Lahat ng Kabanata ng Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo: Kabanata 71 - Kabanata 80

“Adios profesora adios compañeras” Goodbye teacher, goodbye classmatesNgumiti ako sa mga estudyante ko ngayong araw, I am part timing for their english class, I can’t do full time dahil inaalagaan ko si Zina. I don’t want to neglect her just because I have work. Madalas din akong tumutulong sa restaurant namin, and for eight years I can say that we can live now a well off life in the philippines. Isa na ring ganap na doctor si Kara at piloto na si Clark, I can say that my hardwork paid off, hindi naman nila ako binigo. Hindi walang kwenta ang pag mumukmok ko rito sa spain lalo na masaya naman ako sa ginagawa ko. I smiled at the last student in my class.“¿Por qué sigues aquí, Dana?” Why are you still here, Dana?“M-my d-dad isn’t here yet, teacher..” she tried her best to converse with me using the english language. I smiled at her. Dana is one of my smartest student here in this class, kaya hindi na katakha takhang kahit nahihirapan ay kaya na niyang makipag usap sa akin gamit

“Maxi,” tawag ko sa kaibigan ko. Tulog pa si Zina dahil linggo ngayon kaya wala siyang pasok sa eskwelahan. “Bakit? May boyfriend kana?”Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. Agad siyang ngumisi sa sinabi ko. “Just kidding, what is it? Para kang matatae diyan,” “I saw Lorenzo,” Natigil siya sa pag lalapag ng plato sa lamesa dahil sa sinabi ko. Kinagat ko ang ibabang labi ko nang makita ko ang reaksyon niya. “Come again? Nabingi yata ako,” tumawa pa siya nang bahagya na parang natatawa talaga siya sa sinabi ko. “I said I saw Lorenzo!” “Saan girl?” “Sa school, siya ‘yung sinasabi ni Zina na nakilala niya sa summer camp,” nakangiwing sagot ko sa kanya. Natawa naman siya nang bahagya sa sinabi ko. “Ohh, what a small world, may balak ka bang sabihin sa dalawa ang koneksyon nila sa isa’t isa?”“Hindi ko pa alam, hindi ko alam Maxi,” Nag simula nang mag lakbay ang utak ko. “No matter what your decision is, iyon ang masusunod Carms, hindi kita didiktihan. Yes. nagalit ako kay Lo

Sumama nga sila sa aming dalawa ni Zina, buti nalang ay pinakinggan ko si Maxi na dalhin ko ang sasakyan ngayon dahil nadala na ata siya last valentines, sobrang dami kong dala dahil sa bigay ng mga students ko kaya wala siyang nagawa non kung hindi sunduin ako. “You have lots of chocolates mama,” inosenteng puna ni Zina nang makita niya ang dalawang basket na nasa likod ng sasakyan. Kinuha ko na ang isa, habang ang isa ay babalikan ko nalang. “Hm, came from my students and co teachers baby,” sagot ko naman at pinauna ko na siyang pumasok sa loob. Nauna ata kami sa mag tiyo dahil nang kinuha ko na ang pangalawang basket ay kaka park palang ni Lorenzo. Nag madali ako papasok sa restaurant, nilapag ko na ang basket sa may lamesa, hindi ko alam kung anong gagawin ko sa dami ng chocolates na ‘to, hindi naman pwedeng si Zina lahat ang kumain nito. “What’s the problem mama?” kunot noong tanong sa akin ni Zina. Problemado akong tumingin sa kanya. “I don’t know what to do with these choc

“Mama!” tawag sa akin ni Zina. Nasa labas sila nag lalaro ni Dana. “Sige na puntahan mo na sila, wala naman na gaanong kumakain,” nilingon ko si Maxi. Nakangisi siya sa akin ngayon. Pagkatapos ng nalaman ko kay Dana kanina ay parang ayokong sabihin kay Maxi. Not that I want to be secretive about it pero gusto kong sarilinin muna. Alam kong hindi nag sisinungaling ang mga bata pero ewan ko ba. Sa akin na muna ‘yon. “Tawagin mo lang ako kapag may problema,” sagot ko sa kanya bago ako tuluyang lumabas. Lumabas na ako ng restaurant, pinuntahan ko ang dalawa na abala sa pag lalaro. “What is it, Zina?” malambing na tanong ko sa anak ko. Tumatalon talon ito habang may tinuturo sa may likod ko, silang dalawa ni Dana kaya nag tatakha akong humarap sa likuran ko. Nakita ko lang naman si Lorenzo na may dalang bulaklak, kasama niya si Atlas, ang daddy ni Lorenzo na nag sabi sa aking maganda ako. Ilang araw bumagabag sa akin ang sinabi niyang ‘yon, natahimik lang ako nang malaman kong ka

They say love is sweeter than the second time around.. Is that really true? Or do people just taste bitter love the second time around? I smiled bitterly while looking at my reflection in the mirror. I am really nervous, this is the dinner that Lorenzo asked. Naka ready na ako, I am wearing a long floral dress, ganito palagi ang mga sinusuot ko kapag nag didinner kami sa labas. Especially I wanna set an example to Zina, I wanna be modest in her eyes. Nakahinga ako nang maluwag nang pumasok si Maxi sa loob ng kwarto ko. Ngumisi siya agad nang makita niya ako. “Kabado ka?” “Kanina pa! Kinakabahan ako Maxi, paano kung hindi ko masabi sa kanya?” Lumapit siya sa akin at hinawakan niya ang kamay ko. “Marami pang oras, kung hindi mo masabi mamaya, it’s fine! Hindi naman kayo aalis, sa pagkaka kilala ko kay Lorenzo, he won’t just ask for a dinner for nothing, trust me,” Marahan akong lumunok at tumango sa sinabi niya. “Magiging ayos lang ang lahat, tandaan mo maganda ka!” Pinilit ko