Home / แฟนตาซี / บ่วง / ตอนที่23

Share

ตอนที่23

last update publish date: 2026-10-06 19:44:57

“อืมมม... จะ... เจ็บ... พอ... พอแล้วค่ะ...”

นิชาส่งเสียงครางประท้วงพร่าสั่น ร่างกายสั่นเกร็งไปทั้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บ่วง   ตอนที่ 44

    มาคัสพลิกตัวนิชาขึ้นมาคร่อมทับบนร่างแกร่งของเขาอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่แก่นกายอันใหญ่โตยังคงฝังลึกคาอยู่ภายในช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ “อะ... มาคัส!” นิชาร้องอุทานด้วยความตกใจเล็กน้อยก่อนจะปรับตัวเข้ากับตำแหน่งใหม่ “เอ้า... คุมเกมให้ฉันดูหน่อยสิ นิชา” มาคัสเอ่ยเสียงพร่า นัยน์ตาสีเข้มพราวระยับด้วยประกายไฟสวาท มือหนาทั้งสองข้างยกขึ้นกอดประคองสะโพกกลมกลึงไว้ “อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาเธอเป็นคนคุม... จะร่านและตอดรัดฉันเก่งแค่ไหน” นิชาหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย แต่แรงอารมณ์ที่พวยพุ่งขึ้นมาทำให้เธอละทิ้งความอายทั้งหมด เรือนร่างระหงเริ่มขยับสะโพกร่อนควงบดขยี้ลงบนท่อนลำร้อนของเขาอย่างเร่าร้อนและกระสันซ่าน “อื้มมม... อ้าาา...” นิชาครางกระเส่า เสียงหวานเล็ดลอดออกมาพร้อมกับแรงขยับที่เริ่มถี่กระชั้นขึ้นตามจังหวะความต้องการของตัวเอง มาคัสนอนมองภาพหญิงสาวที่กำลังโยกย้ายสะโพกอยู่บนตัวเขาด้วยสายตาเป็นประกายหิวกระหาย ความงดงามและท่าทางที่เย้ายวนใจทำให้เขาอดใจไม่ไหว ชายหนุ่มยกมือข้างหนึ่งขึ้น เลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบตรงไปบีบขยี้เม็ดเสียวที่แข็งไตของเธออย่างแรงทันที! “อ๊ะ! อ๊าาาา! เจ็บ... อื้อออ!” นิชากร

  • บ่วง   ตอนที่ 43

    นิชานอนหอบหายใจสะท้านอยู่บนเตียงนอนนุ่ม เรือนร่างเปลือยเปล่าชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจากบทรักเมื่อครู่ ทว่ายังไม่ทันได้พักหายใจให้เต็มปอด มาคัสก็พลิกตัวกลับมาคร่อมทับลงบนเรือนร่างระหงของเธออีกครั้ง นัยน์ตาสีเข้มคมกริบพราวระยับด้วยไฟสวาทที่ไม่มีวันดับมอด "ยังไหวใช่ไหม หืม?" มาคัสโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าและเต็มไปด้วยความเย้ายวน "หรือว่าขาอ่อนจนลุกไม่ไหวแล้ว?" "คนบ้า... คุณเพิ่งเสร็จไปเองนะ..." นิชาครางประท้วงเสียงสั่น หน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย พยายามใช้มือดันแผงอกแกร่งของเขาไว้ "พักก่อนเถอะค่ะ... ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้วนะ" "พักผ่อนอะไรกัน... เกมเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก" มาคัสแค่นหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ ชายหนุ่มรวบข้อมือบางทั้งสองข้างขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย "ไหนเธอบอกว่าคิดถึงฉันนักหนาไง... งั้นคืนนี้ปรนเปรอฉันให้สมกับที่ฉันต้องไปรบราฆ่าฟันมาสิ นิชา" "คุณนี่มัน... เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่งเลยนะ!" นิชาเม้มปากแน่น พยายามเบือนหน้าหนี "ปากดีนัก..." มาคัสยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มเคลื่อนตัวลงต่ำอย่างรวดเร็ว ปล่อยข้อมือเธอเป็นอิสร

  • บ่วง   ตอนที่ 42

    เสียงหอบหายใจกระเส่าสะท้อนก้องไปทั่วห้องนอนกว้างในคฤหาสน์ที่มาเก๊า ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งสองแนบชิดติดกันจนไร้ช่องว่าง ความโหยหาและอารมณ์ดิบเถื่อนที่อัดอั้นมาตลอดสามวันของการสู้รบถูกปลดปล่อยออกมาผ่านสัมผัสอันเร่าร้อนและดุดันอย่างไร้ความปราณี "อื้อ... มาคัส... เบาหน่อย..." นิชาครางกระเส่า ใบหน้าหวานแหงนเงยขึ้นรับสัมผัสร้อนผ่าวที่ซุกไซร้ไล้เลียไปตามซอกคอระหงและเนินอกอิ่ม มาคัสไม่สนใจเสียงท้วงติญ ชายหนุ่มใช้ริมฝีปากและเรียวลิ้นร้อนรุมขบเม้มยอดอกสีหวานสลับกับดูดดึงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ มือหนาบีบขยำสะโพกกลมกลึงแรงๆ จนเกิดรอยมือแดงเด่นชัดด้วยความหมั่นเขี้ยวและโหยหา "ปากบอกให้เบา... แต่แอ่นอกรับลิ้นฉันซะขนาดนี้ ร่านอยากโดนผัวเลียมากหรือไงหืม นิชา?" มาคัสผงกหัวขึ้นมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าและหยาบคาย นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยไฟสวาท "อ๊ะ! อ๊าาาา! คนบ้า... พูดจาลามก..." นิชากรีดร้องลั่นด้วยความเสียวซ่าน สองมือจิกทึ้งลงบนกลุ่มผมหนาของเขาแน่นเพื่อระบายความรัญจวนที่พวยพุ่งขึ้นมาจนแทบขาดใจ "ลามกแล้วชอบไหมล่ะ?" มาคัสยิ้มมุมปากอย่างเย้ายวน เลื่อนมือต่ำลงไปสัมผัสกลีบกุหลาบงามที่ชุ่มฉ่ำไปด

  • บ่วง   ตอนที่ 41

    คฤหาสน์หรูหราอลังการตระกูลนิมมานสาขาใหญ่ที่มาเก๊าตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาสูง ท่ามกลางสายลมเย็นยามค่ำคืนที่พัดโชยเข้ามาปะทะหน้าต่างกระจกใสตลอดเวลา ภายในห้องนอนรับรองพิเศษที่ตกแต่งอย่างประณีตและปลอดภัยสูงสุด นิชานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงนอนนุ่ม แววตากลมโตคู่สวยเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดผวา เธอนอนไม่หลับมาสามวันเต็มแล้ว นับตั้งแต่มาคัสฝากเธอไว้กับ “คุณหญิงหลิน” หรือภรรยาชาวฮ่องกงผู้สง่างามของมาร์กิส แล้วบุกตะลุยออกไปจัดการกับศัตรูในโลกมืดของมาเก๊า “ดื่มชาร้อนๆ หน่อยไหมคะคุณนิชา?” คุณหญิงหลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับเดินถือแก้วชาสมุนไพรเข้ามาใกล้ ร่างเพศหญิงในชุดเดรสยาวผ้าไหมสีนวลส่งยิ้มอบอุ่นเพื่อคลายความตึงเครียดให้ “คุณมาคัสฝากฉันให้ดูแลเธออย่างดี ท่านบอกว่าเธอคงนอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงเขา” นิชารับแก้วชามาถือไว้ด้วยมือสั่นเทา เธอยกขึ้นจิบเบาๆ ก่อนจะเงยหน้ามองภรรยาของมาร์กิสด้วยแววตาเว้าวอน “คุณหลินคะ... สามวันแล้วนะคะที่มาคัสออกไป... ไม่มีข่าวคราวอะไรเลยเหรอคะ? เขาปลอดภัยดีไหม?” คุณหญิงหลินถอนหายใจเบาๆ นั่งลงบนโซฟาข้างเตียง “เชื่อมือสามีของฉันกับมาคัสเถอะค่ะคุณนิชา...

  • บ่วง   ตอนที่ 40

    เสียงร้องครางสะท้านของนิชาดังประสานไปกับเสียงหอบหายใจกระเส่า มาคัสขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด นัยน์ตาสีเข้มคุมกริบคลุกกรุ่นเต็มไปด้วยไฟโทสะอันรุนแรง พร้อมที่จะแผดเผาทุกสิ่งที่กล้าเข้ามาแตะต้องของรักของหวงของเขา ร่างสูงใหญ่กระแทกสะโพกสอบเข้าใส่นิชาอย่างไม่ยั้งแรงและไม่มีความปราณีใดๆ ทั้งสิ้น ความโกรธแค้นที่เตชินท์กล้าวางยาหญิงสาวทำให้แรงอารมณ์พุ่งทะยานถึงขีดสุด ทว่าคนแรกที่กำลังแผดเผาและหลอมละลายไปกับเพลิงสวาทนี้กลับเป็นคนใต้ร่างของเขาเอง ที่ประมาทจนเกือบตกเป็นเหยื่อของคนอื่น! พั่บ! พั่บ! พั่บ! "คราวนี้รู้หรือยัง... ว่าอย่าไปรับของจากใครหน้าไหนอีก หืม?!" มาคัสคำรามเสียงต่ำในลำคอ พร้อมกับกระแทกกระทั้นเน้นย้ำจุดกระสันอย่างดุเดือด "อืม... ซี๊ดดดด... แน่นชะมัด!" "อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาาา!... มาคัส... แรงไป... มันจุก... อร๊าาาา!" นิชากรีดร้องลั่นด้วยความเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน สองมือจิกทึ้งลงบนแผ่นหลังแกร่งของเขาแน่นเพื่อระบายความรัญจวนที่โหมกระหน่ำซัดสาดเข้ามาไม่ยั้ง "คราวนี้จะจำหรือยังว่าอย่าทำตัวซุ่มซ่ามอีก?!" มาคัสถามเสียงกร้าว สวนสะโพกสอบเข้าออกรัวเร็วดั่งพายุคลั่ง ปากก็คาดคั้น

  • บ่วง   ตอนที่ 39

    แสงแดดจ้าส่องกระทบผืนทรายและบรรยากาศกองถ่ายซีรีส์นอกสถานที่ริมทะเล บรรยากาศช่วงบ่ายเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทีมงานต่างวิ่งวุ่นจัดฉากเตรียมถ่ายทำฉากสำคัญ นิชานั่งพักผ่อนอยู่มุมห้องพักชั่วคราว จิบน้ำดื่มจากขวดที่วางอยู่บนโต๊ะแต่งหน้าโดยไม่ได้เอะใจอะไรเลยแม้แต่น้อย ทันใดนั้น ประตูห้องพักก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างของเตชินท์ พระเอกหนุ่มที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มสุภาพ ทว่านัยน์ตากลับทอประกายแปลกประหลาด "นิชา... เหนื่อยไหมครับ?" เตชินท์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับเดินถือแก้วน้ำผลไม้เข้ามาใกล้ "เห็นเธอนั่งหน้าซีดๆ เลยเอาน้ำผลไม้คั้นสดมาให้ดื่ม จะได้สดชื่นขึ้น" นิชาเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มบางๆ ให้ "ขอบคุณนะคะพี่เตชินท์... แต่ฉันเพิ่งดื่มน้ำเปล่าไปเองค่ะ เกรงใจจัง" "ดื่มนิดหน่อยเถอะครับ สดชื่นดีนะ ผลไม้รวมวิตามินซีสูง" เตชินท์คะยั้นคะยอ วางแก้วน้ำผลไม้ลงตรงหน้าเธอทันทีโดยไม่รอให้ปฏิเสธ "ถือว่าพี่ตั้งใจเอามาให้ก็แล้วกันนะ" นิชารู้สึกเกรงใจจึงหยิบแก้วน้ำผลไม้ขึ้นมาจิบเบาๆ อรสชาติหวานหอมแปลกๆ แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก กระทั่งดื่มต่อจนเกือบหมดแก้ว ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที อาการแปลกป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status