Todos os capítulos de Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo: Capítulo 161 - Capítulo 170

Nagising ako sa kaluskos sa loob ng kwarto ko na sinundan ng boses.“Cari!” niyugyog pa ang katawan ko kaya naiinis akong nag mulat ng mata, nabungaran ko si Rafael na naka dungaw sa akin.“Ano ba Rafael? Ang aga aga pa!” hinawi ko siya sa harapan ko at muli akong pumikit. Hindi pa ako nakakabalik sa pag tulog nang hilahin niyang bigla ang kumot ko. Naiinis akong lumingon sa kanya. Naka ngisi lang siya sa akin. “Gising na raw sabi ni tita, mag sisimba tayo,” Wala akong magawa kung hindi bumangon dahil hindi rin naman ako titigilan ni Rafael. “Maliligo muna ako,” Tumango siya. “Bilisan mo, ikaw nalang hinihintay,” Inirapan ko siya. Ang aga pa, pero binilisan ko nalang ang pag kilos ko dahil baka nga ako nalang ang hinihintay.Ayokong minamadali ako sa ginagawa ko. Pagkatapos kong maligo ay binuksan ko ang closet ko, nandito pa naman ang mga damit ko. May mga nadagdag lang siguro kapag nag ma-mall sila mama ay binibili pa rin ako ng damit. Kinuha ko ‘yung bagong yellow dress na

A year after… Isang taon na ang lumilipas, ibig sabihin ay natanggal ko na sa sistema ko si Elias. Hindi na siya hinahanap hanap ng puso’t isapan ko. Siguro ganoon naman ‘yon? Hindi ko na siya nakikita kaya naman hindi na siya hinahanap ng damdamin ko? Pero paano nalang kapag nag kita kami ulit? Gagapang ba ako ulit palapit sa kanya? “Tita!” naputol ang pag iisip ko nang bigla akong tawagin ni Azriel. Kakababa niya lang mula sa ikalawang palapag ng bahay namin. Wala sina mama at papa dahil may binisita silang kaibigan kaya kaming tatlo lang ang naiwan, nasa bahay ni Rafael si Dana ngayon, dito pa rin naman siya umuuwi pero madalas siyang isama ni Rafael kung saan man nila balak mag punta. “What is it, Azriel?” matamis na ngiti ang ginawad ko sa munting bata na nasa harapan ko ngayon. He learned how to warm up to everyone here in the house, hindi na masyadong malamig ang titig niya at nagagawa na niyang ngumiti sa amin ngayon. Siguro ganon lang talaga ang kailangan niya, isang pa

Elias Luciano Montoro“Elias!” hindi ko pinansin ang galit ni mommy nang tawagin niya ako mula sa kusina. My steps are quick and powerful, I need to talk to my goddamn father now. “Elias Luciano!” si daddy naman ang sumigaw ngayon nang padarag kong binuksan ang pintuan ng kanyang opisina. “What the fuck fo you want, dad?!” galit na tanong ko sa kanya. Hindi ko pinansin si mommy na umiiyak na pumasok sa opisinang kinaroroonan namin ngayon, kasama niya si Charity na kinakalma siya ngayon. “What the fuck are you saying, Elias Luciano?!” “Ha! Don’t pretend that I don’t know what you’re doing behind my back!” “Why don’t you tell me what you want to tell me? Don’t beat around the fucking bush, Elias!” Hilaw akong ngumisi. “You are seizing my shares! You think you can do that? Huh?” “I gave you those shares, Elias. Everything you have is mine to conquer,” Humalakhak ako na parang baliw. “All your companies are dead now dad, it’s all mine now, you cannot seize what you don’t have in

Carielle Lorenzina Del Castillo “Okay remember what I told you okay? Don’t fight, and Azriel always look out for your sister,” bilin ko. Tumango si Azriel sa sinabi ko, niyakap ko muna silang dalawa. Ihahatid sila ni Zio ngayon dahil hindi ako pwede na mag hatid, hindi ako pinapayagan ni Kaden na mag drive ng sasakyan, ayon sa kanya ay baka ma disgrasya ako.Hinahayaan ko nalang siya dahil nag aalala lang naman siya sa akin, ayoko rin na mag away kaming dalawa dahil lang sa maliit lamang na bagay. Pero hindi ko maiwasang hindi mangumpara, nasasakal ako minsan kay Kaden dahil ang dami niyang hindi gusto na ginagawa ko na noon pa na hindi naman ipinag bawal sa akin ni Elias noon. “Babe, let’s eat,” nakangiting tawag sa akin ni Kaden. Ngumiti ako pabalik. “Wait, ihahatid ko muna ang kambal sa sasakyan ni Zio,” Agad na lumamlam ang ekspresyon niya sa mukha nang banggitin ko ang kambal, isa pa ito sa pinag tatalunan namin palagi, ang kambal. Wala namang ginagawa sa kanya ang mga bat

Carielle Lorenzina Del CastilloI woke up from the series of small noises accompanied by low voices talking about something I cannot fully comprehend because of my state of mind. What happened to me earlier? Dahan dahan kong minulat ang mata ko, unang bumungad sa akin ang puting kisame na agad nagpa kunot ng noo ko. This is not my room. Hindi ko pinansin ang bulungan sa malayo, nilibot ko ang paningin ko sa buong kwarto, I am one of our guestrooms. Anong ginagawa ko rito? Nanatili akong tulala sa kisame, mamaya ko na iisipin kung anong nangyari. “She’s awake,” boses ni Zio ang narinig kong nag salita bago nila ako nilapitang lahat. Lumabi ako nang maramdaman ko ang hapdi sa palad ko, nang inangat ko ito ay benda ang nakita kong naka balot dito. “Carielle,” Nilingon ko si mama na namamasa ang mata na nakatitig sa akin ngayon. Parang gusto niya akong hawakan pero hindi niya magawa, sumimangot ako. “Anong nangyari sa akin mama?” Nagkatinginan silang lahat, na parang nag uusap s