบดเบียดลงต่ำ คลึงเอวควงวนอยู่บนจุดอ่อนไหวกลางกายของชายหนุ่มอย่างตั้งใจ นัยน์ตาหวานเชื่อมสบประสานกับนัยน์ตาคู่คมที่ลืมขึ้นมองเธอในทันที! “คิดจะทำอะไร... นางเอกตัวดี?” มาคัสเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพร่าพรึง รอยยิ้มซาตานจุดขึ้นที่มุมปาก เมื่อรู้สึกได้ถึงความแข็งขึงเบื้อ