ตอนที่7 ลานจอดรถโรงพยาบาล"8477 ทะเบียนรถผม" เขายื่นกุญแจรถให้เธอแอ๊ด…ไปรย่าเปิดประตูออกมา หากสังเกตให้ดีจะเห็นว่าเส้นผมของคนไข้สาวดูยุ่งเหยิงกว่าตอนเดินเข้าไปเล็กน้อย เสื้อผ้ายังอยู่ครบ แต่รายละเอียดบางอย่าง…เปลี่ยนไป"ขอบคุณนะคะ" ส่งยิ้มบาง ๆ ให้พยาบาลหน้าห้อง ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินออกไปไม่ถึงห้านาทีถัดมา ประตูบานเดิมก็เปิดออกอีกครั้ง หมอหนุ่มก้าวตามออกมา สีหน้าเรียบ แต่ท่าทางรีบร้อนกว่าปกติ"หมอจะกลับแล้วนะครับ""เอ่อ...คุณหมอคะ" เสียงพยาบาลเรียกไว้ ทำให้ขายาวชะงัก เอี้ยวตัวหันกลับมา"ครับ""คุณหมอลืมถอดเสื้อกาวน์หรือเปล่าคะ""เดี๋ยวหมอเอาไปส่งซักที่แผนกซักรีดครับ" เขาก้มมองตัวเองเพียงแวบเดียว ก่อนจะตอบสั้น ๆ"เอ่อ…ค่ะ"พยาบาลทำหน้างุนงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ซักถามต่อ เพราะท่าทางของหมอหนุ่มดูเร่งรีบกว่าทุกครั้งลานจอดรถโรงพยาบาลปั้ง!กฤตติณเปิดประตูขึ้นนั่งประจำตำแหน่งคนขับ โดยในรถมีคนไข้สาวขึ้นมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว เขาถอดเสื้อกาวน์โยนทิ้งไปเบาะหลังอย่างไม่ไยดี"อื้อ…"เธอยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร มือใหญ่คว้าข้อมือเธอ กระชากร่างบางเข้าหา ริมฝีปากร้อนบดจูบลงมาแรง หนักหน่วง ไม่เปิดโอกาสให้
Last Updated : 2026-08-03 Read more