บททั้งหมดของ บ่วง: บทที่ 51 - บทที่ 56

บรรยากาศในกองถ่ายยามเย็นแสนคึกคัก ทีมงานต่างวิ่งวุ่นจัดเตรียมอุปกรณ์สำหรับฉากกลางคืน ทว่านิชากลับนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้พับหน้าเต็นท์พักนักแสดง ในมือเรียวสวยถือบทละครเล่มหนาที่เปิดค้างไว้ที่หน้าเดิมมาเกือบครึ่งชั่วโมง ดวงตาคู่สวยจ้องมองตัวอักษรบนกระดาษอย่างว่างเปล่า แต่หัวใจและสมองกลับไม่ได้ซึมซับเนื้อหาใดๆ เข้าไปเลยแม้แต่น้อย ในหัวของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์เมื่อตอนสาย... เหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจของเธอร่วงบีบเค้นจนปวดร้าว ยามเช้าที่แสนเร่าร้อนและดุเดือดบนเตียงจบลงด้วยความอบอุ่นอันสับสน มาคัสกกกอดเธอไว้ใต้ผ้านวมผืนหนา แต่แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น ชายหนุ่มเอื้อมมือไปรับสาย น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยตอบปลายสายนั้นละมุนและอ่อนโยนในแบบที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน และคำพูดสั้นๆ เพียงไม่กี่คำก่อนที่เขาจะรีบผละออกจากเตียง แต่งตัวอย่างรวดเร็วแล้วก้าวออกจากห้องไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหรือเอ่ยคำลาเธอสักคำ... ‘เสียงผู้หญิง...’ นิชากัดริมฝีปากล่างแน่นจนห่อเลือด ความรู้สึกหน่วงจุกตีขึ้นมาในอก เสียงหวานที่เล็ดลอดออกมาจากโทรศัพท์เครื่องนั้นดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชายคนนั้นคือใครกัน

ตลอดสี่วันที่เหลือต่อจากนั้น บรรยากาศภายในกองถ่ายซีรีส์พีเรียดเต็มไปด้วยความอึมครึมและเงียบเหงา นิชาทำหน้าที่ดาราสาวแถวหน้าได้อย่างไม่บกพร่องต่อหน้ากล้อง ทุกบทบาท ทุกฉากการแสดงถูกถ่ายทอดออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าทันทีที่เสียงผู้กำกับสั่ง “คัต!” ร่างบางก็กลับมานั่งซึมเศร้าเหม่อลอยอยู่ลำพัง แววตาคู่สวยหมองคล้ำและไร้ชีวิตชีวา เธอจ้องมองโทรศัพท์มือถือที่เงียบสนิท ไร้ข้อความ ไร้สายโทรเข้าจากชายหนุ่มนามว่า มาคัส ความรู้สึกหน่วงจุกในอกขยายตัวจนกลายเป็นความรวดร้าวลึกๆ นิชาพยายามกดข่มความรู้สึก พยายามบอกตัวเองว่าเธอควรจะดีใจที่ฝันร้ายและการโดนย่ำยีด้วยสัมผัสอัน SM ดุดันและคำพูดหยาบคายจบลงเสียที แต่ทว่าทุกค่ำคืนเมื่อหลับตาลง ช่องทางรักเบื้องล่างกลับตอดเกร็ง กระตุกต้อนรับความทรงจำอันเร่าร้อนอย่างทรยศ ร่างกายของเธอโหยหาสัมผัสรุนแรงและกลิ่นไม้สนหอมนุ่มลึกของเขาจนแทบคลั่ง “นิชา... ทานข้าวหน่อยสิลูก สัปดาห์นี้ทั้งสัปดาห์นิชากินข้าวไปแค่นับคำได้เลยนะ” พี่ต่ายเดินเข้ามาถือถาดอาหาร เอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมด้วยความห่วงใย “นิชาไม่ค่อยหิวค่ะพี่ต่าย...” นิชาฝืนยิ้มแผ่วเบา รอยยิ้มเจื่อนๆ นั้นปิดความเจ็

มาคัสที่ยังไม่พอกับรสรักอันร้อนแรงเขาจับนิชาให้พลิกคว่ำหน้าลงกับที่นอนอย่างรวดเร็ว “อื้อ! คุณมาคัส... จะทำอะไรอีกคะ!” นิชาอุทานออกมาด้วยความตกใจและหอบกระเส่า “ก็ทำในสิ่งที่เธอร่านอยากได้ไง!” มาคัสตอบเสียงทุ้มต่ำดุดัน ชายหนุ่มใช้มือหนาจับสะโพกมนของเธอให้ลอยสูงขึ้นในท่าคุกเข่าโก้งโค้ง “ก้มหน้าลงไปนิชา! ยกรูกระสันของเธอขึ้นมาต้อนรับควยฉันเดี๋ยวนี้!” มาคัสตวาดสั่งเสียงกระสัน “อื้อ... ใจร้ายที่สุดเลยค่ะ” นิชาตอบพึมพำเสียงพร่า แต่กลับยกสะโพกโก่งขึ้นตามสั่งอย่างยอมจำนนและร่านร้อน มาคัสไม่รอช้า ชายหนุ่มจับแก่นกายอันมหึมาขึงตึงแน่น จ่อลงบนรอยแยกหวานที่ฉ่ำปรือ แล้วกระแทกเสียบเข้าไปในรูร่านของนิชารวดเดียวจนมิดโคน! สวบ! ตรึง! “กรีดดดด! อ๊า! คุณมาคัส... จุก! จุกรูไปหมดแล้วค่ะ!” นิชาครางลั่นพร้อมกับสะอื้นเสียว รูรักตอดรัดแก่นกายหนุ่มแน่นจนสมองขาวโพลน มาคัสเริ่มกระแทกสะโพกเข้าใส่จากด้านหลังอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ! พั่บ! พั่บ! พั่บ! “ซี๊ดดด! Tight ชะมัด! โดนแทงจากด้านหลังแบบนี้ รูร่านๆ ของเธอมันบีบตอดควยฉันจนแทบแตกเลยนะนิชา!” มาคัสพูดคำลามกหยาบโลนใส่เธอขณะซอยสะโพกถี่ระทึก ก่อนที่