All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80: Chapter 91 - Chapter 100

จากนั้นก็นั่งลงข้างหลินเยว่ ราวกับประกาศจุดยืนว่าเขาจะอยู่เคียงข้างภรรยา ซูจื้อเฉิงสูดหายใจลึก ก่อนเอ่ยสิ่งที่ตั้งใจมาแต่แรก“หว่านชิง พ่ออยากให้เรากลับมาเป็นครอบครัวเหมือนเดิม บ้านเดิมยังมีห้องของลูกเสมอ ถ้าลูกยอมกลับไป พ่อจะจัดงานเลี้ยงประกาศคืนดีกับทุกคน”หลินเยว่เงยหน้ามองเขาตรง ๆ “แล้วแม่เลี้ยงกับน้องสาวต่างแม่ล่ะคะ”“เรื่องนั้น…พ่อจะจัดการเอง”“จัดการอย่างไร”ซูจื้อเฉิงนิ่งเงียบ เขาไม่มีคำตอบเพราะแท้จริงแล้ว เขาไม่ได้คิดจะลงโทษใคร เพียงต้องการดึงลูกสาวที่ประสบความสำเร็จกลับไปเป็นหน้าตาของตระกูล หลินเยว่จึงลุกขึ้นยืน เดินไปยังหน้าต่างแล้วกล่าวโดยไม่หันกลับมา“ฉันจำวันที่พ่อพาฉันไปหาท่านนายพลเพื่อขอเงินได้ จำวันที่พ่อปล่อยให้แม่เลี้ยงด่าทอฉันต่อหน้าคนรับใช้ได้ และจำวันที่พ่อบอกว่าฉันไม่มีค่า หากช่วยเหลือตระกูลไม่ได้”ทุกประโยคเหมือนค้อนหนักที่ทุบลงบนความเงียบ ซูจื้อเฉิงหน้าเสีย“พ่อ…พ่อแค่หลงผิด”หลินเยว่หันกลับมามองเขา“ถ้าวันนี้ฉันยังเป็นผู้หญิงอ่อนแอ ไม่มีโรงงาน ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีใครรู้จัก พ่อจะมาหาฉันไหม”คำถามนั้นทำให้ชายสูงวัยก้มหน้าลง เขาไม่กล้าตอบเพราะคำตอบที่แท้จริงชัดเจ

กู้เหยียนเซียวขอเริ่มต้นใหม่เหตุการณ์ที่ซูเหมยลี่ถูกจับโป๊ะต่อหน้าผู้คนในงานแสดงสินค้าผ้าไหมกลายเป็นหัวข้อสนทนาไปทั่วเมืองหลวง หลายคนเริ่มมองซูหว่านชิงด้วยความชื่นชม ไม่ใช่เพียงเพราะความสามารถในการทำธุรกิจ แต่เพราะความสุขุมและการไม่ใช้ความแค้นตอบโต้ผู้ที่ทำร้ายเธอในขณะที่ชื่อเสียงของหลินเยว่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกู้เหยียนเซียวก็เปลี่ยนไปอย่างช้า ๆเขาไม่ใช่ชายผู้เย็นชาและเต็มไปด้วยอคติอีกต่อไป แต่กลายเป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้าง สนับสนุน และเคารพการตัดสินใจของเธอในทุกเรื่องเช้าวันหนึ่ง หลินเยว่กำลังเดินตรวจงานที่สวนด้านหลังคฤหาสน์ เธอสังเกตเห็นว่าต้นเหมยซึ่งเคยแห้งเหี่ยวในฤดูหนาวเริ่มผลิดอกสีขาวสะพรั่ง ลมอ่อนพัดผ่าน กลีบดอกปลิวลงบนพื้นราวกับหิมะ ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นด้านหลัง“สวยมากใช่ไหม”กู้เหยียนเซียวเดินเข้ามาหยุดยืนข้างเธอ มือทั้งสองไขว้ไว้ด้านหลังเหมือนกำลังซ่อนอะไรบางอย่าง หลินเยว่พยักหน้าเบา ๆตอนที่ 65“ต้นไม้ยังรู้จักเริ่มต้นใหม่หลังผ่านฤดูหนาว”ชายหนุ่มยิ้มจาง ๆ “ผมเองก็หวังแบบนั้น”เธอหันมองเขา แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร ผู้ช่วยก็รีบเข้ามารายงานว่

ศัตรูเตรียมลอบสังหารการเปิดโปงเส้นทางการเงินของรุ่งเรืองพาณิชย์ทำให้ชื่อของไป๋ลี่หรงถูกเชื่อมโยงกับคดีฉ้อโกงและฟอกเงินมากขึ้น แม้หลักฐานจะยังไม่เพียงพอสำหรับการจับกุม แต่คนในวงการต่างเริ่มตีตัวออกห่าง สำหรับไป๋ลี่หรง นั่นไม่ใช่เพียงการสูญเสียชื่อเสียง แต่หมายถึงการสูญเสียทุกสิ่งที่เคยครอบครองภายในเรือนพักลับนอกเมือง หญิงสาวนั่งอยู่ท่ามกลางห้องอันมืดสลัว แสงตะเกียงสะท้อนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความแค้น รายงานหลายฉบับถูกโยนกระจัดกระจายบนพื้น ทั้งเรื่องการถอนตัวของนักลงทุน การยึดทรัพย์ของบริษัทบังหน้า และการสอบสวนที่ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ตัว เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบา ๆ ชายร่างสูงในชุดสีดำก้าวเข้ามา ก่อนก้มศีรษะให้“คุณหนู ทุกอย่างกำลังเลวร้ายลง”ไป๋ลี่หรงไม่เงยหน้า “ถานจิ้งเหอว่ายังไง”“ท่านรัฐมนตรีส่งข่าวมาว่าให้แต่ละคนรับผิดชอบตัวเอง”คำตอบนั้นทำให้นางหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “สุดท้ายก็ทิ้งฉันจริง ๆ”นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยประกายอันตราย“ถ้าฉันพัง พวกมันก็ต้องพังไปด้วย”ชายชุดดำมองอย่างระมัดระวัง“คุณหนูหมายความว่า…”ไป๋ลี่หรงกำหมัดแน่น “ตราบใดท

ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก“แต่ผู้ป่วยต้องพักฟื้นอีกระยะหนึ่ง”หลินเยว่หลับตาลงช้า ๆ ราวกับยกภูเขาออกจากอก เธอเดินเข้าไปมองชายหนุ่มที่ยังหมดสติบนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าของเขาซีดเซียว แต่ลมหายใจยังสม่ำเสมอ เธอค่อย ๆ จับมือเขาอีกครั้ง ก่อนกระซิบเบา ๆ“คุณสัญญาว่าจะเริ่มต้นใหม่กับฉัน”“ดังนั้นคุณต้องตื่นขึ้นมา”ภายนอกโรงพยาบาล เจ้าหน้าที่กำลังเร่งล่าตัวมือปืนที่หลบหนี ขณะที่ข่าวการลอบสังหารแพร่สะพัดไปทั่วเมือง ผู้คนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์อุกอาจที่เกิดขึ้นกลางงานใหญ่ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนสะเทือนใจยิ่งกว่าคือ การที่กู้เหยียนเซียวใช้ร่างกายของตนเองเข้าบังกระสุน เพื่อช่วยชีวิตหญิงที่เขารักเอาไว้หลินเยว่รอดชีวิตจากแผนลอบสังหารได้อย่างหวุดหวิด ทว่าราคาที่ต้องแลกมาก็คือ กู้เหยียนเซียวได้รับบาดเจ็บสาหัส และต้องนอนรักษาตัวท่ามกลางความเป็นความตาย ทิ้งให้หัวใจของเธอสั่นคลอนยิ่งกว่าครั้งใดที่ผ่านมาคำมั่นกลางโรงพยาบาลค่ำคืนหลังเหตุการณ์ลอบสังหารเต็มไปด้วยความเงียบงัน โรงพยาบาลทหารที่เคยเป็นสถานที่รักษาผู้ป่วยทั่วไปกลับถูกเพิ่มกำลังรักษาความปลอดภัยเป็นพิเศษ ทหารในเครื่องแบบยืนเฝ้าทางเข้าออกทุกจุด ส่วนเจ

ไป๋ลี่หรงยื่นมือให้ใส่กุญแจมือโดยไม่ขัดขืน ระหว่างถูกพาตัวขึ้นรถ นางหันกลับมามองหลินเยว่แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มประหลาด“เธอคิดว่าจับฉันได้แล้ว ทุกอย่างจะจบอย่างนั้นหรือ”หลินเยว่ขมวดคิ้ว “หมายความว่าอย่างไร”ไป๋ลี่หรงหัวเราะอีกครั้ง“ฉันก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเหมือนกัน”คำพูดนั้นทำให้กู้เหยียนเซียวกับหลินเยว่สบตากันทันที เมื่อไปถึงกองบัญชาการ หน่วยสืบสวนเริ่มสอบปากคำอย่างละเอียด ในช่วงแรก ไป๋ลี่หรงปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา แต่เมื่อเห็นหลักฐานที่วางเรียงเต็มโต๊ะ นางก็เปลี่ยนท่าที“ใช่ ฉันเคยสร้างข่าวปลอม...ฉันเคยใช้บริษัทบังหน้าซ่อนเงิน แต่เรื่องลอบสังหาร ฉันไม่ได้เป็นคนวางแผนทั้งหมด”เจ้าหน้าที่รีบถาม “แล้วใครเป็นคนสั่ง”นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดช้า ๆ“คนที่อยู่เหนือฉัน เขาเป็นคนให้เงิน คนจัดหาเครือข่าย และเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง”หลินเยว่ถามตรง ๆ“คือถานจิ้งเหอใช่ไหม”ไป๋ลี่หรงกลับส่ายหน้า “ถานจิ้งเหอก็เป็นแค่คนรับคำสั่งอีกทอด”ทุกคนในห้องสอบสวนถึงกับนิ่งอึ้ง เจ้าหน้าที่ถามต่อ“แล้วผู้บงการตัวจริงคือใคร”หญิงสาวหัวเราะเสียงแผ่ว ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี้“ฉันไม่เคยเห็นหน้าเขา รู้เพียงว่า ทุกคนเรีย