Lahat ng Kabanata ng The Heart Surgeon's Substitute Bride: Kabanata 41 - Kabanata 50

Lumipas ang tatlong linggo na puno ng kapayapaan at paggaling. Si Dr. Ethan Ramirez ay tuluyan nang nakabalik sa kanyang sigla sa ospital, habang ang pondo ng charity ward na nagkakahalaga ng tatlong daang milyong piso mula sa Valdez Foundation ay naging mitsa ng mabilis na pagpapatayo ng mga bagong pasilidad para sa mga mahihirap na bata. Ang anino nina Victoria, Cassandra, at Marco Sy ay tuluyan nang napawi sa kanilang mga buhay habang ang mga ito ay nahaharap sa mahabang taon sa loob ng kulungan.Isang umaga sa library ng mansyon, ang lamesa ay napapalamutian muli ng mga dokumento ngunit sa pagkakataong ito, hindi ito mga financial statements ng kumpanya o mga Marriage Contracts. Ito ay mga halimbawa ng mga invitation cards, bulaklak, at mga disenyo ng kasal."Gusto ko ng simpleng kasal lang, Alex," nakangiting saad ni Clara habang hawak ang isang sample ng puting orchid invitation. "Ayaw ko ng masyadong marangyang pagtitipon na tulad ng reception ninyo noon ni Cassandra. Mas masay

Ang Manila Cathedral ay napupuno ng isang napakarangyang ngunit sagradong kapaligiran sa umagang iyon. Walang mga nagwawalang paparazzi sa labas, walang mga nag-aabang na reporter na naghahanap ng iskandalo para sa telebisyon, at walang mga pekeng ngiti para sa interes ng negosyo. Ang naglalakihang mga pinto ng katedral ay pinalalamutian ng libo-libong mga sariwang puting orchid at mga rosas na nagdala ng isang napakabangong halimuyak sa loob ng buong bulwagan.Ang mga nakaupo sa mga upuan ay ang mga nurse at doktor mula sa St. Jude Medical Center, ang mga pamilya ng mga pasyente sa charity ward, at ang mga tapat na tauhan sa mansyon. Ito ang kasal na pinangarap ni Clara isang pagdiriwang na napaliligiran ng mga taong tapat na nagmamahal sa kanila.Sa harap ng altar, nakatayo si Alexander Valdez. Napakaguwapo ng bilyonaryo sa kanyang suot na pasadyang midnight blue tuxedo na may kasamang puting silk shirt at isang itim na bow tie. Ang kanyang kanang kamay ay wala nang bandage, at ang

Ang marangyang helipad sa tuktok ng St. Jude Medical Center ay niyanig ng malakas na ugong ng elise ng pribadong helicopter ng mga Valdez. Pabaligtad na humahampas ang hangin at ang kaunting ambon sa mukha nina Alex at Clara habang mabilis silang bumababa sa sasakyang panghimpapawid. Si Clara ay nakasuot na ng kanyang maluwag na surgical scrubs sa ilalim ng kanyang doctor’s coat, bitbit ang kanyang lumang backpack, habang si Alex naman ay nanatiling nakatayo sa kanyang tabi, seryoso ang mukha at nakasuot ng kanyang itim na linen shirt na may mga bakas pa ng basang ulan mula sa Palawan."Dito na ako, Alex," saad ni Clara habang humihinto sa tapat ng pinto ng elevator ng rooftop. "Masyadong kritikal ang kondisyon ng pasyente. Hindi ko alam kung ilang oras ako sa loob ng OR."Hinawakan ni Alex ang kanyang magkabilang balikat, inilapit ang mukha nito sa mukha ng dalaga nang may buong katatagan. "Gawin mo ang trabaho mo, Clara. Isalba mo ang buhay ng bata. Nandito ako sa labas, maghihintay

Ang pagbabalik nina Alex at Clara sa Maynila matapos ang isang linggong honeymoon sa Palawan ay agad na binalot ng isang mabigat na atmospera. Ang lunsod ay sinalubong sila ng makulimlim na kalangitan, tila isang babala para sa nagbabadyang krisis na nabasa ni Alex sa email ng kanyang sekretarya. Habang tumatakbo ang marangyang kotse ni Alex sa kalsada patungo sa mansyon, nanatiling tahimik ang bilyonaryo, ang kanyang kanang kamay ay mahigpit na nakakapit sa manibela habang ang kaliwa naman ay nakahawak sa kamay ni Clara."Alex, kanina ka pa tahimik simula nung lumapag ang eroplano natin," nag-aalalang saad ni Clara habang marahang pinipisil ang kamay ng kanyang asawa. "May problema ba sa kumpanya na hindi mo sinasabi sa akin?"Lumingon si Alex nang bahagya, pinalitan ang kanyang matigas na ekspresyon ng isang malambot na ngiti para sa dalaga. "Wala ito, Clara. May ilang maliliit na isyu lang sa international board, pero huwag mo nang isipin 'yan. Mag-focus ka na lang sa nakaiskedyul

Ang biyahe pabalik sa mansyon ng mga Valdez mula sa ospital ay nababalot ng isang kakaiba at napakatamis na katahimikan. Wala na ang mabigat na tensyon na dinala nina Christian at Julian sa loob ng sasakyan kanina; sa halip, ang hangin sa loob ng marangyang kotse ay napuno ng init ng isang bagong pag-asa. Si Alex ay nagmamaneho gamit ang kanyang kaliwang kamay, habang ang kanyang kanang kamay naman ay mahigpit at masuyong nakakapit sa kamay ni Clara. Paminsan-minsan ay sulyap ang bilyonaryo sa kanyang asawa, na may kasamang manipis ngunit napakatapat na ngiti na sadyang inilaan lamang para sa dalaga."Alex, tumingin ka sa kalsada, baka maaksidente tayo sa kaka-sulyap mo sa akin," nakangiting paalala ni Clara habang marahang pinipisil ang palad ng kanyang asawa."Hindi ko lang mapigilan ang sarili ko, Clara," masuyong saad ni Alex, ang kanyang boses ay may dalang pambihirang lambot. "Sa buong buhay ko, akala ko ang pinakamagandang araw na mararanasan ko ay ang araw ng kasal natin sa ka