All Chapters of ห้องพักอาจารย์ร้อน: Chapter 261 - Chapter 270

"เกิดอะไรขึ้นครับ""เปล่าค่ะ แค่ตื่นสายเลยรีบนิดหน่อย" เอวาตอบเสียงเบา ดวงตาหลบเลี่ยง ไม่กล้าสบสายตาเลขาหนุ่ม เธอไม่อาจพูดความจริงออกไปว่ากำลังหนีใครบางคนออกมา เจมมองเธอเพียงแวบเดียว ก็พอจะเดาเรื่องราวได้ไม่ยาก แต่เขาเลือกที่จะไม่ถามอะไรอีก"ทานข้าวเถอะครับ จะได้รีบไปมหา'ลัย""พี่เจมคะ วันนี้ที่สนามมีแข่งไหมคะ" ใบหน้าเรียวสวยหันไปเอ่ยถาม"ไม่มีครับ ทำไมเหรอครับ""วันนี้หนูอยากไปลองหัดขับที่สนามดูค่ะ""ได้ครับ พี่จะเตรียมรถไว้ให้ครับ""ขอเป็นคันที่หนูจะใช้แข่งกับเขาเลยได้ไหมคะ หนูอยากทำความคุ้นชินกับรถน่ะค่ะ""ได้ครับ ผมจะแจ้งนายให้ครับ""อยากได้คันไหนก็เลือกเอาเลย รถฉันแรงเท่ากันทุกคัน" เสียงเรียบนิ่งของเจเดนดังแทรกขึ้น แต่ไม่ได้พูดเกินจริง เพราะรถแต่ละคันของเขาถูกดูแลและปรับแต่งให้คุณภาพเท่าเทียมกันหมด ไม่ว่าจะเลือกคันไหนก็แทบไม่ต่าง"ขอบคุณค่ะ""ครับ เดี๋ยวผมเตรียมรถไว้ให้ครับ แล้วตอนเย็นนายจะเป็นคนสอนคุณเอวาเองหรือให้ผมสอนครับ""ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้ฉันอยากลองหัดขับคนเดียว" เอวาชิงตอบขึ้นมาก่อนที่เจเดนจะตอบกลับเจม"ไม่ได้มันอันตราย" เจเดนพูดทันควัน แววตาเคร่งเครียดฉายชัดบนใบหน้า"แต่

เจเดนเอาแต่ชะเง้อมองผ่านประตูกระจกเข้าไป หวังว่าจะมองเห็นเธอสักนิด แม้จะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะยังมีประตูกั้นอยู่อีกชั้นด้านใน ไม่มีทางมองทะลุถึง เจมที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็ทำได้แค่ชำเลืองตาม บางทีก็เดินวนตามเจ้านายไปเงียบ ๆ เวลากว่าครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความกังวลแผ่คลุมอยู่รอบตัว ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออกในที่สุดเจเดนรีบหันขวับ คิ้วขมวดแน่นด้วยความคาดหวัง แต่สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นว่า...คนที่ออกมาไม่ใช่ราล์ฟหรือไบรอัน หากเป็นเพียงพยาบาลเวรคนหนึ่งเท่านั้น"ไอ้ราล์ฟแม่งมัวทำอะไรอยู่วะ" เจเดนหัวเสียควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่เตะเข้าไปที่ประตูหน้าห้องหนึ่งที เจมเห็นรีบวิ่งเข้ามาห้ามคนเป็นนาย"นายใจเย็น ๆ ครับ""แม่งนี่มันก็ครึ่งชั่วโมงแล้ว ทำไมมันทำอะไรช้าขนาดนี้วะ"ด้านในห้องฉุกเฉิน"กระดูกไม่ร้าวนะ แต่ก็จะรู้สึกเจ็บ ๆ เพราะแรงเหวี่ยงของพวงมาลัย และแรงกระแทก คราวหน้าก็ให้ระวังกว่านี้หน่อย" ราล์ฟดูแผ่นเอกซเรย์อย่างละเอียดก่อนจะบอกออกไปเสียงเรียบ"ขอบคุณค่ะ""แต่คืนนี้เธอต้องนอนรอดูอาการที่โรงพยาบาลก่อนหนึ่งคืน""เอ่อ..ต้องนอนด้วยเหรอคะ แต่คุณหมอบอกหนูไม่ได้เป็น

หลังจากที่เจเดนเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เจมก็เดินไปหยุดยืนข้างเตียง ก่อนเอ่ยบอกเสียงเรียบ"นอนเถอะครับ อย่าพึ่งคิดอะไรตอนนี้เลยครับ รอให้ร่างกายหายดีก่อนค่อยมาคุยกันอีกทีว่าจะเอายังไงต่อ" เจมรู้ดีว่าหญิงสาวบนเตียงนั้นยังไม่หลับ เอวาพยักหน้าตอบกลับเล็กน้อย เจมจึงยื่นมือไปปิดไฟตรงหัวเตียง แล้วเดินกลับไปนั่งตรงโซฟา ปล่อยให้หญิงสาวค่อย ๆ หลับไปกลางดึกเจเดนนั่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียงด้วยความอ่อนล้า หลังจากเฝ้าหญิงสาวมาตลอดเกือบทั้งคืน เวลาก้าวเข้าสู่วันใหม่ และอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเช้า แต่เขาก็ยังไม่ขยับไปไหนเช้าวันต่อมาก๊อก ก๊อก ก๊อกตึก ตึก ตึก"จะมาตรวจห่าอะไรแต่เช้าขนาดนี้" เจเดนสบถด่า เขาขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูและเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาก่อนจะยกข้อมือขึ้นดูเวลา เข็มสั้นชี้ที่เลขหกพอดี"ราล์ฟเดินเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่พยาบาลเดินตามหลังเข้ามา ฝ่ามือหนาหยิบชาร์จคนไข้ที่เสียบอยู่ปลายเตียงขึ้นมาดู"เมื่อคืนมีไข้ต่ำ ๆ แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ไม่มีอาการปวดหัวใช่ไหม""ไม่มีค่ะ""ถ้างั้นก็กลับไปพักที่บ้านได้""ขอบคุณค่ะ"ทันทีที่เดินเข้ามาด้านในบ้านก็เจอกับหญิงสาวที่เธอไ

จำไว้ว่า...ความสัมพันธ์ที่ดีจะค่อย ๆ เติบโต ไม่ใช่เร่งให้ได้ผลลัพธ์เร็ว ถ้าเขาไม่รู้สึกแบบเดียวกัน ก็ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ แต่มันคือคำตอบว่า "คุณได้พยายามรักใครสักคนอย่างดีที่สุดแล้ว"เจเดนอ่านทำความเข้าใจและเริ่มทำตามคำแนะนำของ Chat GPTตอนเช้า"อืม.." เอวารู้สึกตัวตื่นหลังจากนาฬิกาปลุก"สวัสดีตอนเช้า ดื่มน้ำสักหน่อยนะ" เจเดนกล่าวทักทายเสียงทุ้มนุ่ม พร้อมยื่นแก้วน้ำไปให้เอวาที่พึ่งตื่นนอน"ขอบคุณค่ะ" เอวารับไปอย่างงง ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่รับมาดื่มเงียบ ๆ จากนั้นก็ลุกจากเตียงและเดินไปอาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน เพื่อไปเรียน"ห๊า.." ดวงตากลมโตเบิกเล็กน้อยเมื่อเห็นแปรงสีฟันของตัวเองวางอยู่ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า พร้อมกับยาสีฟันที่ถูกบีบเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยสายตาของเธอเลื่อนต่ำลงไปมองพื้นอ่างที่ยังเปียกชื้น แสดงให้รู้ว่ามีคนเพิ่งใช้งานไปก่อนหน้า และคนคนนั้นก็คงหนีไม่พ้นชายหนุ่มร่างสูงที่นั่งทำงานเงียบ ๆ อยู่บนเตียงในห้องด้านนอกเอวาเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ผุดขึ้นจากความรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเงาของตัวเองในกระจก ปากบางก็รีบหุบยิ้

ร่างบางถูกพลิกให้หันกลับมาเผชิญหน้า ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เชื้อชวนให้ซุกใบหน้าหล่อลงไปดูดดุนอย่างหื่นกระหาย ลมหายใจพ่นแรงบ่งบอกถึงความต้องการเพิ่มขึ้นทวีคูณยากจะควบคุม“ขาฉันจะไม่มีแรงแล้ว” มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นโอบรอบคอหนาเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น ลำพังเธอเหยียบคันเร่งและคลัทช์ขาก็แทบจะหมดแรง ตอนนี้ยังต้องมายืนรับแรงกระแทก จนแทบพยุงต่อไปไม่ไหว“อื้อ..จะ..จุก ฉันจุก” เสียงเนื้อกระทบเนื้อยิ่งกระตุ้นหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่ร่องสวาทถูกกระแทกอย่างหนักหน่วงในเวลาเดียวกัน ศีรษะทุยโยกคลอนไปตามจังหวะเร่าร้อนครั้งแล้วครั้งเล่า ผมยาวสลวยตอนนี้ยุ่งเหยิงตามแรงสะบัด“จุกหรือเสียวคนดี หน้าเธอตอนนี้กำลังบอกฉันว่าเธอกำลังมีความสุข” เจเดนผ่อนจังหวะรัก ดึงแก่นกายแวววาวที่เคลือบไปด้วยน้ำหล่อลื่นออกจากร่องสวาท กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นเอวากัดปากแน่นขาเรียวสั่นเทาด้วยอารมณ์ที่ค้างเติ่งบวกกับบทรักที่ดำเนินมาหลายนาที จนถึงป่านนี้ยังไม่มีทีท่าจะจบลง มือหนาจับพลิกให้เอวาหันหน้าเข้ากำแพงหันข้างให้กระจกโดยชายหนุ่มยืนซ้อนอยู่ทางด้าน