Todos os capítulos de Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo: Capítulo 131 - Capítulo 140

“Anong masamang hangin ang dala sa’yo rito?” naka ngising tanong ni Dana sa akin. Tinawagan ko siya para mag kita kaming dalawa sa cafe na palagi niyang pinupuntahan dito. Bumuntong hininga ako at bahagyang napailing. Hindi ko rin alam kung bakit gusto kong makipag kita sa kanya. “I am confused,” nakatulalang sagot ko sa kanya. Nag tatakha naman itong tumingin sa akin. “Confused about?” “My feelings,” natatawang sagot ko sa kanya. Tinaasan niya ako nang kilay dahil sa sinabi ko. Iniwas ko ang mata ko sa kanya, hindi ko alam anong sasabihin ko sa kanya. Nakakainis naman. “You have feelings for your boss?” Hindi ako sumagot. Muntik na niyang mabuga ang iniinom niya. “I already told you, hindi na nakakagulat pa,” Pagod akong bumuntong hininga at bahagyang umiling. Nakakainis! Naiinis ako. “Ayoko nito,” natatawang sagot ko pa. Kumunot ang noo ko at bahagyang yumuko. “Hindi mo naman mapipigilan ang sarili mo kung ‘yan ang gusto ng puso mo, Car,” Umiling iling ako sa sinabi ni Da

Tulala ako habang naka titig ako sa snow na pumapatak mula sa kalangitan, kasalukuyan kaming nandito sa Switzerland ni Elias. May kailangan daw siyang asikasuhin dito kaya sinama niya ako, it’s my first time here kaya sumama na rin ako. Kasama rin namin ang kambal dahil ayaw namin silang iwan sa spain, hindi naman sila maaalagaan ni Dana dahil may aasikasuhin din ito sa Dubai. “Kuyaaaa!” nilingon ko si Serene nang tawagin niyang kuya si Azriel. Palagi ko silang tinuturuang mag tagalog, marunong naman na sila pero nasanay lang sila mag ingles kaya mas madalas marinig sakanila ang salitang ingles kapag nag uusap silang mag kapatid. “Come here, Serene!” sigaw naman ni Azriel. Nakangiti lang ako habang pinapanood ko silang dalawa na nag tatakbuhan sa snow, hindi alintana ang makapal na snow na nilalakaran nila para mag takbuhan silang dalawa. “Aren’t you cold?” bahagya kong nilingon si Elias na tumabi sa akin. Hindi ko napansin ang pag dating niya rito sa balcony. “Not that much, th

Dahan dahan kong minulat ang mata ko nang magising ako. Hindi ko na alam kung anong oras kami natapos ni Elias kanina pero ngayon ay nauna pa talaga akong nagising sa kanya. Tinignan ko ang oras, nang makita kong alas siete na ay agad akong bumangon dahil kailangan ko pang asikasuhin ang kambal. “Where are you going?” inaantok na tanong ni Elias sa akin. Hinila ako nito pa higa sa tabi niya at agad na pumunta sa ibabaw ko. Pinandilatan ko nang mata si Elias nang halikan niya ang leeg ko. Agad ko siyang tinulak. “I need to cook for the twins! Get off Elias!” pero imbes na umalis ay mas nagpa bigat pa talaga siya sa akin. “Elias,” seryosong tawag ko sa pangalan niya. I heard him groaning.“Let’s go, we need to eat breakfast,” Agad naman siyang umiling sa akin at pinakawalan ako. “Come back here after you cook,” Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya pero nag mamadali na akong lumabas ng kwarto, dali dali akong pumasok sa kusina at nag luto. Saktong pagka tapos kong mag luto ay

“I will surely go back here with Dana!” I exclaimed while looking at the beautiful scenery in front of me. Kahit nababalutan ng snow ang buong lugar ay hindi pa rin nito natago ang ganda nito. “This is so pretty!” Nakangiti lang akong pinanood ni Elias. “Just with Dana?” he teased. “Silly! With you too! Just the two of us!” masayang sagot ko sa kanya. Tumalon talon ako paikot sa kinatatayuan ko. “I wish, Carielle,” “What do you mean?” my happiness subsided due to what I heard from him. Agad naman siyang umiling sa akin at ngumiti. “Nothing,” Tinanguan ko siya at kumuha ako ng mga pictures at sinend ko ito agad kay Dana. Ngumisi ako nang makitang tumatawag siya, it’s a video call. “I am fucking envious right now! You’re standing on my dream country, Carielle!” “I told you! You should have come with us!” natatawang sagot ko sa kanya. Sumimangot naman siya agad sa sinabi ko. “I told you this is also an important meeting, I can’t just cancel it!” “But how about it? Maayos ba?”

“Tired?” bumaling sa akin si Elias. Kakatapos lang ng mahaba niyang meeting, ako rin napagod. “Nope,” sagot niya naman. Tinanguan ko siya. Umalis muna ako sandali sa conference room para kumuha ng pagkain. Hindi pa kami nag lunch dahil ang haba nga ng meeting namin. “Is the meeting done, tita?” tanong sa akin Azriel. Nakatitig siya sa akin ngayon, nakaupo siyang mag isa sa sofa. “Yes, where’s your sister?” Nakakapag takha na hindi ko ito nakikita sa sala kasama niya. “She’s playing outside,” “Take care of her okay? Your uncle and I will just eat first,” Tinanguan niya ako kaya nakangiti akong dumiretso sa kusina. Kumuha ako ng pagkain na sakto sa aming dalawa ni Elias. Nag lagay na rin ako for dessert dahil gusto kong kumain ng dessert ngayon. “Where have you been?” “Kitchen, got our food,” kunot ang noong sagot ko sa kanya. Dahan dahan naman itong kumalma nang makita ang tray sa kamay ko. “Why? You seem upset,” Huminga ito nang malalim habang nakatitig sa akin. Kapagku