Tous les chapitres de : Chapitre 151 - Chapitre 160

168

ตอนที่13 ของขวัญชิ้นพิเศษ

ตอนที่13 ของขวัญชิ้นพิเศษมื้อเช้าดำเนินไปอย่างเรียบง่าย แสงแดดอ่อนส่องผ่านกระจกบานใหญ่ โต๊ะอาหารเงียบกว่าปกติ มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานเป็นจังหวะสม่ำเสมอจนกระทั่ง…“แด๊ด ผมคิดว่าจะเปิดบริษัทที่เมืองไทย” ประโยคนั้นทำให้โทนี่ชะงักทันทีช้อนในมือหยุดค้างกลางอากาศ ก่อนจะถูกวางลงช้า ๆ เขาหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม กลืนลงคอเหมือนต้องการเวลาให้สมองตามทัน“แกว่าอะไรนะ ไบรอัน”ไบรอันเงยหน้าขึ้น สีหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตาแน่วแน่“แก่แล้วหูหนวกหรือไง ผมบอกว่าจะเปิดบริษัทที่เมืองไทย”นดาที่นั่งอยู่เงียบ ๆ ข้างโต๊ะ ชะงักมือทันที 'นี่เขาคิดจะอยู่เมืองไทยถาวรเลยหรือยังไงกัน' หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว“อะไรทำให้แกเปลี่ยนใจ” โทนี่ขมวดคิ้ว“แด๊ดขอร้องแกมาตั้งกี่ครั้ง แกก็ปฏิเสธมาตลอด” น้ำเสียงจริงจังขึ้น“ไม่มีอะไร ผมแค่เบื่อชีวิตที่อเมริกา” ไบรอันตอบสั้น ๆ“แกเนี่ยนะ เบื่อชีวิตที่อเมริกา” โทนี่หัวเราะหึ ๆ อย่างไม่เชื่อ เขาส่ายหน้า“แกบ่นทุกครั้งที่มากรุงเทพฯ ว่ารถติดจะตาย แด๊ดไม่เชื่อหรอกว่าแกคิดได้เอง ต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้แกอยากอยู่ที่นี่” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ“แต่ก็เอาเถอะ แค่แกเปลี่ยนใจ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่14 ความสุขของคนให้และคนรับ

ตอนที่14 ความสุขของคนให้และคนรับ"หึ คนอย่างแกเนี่ยนะ ให้ของขวัญคนอื่น" โทนี่วางแก้วลง หันไปมองลูกชาย"ของขวัญของผมอาจจะไม่ใช่สิ่งของ แต่มันอาจจะพิเศษที่สุดที่เธอเคยได้รับก็ได้ครับ" ไบรอันยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเหลือบมองนดาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สายตาเจ้าเล่ห์ชัดเจน"ชอบไหม เมื่อคืน" คำถามนั้นทำให้นดาแทบสำลักน้ำ เธอไอเบา ๆ ก่อนจะหันขวับไปมองเขาตาขวาง แก้มขึ้นสีอย่างห้ามไม่ได้"มันไม่สำคัญหรอกค่ะว่าฉันจะชอบไหม อยู่ที่เจตนาคนให้มากกว่า" เธอตอบเสียงแข็ง พยายามคุมอารมณ์"นั่นสินะ อยู่ที่เจตนาคนให้มากกว่า" ไบรอันยิ้มบาง ๆ เหมือนเห็นด้วย ทั้งที่แววตายังยั่วโมโหไม่เลิก เขาเว้นจังหวะ แล้วพูดต่ออย่างจงใจ"คนให้มีความสุข คนรับมีความสุข แค่นั้นก็โอเคแล้ว"นดากัดฟันแน่น ความอดทนเริ่มถึงขีดสุด เธอขยับเก้าอี้ ลุกขึ้นยืนอย่างสุภาพที่สุด"หนูขอตัวก่อนนะคะ จะรีบไปเก็บของ หนูมีงานสำคัญต้องรีบกลับกรุงเทพฯ วันนี้""งานสำคัญอะไร ทำไมต้องรีบกลับขนาดนั้น" พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นทันที"โปรเจกต์งานมีปัญหาค่ะ หัวหน้าพึ่งโทรมาบอกเมื่อเช้า หนูกับแพรวต้องรีบกลับไปแก้ไข" นดาตอบเรียบ พิมพ์ดาวถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่15 ไม่อาจปฏิเสธ

ตอนที่15 ไม่อาจปฏิเสธ"คุณคงไม่ว่าอะไรนะ ถ้าเราสองคนจะสวีตกัน" ไม่เพียงไม่ยอมปล่อย แต่ไบรอันหันกลับไปถามแพรวหน้าตาเฉย"เชิญตามสบายค่ะ""ยัยแพรว" นดาหันขวับมองเพื่อนตาเขียว"เอ้า…เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างพวกเธอสองคน อย่าลากฉันเข้าไปเกี่ยว เชิญเคลียร์กันตามสบายฉันจะไปนั่งตรงโน้นแล้ว" พูดจบแพรวก็ขยับไปนั่งเบาะตรงท้ายเรือ เว้นด้านหน้าเรือให้ความเป็นส่วนตัวสำหรับพวกเขาสองคน"ปล่อยฉันนะไบรอัน" คราวนี้นดาเสียงแข็งขึ้น"แค่ขอกอดนิดหน่อย กลับขึ้นฝั่งก็ไม่ได้กอดเธอแล้ว" เขาพูดเสียงอ่อย มือข้างหนึ่งบังคับพวงมาลัย ส่วนมืออีกข้างโอบอยู่ที่เอวคอด เริ่มสอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน"อย่า…ไบรอัน" นดาเปรียบเสมือนธาตุไฟ เมื่อมีน้ำมันอยู่ใกล้ ไฟก็พร้อมจะลุกโชนตลอดเวลา ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามข่มมันไว้มากเท่าใด"อย่าเกร็ง แค่จับเฉย ๆ" เขากระซิบบอกเธอข้างใบหู แข่งกับเสียงคลื่นและเสียงเครื่องยนต์ เสียงแหบพร่านั้นทำเอานดาขนลุกซู่ไปทั้งตัว"ไบรอัน แพรวอยู่บนเรือ" เธอพูดเตือนสติชายหนุ่มไม่ให้ทำอะไรเลยเถิด"แพรวอยู่ท้ายเรือ" หมายความว่าเขาไม่ฟังคำเตือนของเธอเลย ขณะที่ฝ่ามือหนาลูบขึ้นมาด้
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่16 ปล่อยไปตามที่ใจต้องการ

ตอนที่16 ปล่อยไปตามที่ใจต้องการทันทีที่ทั้งสองเข้ามาภายในห้องก็แทบกระโจนเข้าหากันจนไม่จำเป็นต้องมีใครขอเริ่มก่อน ร่างบางยืนหลังพิงบานประตูมือสองข้างถูกล็อกไว้เหนือหัว ทั้งสองจูบกันดูดดื่ม ขาเรียวเล็กสองข้างถูกยกขึ้นมาพาดตรงเอวหนา"อื้อ…เดี๋ยวตก" เธอครางประท้วงในลำคอ พยายามแกะมือออกจากการเกาะกุม"ฉันไม่มีทางปล่อยเธอตกลงมาหรอก" เขาผละริมฝีปากออก เอ่ยบอกเสียงแหบพร่า จากนั้นพาเธอเดินไปที่เตียงกว้างด้านใน"อ้ะ!" เพียงแค่แผงอกกว้างแนบลงกับหน้าอกอวบ เลือดร้อนในกายก็แล่นพล่านพอ ๆ กับลมหายใจที่เริ่มแรงขึ้น ริมฝีปากสั่นระริกเผยอรอจูบจากชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว"อื้อ…" ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวพันหยอกล้อ นดาไม่สามารถยับยั้งความต้องการภายในเอาไว้ได้ แผ่นหลังบางนอนราบไปกับเตียงนอน มือสองข้างยกขึ้นลูบไล้แผ่นหลังกว้างสะเปะสะปะ หน้าอกเกินขนาดกระเพื่อมขึ้นลงใต้ชุดเดรสตัวบาง"อ้ะ…อื้อ…" เธอหายใจติด ๆ ขัด ๆ ยามฝ่ามือใหญ่เคลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบขึ้นไปบีบเคล้นอกอวบ ริมฝีปากหยักเริ่มเพิ่มน้ำหนักเป็นเร่าร้อน ความโหยหาและความกระสันที่อดกลั้นมานานยากเกินจะควบคุมไบรอันอาศัยความชำนาญสอดมือเข้าใต้แผ่นหลังบางปลด
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่17 แอบแซ่บ NC18+

ตอนที่17 แอบแซ่บ NC18+หลังจากจบบทรักรอบแรกผ่านไปไม่ถึงสามสิบนาที ฝ่ามือหนาก็เริ่มซุกซนลูบไล้ตามต้นขาและบีบก้นนุ่มเด้ง และกลีบอวบนูน"อืม…" เสียงครางอย่างหงุดหงิดดังขึ้น หลังบรรยากาศในห้องที่เงียบสนิทลงได้ไม่นาน นดากำลังผล็อยหลับไปต้องถูกรบกวนให้ตื่น"อดอยากมาจากไหน พึ่งทำเสร็จไปฉันยังพักไม่หายเหนื่อยเลย" นดากระแทกลมหายใจก่อนเปิดเปลือกตาขึ้น ใบหน้าคมเข้มกำลังจ้องมองเธออยู่"ครั้งนี้ฉันจะทำเอง เธอแค่นอนอ้าขาให้ฉันเฉย ๆ" เขาตอบกลับน้ำเสียงเรียบนิ่ง ใบหน้าเรียบเฉยแต่ฉายแววเจ้าเล่ห์"ใครทำก็เหมือนกันแหละ เอามือนายออกไปฉันเหนื่อยฉันจะนอนพัก""โถ่…นดา พรุ่งนี้ฉันก็ต้องกลับอเมริกาแล้ว กว่าจะเคลียร์งานเสร็จก็อีกนาน ให้ฉันตักตวงความสุขล่วงหน้าหน่อยไม่ได้หรือไง""ที่โน่นไม่มีผู้หญิงให้เอาหรือไง" เธอโพล่งถามสวนกลับทันที"มี…แต่ฉันไม่เอา ฉันจะเอาเธอคนเดียว""อ้ะ!" ปากปฏิเสธแต่ดูเหมือนว่ากระแสความรู้สึกบางอย่างจะแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เมื่อเขาปาดนิ้วเรียวกลางกลีบอวบนูนจากล่างขึ้นบน และโดนปุ่มกระสันไม่รู้ผีห่าซาตานอะไรเข้าสิงเธอ ร่างกายดันไปตอบสนองอารมณ์กระสัน ราวกับผู้หญิงอดอยาก ทั้งที่ผ่านมาก็กอ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่18 ฝากรอยไว้ที่คอ

ตอนที่18 ฝากรอยไว้ที่คอหลังจากกิจกรรมบนเตียงสงบลงเมื่อตอนบ่าย ทั้งสองก็นอนหลับสนิทหลังจากใช้พลังงานไปเยอะพอสมควร นดารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าพระอาทิตย์นั้นตกดินไปแล้ว"ตื่นแล้วเหรอ""นายตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกฉัน""ก็เห็นว่าเธอนอนหลับสบายเลยไม่อยากปลุก""ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะลุกไปอาบน้ำ หิวข้าวจะแย่อยู่แล้ว""ฉันจองร้านอาหารไว้แล้ว ตอนหนึ่งทุ่ม" เสียงเรียบเอ่ยบอกตามหลังเมื่อหญิงสาวเดินกระฟัดกระเฟียดเข้าห้องน้ำไป'บ้าเอ๊ย! น่าอายชะมัด' เธอสบถคำหยาบกับเงาของตัวเองในกระจก ครั้งแรกเกิดขึ้นเพราะเมาแต่ครั้งนี้เหล้าสักหยดก็ไม่ได้ดื่ม แต่ดันตามเขามาค้างที่โรงแรมหน้าตาเฉย นดาได้แต่ด่าตัวเองในใจนดาเสยผมปรกหน้าขึ้น เปิดน้ำก๊อกล้างหน้าเรียกความสดชื่น น้ำเย็นช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้น ขณะที่ดวงตาจ้องมองตัวเองในกระจก สายตาไปสะดุดรอยแดงตรงเนินอก อารมณ์เธอพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง"อีตาไบรอันบ้า ชาติที่แล้วเป็นหมาหรือไงถึงได้กัดคอคนอื่นจนเป็นรอยขนาดนี้" เธอเปิดประตูห้องน้ำพรวดพราดออกไป เดินตรงดิ่งไปยืนมือเท้าเอวตรงหน้าชายหนุ่ม"เป็นอะไร อยากจัดอีกรอบเหรอ" เขาเงยหน้าขึ้นจากไอแพด เอ่ยถามเธอหน้าตาเฉย"นาย
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่19 ได้เวลาเอาคืน

ตอนที่19 ได้เวลาเอาคืนบนรถ“ทำไมแกถึงทิ้งฉันให้อยู่ภูเก็ตคนเดียว” นดาปั้นหน้าบึ้งตึง หันไปถามแพรวทันที“ฉันอุตส่าห์เสียสละกลับมาทำงานคนเดียว แล้วให้แกไปแซ่บกับผู้ชาย”เธอทำเสียงประชด ก่อนจะหัวเราะหึ “ยังจะมาว่าฉันอีก” แพรวเลิกคิ้ว ยักไหล่แบบไม่รู้สึกรู้สา“แกอยู่ข้างนายนั่นใช่ไหม” นดาไม่ยอมหยุด แววตาหรี่ลงอย่างจับผิด“เขาติดสินบนแกไปเท่าไหร่”“ไม่ได้สักบาทเดียว” แพรวหัวเราะออกมาเสียงดัง เธอเอียงคอคิดเหมือนจริงจัง“นายนั่นก็ดูรวยนะ น่าจะมีน้ำใจให้ฉันสักหน่อย หรืออย่างน้อย…กระเป๋าสักใบ” แพรวยักคิ้วกวน ๆ แล้วพูดต่อ“แต่ถ้าติดสินบนฉันแบบนั้น ฉันจะย้ายฝั่งไปอยู่นายนั่นเต็มตัวเลย”นดาหลุดหัวเราะในลำคอ ความหงุดหงิดจางลงนิดหนึ่ง เธอเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบบัตรสีดำสนิทขึ้นมา ก่อนจะแกว่งไปมาอย่างตั้งใจให้เพื่อนเห็น“ก็น่าจะรวยจริงแหละ” เธอยิ้มกริ่ม มุมปากเชิดขึ้นเล็กน้อย“ขนาดแบล็กการ์ดยังให้ฉันถือเล่นได้ แถมยังบอกว่าอยากได้อะไรก็ซื้อ แต่นายนั่นไม่ได้บอกว่าห้ามซื้อของให้เพื่อนนะ คริ คริ”“เฮ้ย! นายไบรอันนั่นดูท่าจะหลงเธอเข้าจริง ๆ ถึงขนาดให้บัตรมาใช้เลย เสน่ห์แรงจริง ๆ เพื่อนสาวฉัน” แพรวต
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่20 เอาคืน

ตอนที่20 เอาคืนบนเครื่องบินติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนแอปธนาคารดังขึ้นTransaction Approved Bangkok, Thailand นิ้วเรียวกดเข้าไปดูรายละเอียดทันทีหน้าประวัติการใช้จ่าย (Transaction Detail)Transaction Approved Card: Visa **** 4821Merchant: LUXE BAG BOUTIQUELocation: Bangkok, ThailandAmount: USD 3,200.00Exchange Rate: THB → USDDate / Time: 20:37 (GMT+7)Status: Completedหลังจากนั้นก็มีข้อความแจ้งเตือนต่อเนื่อง ไบรอันกดเข้าไปดูเป็นรายการตัดจ่ายจากร้านแบรนด์เนมทั้งนั้น และคนที่ใช้บัตรของเขานั้นคงเป็นใครไปไม่ได้ นอกซะจากหญิงสาวที่อยู่เมืองไทย"หึ…กระเป๋ากับผู้หญิงเป็นของคู่กันจริง ๆ" ไบรอันเผยยิ้มมุมปากสีหน้าไม่ทุกข์ร้อน ทั้งที่เขาพึ่งเสียเงินเกือบสองหมื่นดอลลาร์ ถ้าเทียบเป็นเงินไทยก็เกือบหกแสนบาทเมืองไทย"พวกเราใช้เงินไปกี่บาทแล้วนดา" แพรวหันมาถาม ขณะทั้งสองเดินออกจากร้านเสื้อผ้า หิ้วถุงกระดาษพะรุงพะรังจนแทบไม่มีมือว่าง"อือ…รวม ๆ แล้วก็น่าจะประมาณหกแสนบาทนะ" นดาเหลือบมองถุงในมือคร่าว ๆ ก่อนตอบเสียงเรียบ เหมือนกำลังพูดถึงเงินหลักร้อย"นั่นมันเท่ากับเงินเดือนของพวกเราทั้งปีเลยนะ" แพรวถึง
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่21 หายไป

ตอนที่21 หายไปหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปบนโต๊ะอาหารโต๊ะอาหารเช้าวันนี้ดูเงียบกว่าปกติ แสงแดดอ่อนส่องผ่านหน้าต่างกระทบจานชามสีขาว เสียงช้อนกระทบจานดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ“นดา สร้อยคอเส้นนั้นลูกได้มาจากไหน ราคามันแพงมากนะ แม่ว่าลูกเก็บเงินไว้ดีกว่าไปซื้อของแพง ๆ พวกนั้นนะ” พิมพ์ดาวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงไม่ดุ แต่เต็มไปด้วยความห่วงใย“เอ่อ…พี่ไบรอันซื้อให้ค่ะ” นดาอ้ำอึ้งเล็กน้อย หญิงสาวสูดลมหายใจเบา ๆ ก่อนตอบตามสติที่คิดทัน“พี่เขาให้ของขวัญราคาแพงขนาดนี้เลยเหรอลูก”“หนูก็ไม่รู้ราคาเหมือนกันค่ะ เห็นว่ามันสวยดีเลยหยิบมาใส่” นดาตอบเสียงอ่อน รับบทหญิงสาวใสซื่ออย่างแนบเนียน“ไม่แพงหรอกคุณพิมพ์” โทนี่พูดแทรกขึ้นจากหัวโต๊ะน้ำเสียงสบาย ๆ พิมพ์ดาวหันไปมองสามี“อย่างนั้นเหรอคะ ฉันเห็นว่าเป็นของแบรนด์เนม เลยคิดว่าราคาคงแพงมาก” ถึงเธอจะแต่งงานกับโทนี่ ผู้ชายต่างชาติที่ดูภูมิฐานและทำธุรกิจส่วนตัว แต่ความจริงคือ พิมพ์ดาวไม่เคยรู้รายละเอียดฐานะการเงินของเขามากนัก ทั้งสองแต่งงานกันเพราะความสบายใจ คุยกันรู้เรื่อง เหมือนเลือกมีเพื่อนร่วมชีวิตมากกว่าคู่รักหวือหวา“คุณอย่าคิดมากเลย ไบรอันทำแต่งาน มีหนูนดามาช่วยใช้เงิน
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่22 ท้าทาย

ตอนที่22 ท้าทายผับนดาและแพรวก้าวเท้าเข้ามาด้านในผับ ทันทีที่พ้นขอบประตู เสียงดนตรีจากดีเจก็กระแทกเข้าประสาทอย่างจัง จังหวะเพลงแดนซ์ถูกมิกซ์ต่อเนื่อง แสงไฟสีสาดส่องวูบวาบไปทั่วพื้นที่ นักท่องราตรีแน่นฟลอร์ ต่างขยับตัวตามจังหวะอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะ เสียงแก้วชนกัน และเสียงเพลงหลอมรวมกันจนบรรยากาศคึกคักเกินจะปฏิเสธนดาอยู่ในชุดกางเกงยีนขาสั้นตัวจิ๋ว แทบจะโชว์แก้มก้นทุกครั้งที่ก้าวเดิน เสื้อเกาะอกสีดำรัดรูปเผยเนินอกอวบอย่างจงใจ เส้นผมยาวสลวยปล่อยสยายรับแสงไฟ เธอเดินอย่างมั่นใจ ไหล่เชิดเล็กน้อย ราวกับรู้ดีว่าสายตาของผู้ชายรอบข้างกำลังจับจ้องมาที่เธอเสียงผิวปากแผ่ว ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ แต่เธอไม่สนใจแพรวเดินเคียงข้างมาในชุดสไตล์ใกล้เคียงกัน ต่างกันตรงที่แพรวเป็นคนตัวผอม สูงโปร่ง ลุคดูทะมัดทะแมงมากกว่า เธอกวาดตามองรอบร้านอย่างคุ้นเคยก่อนจะเผยรอยยิ้มมุมปากทั้งสองเดินฝ่าฝูงชนไปยังโต๊ะที่จองไว้ อยู่ใกล้โซนวีไอพีพอดี นดาหย่อนสะโพกลงนั่งอย่างไม่รีบร้อน วางกระเป๋าลงบนเบาะข้างตัว แสงไฟจากฝั่งวีไอพีสะท้อนใบหน้าเธอให้ดูโดดเด่นขึ้นอีกหลายเท่า แพรวนั่งตาม ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ในท่าสบาย“คืนน
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More
Dernier
1
...
121314151617
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status