Tous les chapitres de : Chapitre 141 - Chapitre 150

ตอนที่4 เผลอใจ"วันศุกร์นี้ลูกต้องไปดูแลความเรียบร้อยสถานที่จัดงานงานให้แม่นะ" พิมพ์ดาวเอ่ยขึ้นระหว่างที่ทุกคนกำลังทานของหวาน น้ำเสียงอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยคำสั่ง นดาช้อนชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาแม่ แล้วพยักหน้ารับอย่างไม่มีทางเลือก"ค่ะ" คำตอบสั้น ๆ หลุดออกมาง่ายดาย เพราะเธอรู้ดี นี่คือหน้าที่ที่ปฏิเสธไม่ได้ตั้งแต่แรก"ไบรอันไปช่วยน้องดูแลความเรียบร้อยด้วยนะ" โทนี่เสริมขึ้นต่อทันที"ครับ" ไบรอันตอบรับเรียบ ๆ แต่สายตาเลื่อนไปหยุดที่นดาแวบหนึ่งแค่แวบเดียว…แต่พอให้หัวใจเธอกระตุก หญิงสาวรู้ทันทีว่า เธอไม่มีทางเลี่ยงหลังมื้อเย็นจบลง ผู้ใหญ่ทั้งสองยังนั่งคุยกันต่ออย่างออกรส นดาเห็นช่องว่างพอดีจึงตั้งท่าจะขอตัวออกไปจากโต๊ะ"หนูขอ.." ยังไม่ทันพูดจบ เสียงทุ้มเรียบก็แทรกขึ้นมาก่อน"ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ" พิมพ์ดาวหันมามองลูกสาวทันที“นดา เดินไปส่งพี่เขาที่รถหน่อยสิลูก”"รถจอดอยู่ตรงนี้เองค่ะ" นดาตอบกลับทันที"นดา มีมารยาทหน่อยลูก พี่เขามาเป็นแขกบ้านเรานะ" แม่เรียกชื่อเธอเสียงเข้มขึ้น หญิงสาวเม้มปาก ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างจำใจ เดินนำชายหนุ่มออกไปทางโรงจอดรถฝั่งขวาของบ้าน เสี

ตอนที่6 ยั่วยวน"ทำไม" เขาถามเธอน้ำเสียงกดต่ำ แววตาที่จ้องเธอเข้มดุกว่าปกติ และแฝงแรงกดดัน"เราเป็นพี่น้องกันนะคะ" นดาแทบไม่กล้ามองสบตาเขา คำปฏิเสธของเธอทำเขาหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม"พ่อฉันแต่งงานกับแม่เธอ ไม่มีกฎหมายข้อไหนเขียนไว้ว่าห้ามพวกเราจูบกัน" ใบหน้าคมเข้มแสดงออกชัดเจนว่าเขากำลังหงุดหงิดที่เธอแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากกว่าความรู้สึกตัวเอง"แต่มันไม่ถูกต้องนะคะ เรากลับเข้าฝั่งกันเถอะค่ะ""หึ" ไบรอันหัวเราะในลำคอเบา ๆ สีหน้าบ่งบอกว่าเขาโมโหชัดเจน"เธอปฏิเสธทุกอย่างบนโลกได้ แต่เธอไม่สามารถปฏิเสธความรู้สึกของตัวเองได้ จำไว้เธอควรแคร์ความรู้สึกของตัวเอง มากกว่าความรู้สึกของคนอื่น" คำพูดตอกย้ำความรู้สึกเธอ ก่อนที่เขาจะหันกลับไปสตาร์ตเครื่องยนต์ทันทีเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น กลบความเงียบที่อึดอัด ไบรอันเป็นคนควบคุมเจ็ตสกีเองครั้งนี้ และเห็นได้ชัดว่าอารมณ์เขาไม่ปกติ ความเร็วของเจ็ตสกีเพิ่มขึ้นมากกว่าตอนมา คลื่นแตกกระจายกระแทกตัวเจ็ตสกีแรงขึ้นตามจังหวะอารมณ์ของคนขับมือเล็กสองข้างจับเจ็ตสกีแน่น ลมทะเลปะทะหน้า ใช้เวลาไม่นาน เจ็ตสกีก็เทียบท่าเกาะ ทันทีที่ดับเครื่องยนต์เสร็จขายาวก้าวลงจากเจ็ต

ตอนที่8 เหล้า=ขาดสติ"ไบรอัน""อื้อ…" ไม่ให้เวลาเธอตั้งสติ มือหนาล็อกใบหน้าเธอไว้มั่น ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะกดลงมาอย่างหนักแน่น จูบที่หยาบโลน หนักหน่วง เต็มไปด้วยความต้องการที่สะสมมาตลอดหลายวันร่างบางยืนแข็งทื่อ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ช่วยกระตุ้นอารมณ์ที่เธอเก็บซ่อนไว้มาตลอด ริมฝีปากเขาดูดดื่มราวกับเธอคือไวน์รสเลิศ หัวใจนดาเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาด้านนอก มือเธอสองข้างกำชายเสื้อเขาแน่น ไม่รู้จะผลัก หรือจะสัมผัสมากกว่านี้ ในขณะที่สมองยังไม่สามารถตัดสินใจได้ ร่างกายเธอกลับบ่งบอกชัดเจนว่าต้องการเขาฝ่ามือเล็กสอดเข้าใต้เสื้อเชิ้ตของชายหนุ่ม เธอลูบสัมผัสกล้ามท้องและอกแกร่ง มือเธอกำลังซุกซนจับโน่นนี่นั่นราวกับเด็กวัยอยากรู้ ไบรอันรับรู้ถึงการตอบสนองของเธอ เขาไม่รอช้า อุ้มเธอลอยขึ้นจากพื้นตรงดิ่งไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องตุ๊บ!เขาวางเธอลงกับเตียง จากนั้นจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างชำนาญ ไม่ถึงนาทีเขาก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า มีเพียงกางเกงในตัวเดียวที่ห่อหุ้มแท่งเนื้อลำยาว นดามองชายหนุ่มไม่วางตา โดยเฉพาะตรงส่วนนั้นที่ขยายตัวดันกางเกงชั้นในจนเห็นขนาดเด่นชัด เธอเผลอกลื

ตอนที่10 ใช้ปาก"จะไปไหน" นดาตั้งท่าจะลุกจากเตียง แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อแขนแกร่งรั้งไว้กะทันหัน แรงดึงทำให้เธอเสียหลัก ล้มกลับลงไปนอนทับอกเขา"อ้ะ! ฉันเจ็บนะ" เธอแหวกลับเสียงดัง คิ้วขมวด ดวงตาแข็งกร้าว มือหนึ่งดันอกแกร่งอย่างไม่พอใจ"ฉันถามว่าจะไปไหน" ไบรอันพูดซ้ำ น้ำเสียงเรียบต่ำ"ฉันจะกลับห้อง" นดาตอบทันที น้ำเสียงห้วน ชันคางขึ้นเล็กน้อย"ใครอนุญาตให้เธอกลับ" เขาเอ่ยช้า ๆ พลิกตัวเธอนอนราบลงกับเตียง เขาใช้ศอกหนึ่งข้างท้าวกับฟูกนุ่มคล้ายคร่อมเธอไว้"ไม่จำเป็นต้องรอให้ใครอนุญาต" เธอสวนกลับ พยายามขยับตัวหนี แต่ถูกกดไว้ ด้วยแรงที่มากกว่าจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้"เข้ามาห้องฉันแล้ว คิดว่าจะได้กลับออกไปง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ" ไบรอันกระซิบใกล้ เสียงเย็นเฉียบ แววตาเจ้าเล่ห์ปนหื่น พร้อมใช้นิ้วโป้งเขี่ยยอดชูชันจนแข็งสู้มือ แล้วเคลื่อนลงไปลูบไล้หน้าท้องแบนราบ"คุณเป็นคนลากฉันเข้ามาเองนะ ประสาทกลับหรือไง" นดาเริ่มหงุดหงิด เสียงสั่นเล็กน้อยเพราะโกรธ มือกำผ้าปูที่นอนแน่น หายใจแรง พยายามตั้งสติไม่ให้หลุดไปกับเขาอีกครั้งฝ่ามือหนาลูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนไปหยุดที่โคนขาอ่อน"นี่คุณ หยุดนะ" เธอเอ่ยห้ามเสียงแข

ตอนที่12 พี่น้องท้องชนกัน“ฉันมีอะไรกับไบรอันแล้ว” นดาพูดออกมาตรง ๆ น้ำเสียงเรียบ ไม่อ้อมค้อม ไม่แต่งคำให้สวย แพรวชะงักไปนิดเดียว แต่ไม่ถึงกับตกใจ“เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว ฉันหมายถึงว่าคืนนี้พวกแกสองคนไปทำอะไรกันมา”“ฉันก็กำลังบอกแกนี่ไงว่าฉันมีอะไรกับไบรอันแล้ว คืนนี้…เป็นครั้งแรกที่เราสองคนมีอะไรกัน” นดาหันไปมองหน้าแพรว คิ้วขมวดเล็กน้อย ก่อนตอบออกไปอย่างใจเย็น แพรวอ้าปากค้าง ก่อนจะยกมือขึ้นทาบอก“โอ้พระเจ้า แล้วคืนนั้นล่ะ อย่าบอกนะว่าเขาแค่นอนจับมือแกเฉย ๆ” เธอหลุดอุทาน นดาเบือนหน้าหนี พูดเสียงเรียบเหมือนไม่อยากขยายความ“คงจะประมาณนั้นแหละมั้ง” แล้วก็หาวเบา ๆ“แล้วฉันนอนได้หรือยัง”“หึ หึ นี่แกแอบแซ่บกับพี่ชายตัวเอง เป็นไง เขาแซ่บไหม” แพรวหัวเราะหึ ๆ ก่อนจะขยับเข้าใกล้มากขึ้น“แกคิดว่าไงล่ะ” นดาปรายตามองเพื่อน แววตาเหนื่อยหน่ายปนรำคาญ“ก็น่าจะแซ่บถึงทรวงอยู่นะ หุ่นล่ำขนาดนั้น” แพรวทำเสียงล้อเลียน“ก็ประมาณนั้นแหละ” นดาตอบสั้น ๆ ไหล่ยกขึ้นนิดเดียว เหมือนพยายามทำเป็นไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อนึกถึงกล้ามท้องแน่น ๆ จนตอนนี้รู้สึกวาบหวามไปทั้งตัว“แล้วแกกับเขาจะเอายังไ