All Chapters of ห้องพักอาจารย์ร้อน: Chapter 101 - Chapter 110

ตอนที่2 ท้าทายเธอนึกถึงใบหน้าหล่อเหลา คิ้วหนาเข้ม และนัยน์ตาเย็นชาคู่นั้นของ อาจารย์กฤตภาส ชายหนุ่มวัยสามสิบสองปีที่เพิ่งจบดอกเตอร์มาจากต่างประเทศ เขามักจะสวมชุดสูทเนี้ยบกริบและแว่นตากรอบบางที่ยิ่งเสริมให้ดูสุขุม ลึกลับ และน่าค้นหา ท่าทางหยิ่งยโสไม่สนใจโลกของเขามันชวนให้พราวฟ้าหมั่นไส้ แต่อีกใจหนึ่ง...มันก็น่าลิ้มลองไม่น้อย"อาจารย์กฤตงั้นเหรอ...หยิ่งนักใช่ไหม เจ้าชายน้ำแข็งอย่างอาจารย์ ถ้าเจอพราวฟ้าจัดเต็มเข้าไป จะดูซิว่าจะยังหน้านิ่งได้อยู่อีกไหม"พราวฟ้าลุกขึ้นเดินไปที่กระจกบานยาว สำรวจเรือนร่างอรชรสัดส่วนโค้งเว้าได้รูป ผิวขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟ อกอวบอิ่มที่ดันสายเดี่ยวจนแทบทะลัก และสะโพกผายกลมกลึง เธอหยิบชุดนักศึกษาตัวเก่งออกมาจากตู้เสื้อผ้า เลือกตัวที่กระโปรงสอบสั้นเหนือเข่า และเสื้อเชิ้ตสีขาวนวลเนื้อบางเบาที่ไซซ์เล็กกว่าตัวเล็กน้อยเพื่อเน้นย้ำทรวดทรงให้ชัดเจนที่สุด สถิติอาจจะเป็นเรื่องยาก...แต่เรื่องสรีรศาสตร์และการยั่วยวน พราวฟ้ามั่นใจว่าเธอได้เกียรตินิยมวันต่อมา ณ ห้องบรรยายรวม คณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศเสียงทุ้มต่ำเรียบของอาจารย์หนุ่มดังผ่านไมโครโฟนดังก้องห้อง เขากำล

ตอนที่4 ดีลลับเริ่มต้นแล้วใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงซ่าน เม็ดเหงื่อผุดซึมตามไรผม เขาค่อย ๆ ดันเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อยเพื่อให้เธอมีพื้นที่ขยับลุกขึ้น มือหนายกขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าและกางเกงสแลกของตัวเองให้กลับเข้าที่ ก่อนจะขยับแว่นตา ดึงมาดอาจารย์ผู้สุขุมกลับมาเหมือนเดิมพราวฟ้าหยิบกระดาษทิชชูบนโต๊ะมาเช็ดมุมปากช้า ๆ เธอยกตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดทรงกระโปรงสั้นรัดรูปให้เรียบร้อย พลางส่งยิ้มหวานไปให้อาจารย์หนุ่มที่นั่งหน้านิ่งอยู่"เรามาเริ่มทำข้อตกลงกันดีกว่าค่ะ เวลาสนุกหมดลงแล้ว" พราวฟ้าเอ่ยขึ้น ขณะหย่อนสะโพกมนนั่งลงตรงพนักเก้าอี้ของอาจารย์หนุ่ม"ข้อตกลงอะไร""หนูต้องการเกรด A วิชาของอาจารย์ค่ะ"ก็ตั้งใจเรียนและสอบให้ได้สิ""ถึงหนูจะสวยมาก แต่หนูก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้น""ก็รู้ตัวเองดีนี่ ว่าไม่สมควรได้เกรด A""แต่หนูจำเป็นต้องได้ และหนูไม่สนว่าต้องได้มาด้วยวิธีไหน""คิดว่าทำแบบนั้นแล้วฉันจะให้เกรด A เธอง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ""หนูทำให้อาจารย์ได้มากกว่านี้ ถ้าอาจารย์ยอมรับข้อเสนอของหนู รับรองว่าอาจารย์จะไม่เสียเปรียบหนูแน่นอนค่ะ""ฉันเตือนเธอแล้ว...แต่เธอไม่ฟัง""ก็หนูเป็นเด็กดื้อ ชอบเอาแต่ใจ อย

ตอนที่6 ติวเข้มรอบสอง"หนูขอไปล้างตัวก่อนนะคะ" ร่างอรชรลุกขึ้นและเดินเข้าห้องน้ำไปในสภาพเปลือยเปล่า อวดบั้นท้ายงอนต่อหน้าชายหนุ่ม"Shit! จะยั่วไปถึงไหน" ชายหนุ่มถึงกลับสบถออกมา ขนาดพึ่งผ่านบทเรียนที่เร่าร้อนมา ลูกศิษย์สาวยังยั่วยวนเขาไม่หยุดสายน้ำอุ่นจากฝักบัวชะล้างคราบน้ำรักและกลิ่นคาวออก ไม่นานนัก พราวฟ้าก็เดินกลับออกมาจากห้องน้ำ ร่างระหงมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนบางพันรัดรอบอกอวบ เผยให้เห็นไหล่เนียนและเรียวขาขาว หญิงสาวเดินตรงไปยังโซฟาตัวยาว หยิบชุดเดรสสีแดงกองอยู่ที่พื้นขึ้นมาตั้งท่าจะใส่ แต่ไม่วายหันกลับไปพูดกับอาจารย์หนุ่มที่นั่งเอนหลังอยู่บนเตียงและมองมาที่เธอ"อย่าลืมที่เราตกลงกันไว้นะคะ...หนูต้องได้เกรด A เท่านั้น"กฤตภาสหมุนแก้วบรั่นดีในมือ ปรายตาคมมองหญิงสาวพรึบ!ผ้าเช็ดตัวสีขาวถูกปลดออกร่วงไปกองอยูที่พื้น มือเล็กหยิบบิกินนี่ตัวจิ๋วขึ้นมาสวม ๆ ไม่แคร์สายตาที่กำลังจ้องเธอ เพียงแค่เห็นก้นงอน และแผ่นหลังเนียนขาว แก่นกายยักษ์ใต้ชุดคลุมก็เริ่มประท้วงปวดหนึบขึ้นมาอีกครั้ง ชายหนุ่มวางแก้วลงก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบต่ำ"ฉันบอกเธอตอนไหน...ว่าอนุญาตให้เธอกลับแล้ว""หนูไม่ชอบนอนค้างกับใครค่ะ"

ตอนที่8 ลองดีวันเปิดเทอมวันแรกเช้าวันเปิดภาคเรียนใหม่ของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ลานจอดรถหน้าคณะบริหารธุรกิจกลับมาคึกคักอีกครั้ง นักศึกษาทยอยขับรถเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เสียงทักทายและเสียงหัวเราะดังไปทั่วบริเวณท่ามกลางรถยนต์หลากหลายรุ่น รถสปอร์ตเปิดประทุนสีแดงสดป้ายแดงค่อย ๆ แล่นเข้ามาจอด จนสายตาของคนแถวนั้นหันมองแทบพร้อมกันพรึบ!พราวฟ้าก้าวลงจากรถด้วยรองเท้าส้นสูง เส้นผมยาวสลวยพลิ้วไหวตามแรงลม ก่อนที่เธอจะกดล็อกรถแล้วเดินไปยังโต๊ะม้าหินอ่อนที่กลุ่มเพื่อนนั่งอยู่ปิ๊บ!เสียงล็อกรถดังขึ้นพร้อมไฟกะพริบ"ว้าว... พราวฟ้า" เสียงทักทายดังขึ้นเมื่อเธอเดินไปถึงโต๊ะ"รถคันใหม่เหรอ""สวยมากเลยแก""นี่มันรถสปอร์ตที่แกเคยบ่นว่าอยากได้ไม่ใช่เหรอ""ใช่...เพิ่งได้มาสด ๆ ร้อน ๆ" พราวฟ้ายกยิ้มอย่างพอใจ"อิจฉาชะมัด บ้านฉันซื้อให้ได้แค่มอเตอร์ไซค์" เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกัน"หึ หึ แกก็พูดเวอร์เกินไป ไปเถอะ เดี๋ยวสาย" พราวฟ้าหัวเราะเบา ๆ ก่อนสะบัดผมอย่างคนอารมณ์ดีทุกคนพากันเดินเข้าตึกเรียน ระหว่างทางหัวข้อสนทนาที่ทุกคนพูดถึงก็หนีไม่พ้นเรื่องผลการเรียนของเทอมที่ผ่านมา โดยเฉพาะวิชาที่ขึ้นชื่อว่าปราบนักศ

ตอนที่1 พ่อทูนหัวเสียงดนตรีแจ๊สคลอเคล้าในร้านอาหารหรูบนดาดฟ้าใจกลางเมือง แสงไฟสีสลัวขับให้บรรยากาศรอบตัวดูดึงดูด ลึกลับ และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความลุ่มหลง ลมเอื่อย ๆ พัดผ่านกระแทกใบหน้าสวย แต่กลับไม่ได้ช่วยให้อารมณ์หงุดหงิดของไปรญ่าสงบลงได้เลยนิ้วเรียวสวยหมุนแก้วค็อกเทลสีหวานในมือช้า ๆ ใบหน้าบึ้งตึงสลับกับถอนหายใจทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อนึกถึงคำพูดของคนเป็นพ่อเมื่อตอนหัวค่ำ “ไปรญ่า เดือนนี้ลูกใช้เงินเยอะเกินไปแล้ว พ่อจะระงับบัตรเครดิตลูก”‘วงเงินบัตรเครดิตของเธอถูกระงับ’นั่นทำให้ไปรญ่าแทบคลั่ง เงินที่พ่อโอนให้แต่ละเดือนไม่เคยพอสำหรับกระเป๋าแบรนด์เนมคอลเลคชั่นใหม่ รองเท้าส้นสูงแบรนด์ดัง หรือแม้แต่ปาร์ตี้หรูหรากับกลุ่มเพื่อน“ฉันไม่มีทางยอมลดเกรดตัวเองลงมาใช้ชีวิตธรรมดาเด็ดขาด” เธอได้แต่คิดในใจ ทั้งโกรธผู้เป็นพ่อ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากยอมรับความจริง ว่าตอนนี้เธอไม่มีเงินสำหรับปรนเปรอไลฟ์สไตล์หรูหราอีกต่อไป“ไปรญ่า แกดูผู้ชายโต๊ะ VIP โน่นสิ งานดีระดับพรีเมียมเลยนะแก” เสียงเพื่อนสนิทสะกิดแขนรัว ๆ พร้อมกระซิบกระซาบน้ำเสียงตื่นเต้น ไปรญ่าปลายสายตามองไปตามที่เพื่อนชี้ชวน ทั