All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80: Chapter 101 - Chapter 110

“แสดงว่ามีคนที่เข้าถึงห้องนี้ได้”เจ้าหน้าที่รีบตรวจรายชื่อผู้เข้าออก แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ ทุกลายเซ็นถูกต้อง ทุกช่วงเวลาสอดคล้องกันราวกับมีการเตรียมการมาเป็นอย่างดี หลินเยว่เดินเข้าไปสำรวจตู้เก็บเอกสารอย่างเงียบ ๆ เธอพบฝุ่นบางส่วนบนชั้นไม้ถูกปาดออกเป็นเส้นตรง ขณะที่มุมด้านหลังมีเศษกระดาษชิ้นเล็กติดอยู่ เธอหยิบมันขึ้นมาพิจารณา เป็นเพียงเศษกระดาษธรรมดา แต่เนื้อกระดาษแตกต่างจากแฟ้มราชการทั่วไป“คนร้ายอาจใช้แฟ้มปลอมสลับกับของจริง”เธอกล่าวเบา ๆ กู้เหยียนเซียวพยักหน้า“และเขารู้ขั้นตอนการจัดเก็บทั้งหมด”การค้นหาดำเนินต่อเนื่องหลายชั่วโมง แต่ไม่พบเบาะแสเพิ่มเติม ข่าวเอกสารสูญหายสร้างความตกใจให้เจ้าหน้าที่ทุกคน เพราะแฟ้มที่หายไปมีทั้งเส้นทางการเงิน รายชื่อบริษัทบังหน้า และหลักฐานเชื่อมโยงผู้มีอำนาจระดับสูง หากไม่ได้คืนมา การสืบสวนอาจต้องเริ่มต้นใหม่เกือบทั้งหมด ช่วงบ่าย หัวหน้าหน่วยสืบสวนถอนหายใจอย่างหมดหวัง“ดูเหมือนพวกเราจะเดินช้ากว่าศัตรูอีกแล้ว”แต่หลินเยว่กลับมีสีหน้าสงบนิ่งผิดคาด เธอหันไปมองกู้เหยียนเซียวแล้วเอ่ยว่า“ไม่จำเป็นต้องสิ้นหวัง”ทุกคนมองเธอพร้อมกัน “ทำไมคุณถึงมั่นใจ”หลินเยว่เ

การพิจารณาเริ่มต้นด้วยการอ่านข้อกล่าวหาหลายกระทง ทั้งการฉ้อโกง ฟอกเงิน ปลอมแปลงเอกสาร สมคบคิดกับเครือข่ายอาชญากรรม และมีส่วนเกี่ยวข้องกับการพยายามลอบสังหารฝ่ายอัยการทยอยนำเสนอหลักฐานที่รวบรวมได้ ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางการเงิน บัญชีลับ บริษัทบังหน้า และคำให้การของอดีตลูกน้องหลายคน ฝ่ายทนายของไป๋ลี่หรงพยายามโต้แย้ง“เอกสารจำนวนมากเป็นเพียงสำเนา ไม่ใช่ต้นฉบับ จึงไม่ควรรับฟังเป็นพยานหลักฐาน”คำคัดค้านนั้นทำให้ผู้คนในห้องพิจารณาเริ่มซุบซิบ หลินเยว่ลุกขึ้นอย่างสงบ ก่อนขออนุญาตศาลชี้แจง เธออธิบายถึงเหตุการณ์ที่หลักฐานต้นฉบับถูกขโมยจากห้องนิรภัย พร้อมแสดงบันทึกการเก็บรักษา เอกสารรับรองการตรวจสอบ และคำให้การของเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลหลักฐานจากนั้นเธอนำสมุดบันทึกส่วนตัวที่ใช้เปรียบเทียบข้อมูลมาตลอดการสืบสวนออกมาแสดง ทุกหน้ามีวันที่ ลายมือ และหมายเหตุที่สอดคล้องกับเอกสารทางราชการ ผู้พิพากษาพลิกดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า“ศาลจะรับไว้พิจารณาร่วมกับพยานหลักฐานอื่น”ฝ่ายทนายของจำเลยเริ่มมีสีหน้ากังวล แต่สิ่งที่สร้างแรงสั่นสะเทือนมากกว่านั้นคือการปรากฏตัวของหลิวจื้ออัน อดีตผู้จัดการฝ่ายการเงินเดินขึ้นแท่นพย

นายพลพ้นข้อกล่าวหาหลังการไต่สวนต่อเนื่องหลายวัน คดีที่สั่นสะเทือนทั้งเมืองหลวงก็ค่อย ๆ เปิดเผยความจริงทีละชั้น หลักฐานจากสมุดบัญชี คำให้การของหลิวจื้ออัน และเอกสารที่หลินเยว่เก็บสำเนาไว้อย่างรอบคอบ ได้เชื่อมโยงเครือข่ายการฟอกเงินและการทุจริตเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนาตอนที่ 74สิ่งหนึ่งที่ทุกคนจับตามองไม่แพ้กันคือข้อกล่าวหาที่เคยพุ่งเป้าไปยังกู้เหยียนเซียวในช่วงก่อนหน้านี้ เขาเคยถูกใส่ร้ายว่าใช้อำนาจหน้าที่เอื้อประโยชน์ให้ธุรกิจของภรรยา รับผลประโยชน์จากบริษัทเอกชน และมีส่วนรู้เห็นกับการเคลื่อนย้ายเงินผิดกฎหมาย จนถูกพักการปฏิบัติหน้าที่ชั่วคราวระหว่างการสอบสวนแม้เขาจะไม่เคยบ่นสักคำ แต่หลินเยว่รู้ดีว่าข้อกล่าวหาเหล่านั้นเป็นบาดแผลที่ฝังลึกในใจของชายผู้ยึดมั่นในเกียรติยศมาตลอดชีวิตเช้าวันหนึ่ง คณะกรรมการตรวจสอบพิเศษเรียกประชุมครั้งสุดท้าย ห้องประชุมเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ระดับสูง แฟ้มเอกสารหลายสิบเล่มถูกเรียงเป็นระเบียบอยู่บนโต๊ะกลาง ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญด้านบัญชีและการเงินกำลังสรุปผลการตรวจสอบขั้นสุดท้าย ประธานคณะกรรมการเปิดแฟ้มสีแดงแล้วกล่าวว่า“จากการตรวจสอบบัญชีทั้งหมด ไม่พบเส้นทางการเงิน

ยามเย็น หลินเยว่ยืนมองคนงานทยอยเดินออกจากโรงงานด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ กู้เหยียนเซียวเดินมายืนข้างเธอ“คุณทำสำเร็จแล้ว”เธอส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ใช่ฉันคนเดียว แต่เป็นทุกคนที่เชื่อว่า ความซื่อสัตย์และความตั้งใจสามารถสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้”สายลมอ่อนพัดผ่านป้ายชื่อโรงงานซึ่งสะท้อนแสงอาทิตย์ยามอัสดงอย่างงดงามจากโรงงานเล็ก ๆ ที่เคยถูกใส่ร้าย วางเพลิง และเกือบล้มละลาย วันนี้กิจการของหลินเยว่ได้ก้าวขึ้นเป็นโรงงานแห่งใหม่ที่ได้รับการยอมรับจากทั้งภาครัฐและเอกชน จนกลายเป็นกิจการต้นแบบที่ผู้คนต่างกล่าวถึง และเป็นสัญลักษณ์ของการสร้างความสำเร็จด้วยความซื่อตรงและความมุ่งมั่นอย่างแท้จริง.ซูหว่านชิงได้รับรางวัลนักธุรกิจดีเด่นฤดูใบไม้ผลิของปีนั้น เมืองหลวงเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง หลังจากเศรษฐกิจฟื้นตัวและภาคอุตสาหกรรมสิ่งทอเติบโตอย่างก้าวกระโดด หอการค้าแห่งชาติได้ประกาศจัดพิธีมอบรางวัล “นักธุรกิจดีเด่นแห่งปี” เพื่อเชิดชูบุคคลที่สร้างคุณประโยชน์ต่อสังคมและประเทศชื่อของซูหว่านชิงได้รับการเสนอจากหลายฝ่ายโดยไม่มีข้อโต้แย้ง ไม่ใช่เพราะยอดขายที่ทำลายสถิติ หรือโรงงานต้นแบบที่ได้รับการยอมรับจากภ

ในจังหวะนั้น กู้เหยียนเซียวเดินเข้ามาในห้อง เขามองทั้งสองเพียงครู่หนึ่ง ก่อนยืนเงียบอยู่ข้างหลินเยว่ ไม่แทรกแซงการตัดสินใจของเธอ หลินเยว่ครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนเรียกเฉินกั๋วเฉียง“ช่วยจัดถุงข้าวสาร อาหารแห้ง และเงินจำนวนหนึ่งให้พวกเขา”ซูเหมยลี่รีบเงยหน้าขึ้นด้วยความหวัง แต่หลินเยว่กล่าวต่อ“นี่ไม่ใช่การลงทุน ไม่ใช่การคืนดีกันเหมือนเดิม และไม่ใช่การเปิดทางให้กลับเข้ามาในชีวิตฉัน มันเป็นเพียงความช่วยเหลือในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ไม่อยากเห็นใครอดตาย”แม่เลี้ยงร้องไห้หนักกว่าเดิม พลางก้มศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ขอบใจ…ขอบใจจริง ๆ”ส่วนซูเหมยลี่ได้แต่มองพี่สาวด้วยความรู้สึกปะปน ทั้งละอาย เสียใจ และสำนึกว่าตนเคยทำผิดเพียงใด ก่อนจากไป หลินเยว่พูดประโยคสุดท้าย“ชีวิตเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ แต่ต้องเริ่มจากการทำงานสุจริต ไม่ใช่หวังพึ่งคนอื่น”แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่รับถุงเสบียงไว้ในมือ ก่อนเดินออกจากโรงงานด้วยท่าทางอ่อนแรง ภาพแผ่นหลังของทั้งคู่แตกต่างจากวันที่เคยเดินเข้ามาอย่างเย่อหยิ่งในอดีตราวฟ้ากับดิน จากผู้ที่เคยดูหมิ่นและคิดว่าตนอยู่เหนือผู้อื่น วันนี้พวกนางสูญเสียทั้งทรัพย์สิน อำนาจ และชื่อเสียงจ