All Chapters of ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง: Chapter 111 - Chapter 120

พูดจบ นางก็ค่อย ๆ ดึงเขาเข้ามา เหยียนเฟิงชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนยอมเอนหน้าลงซบที่ไหล่นางเงียบ ๆ แม่ทัพผู้สูงศักดิ์ ชายที่ทั้งกองทัพยำเกรง ทว่าตอนนี้กลับยอมให้นางกอดไว้ราวกับเด็กที่เหนื่อยล้าคนหนึ่ง อันฉีลูบผมเขาเบา ๆ“ไม่เป็นไรแล้ว…”เสียงของนางอ่อนโยนเหลือเกิน เหยียนเฟิงหลับตาลง เขาได้ยินเสียงหัวใจของนางเต้นอยู่ใกล้ ๆ ช้า สงบ และอบอุ่น ความเจ็บปวดที่กัดกินเขามาหลายชั่วยาม ค่อย ๆ คลายลงอย่างไม่น่าเชื่อ ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงพูดขึ้นเสียงแผ่ว“ข้ากลัว”อันฉีชะงัก นี่คือครั้งแรกที่เขาพูดคำนี้ออกมาตรง ๆ เหยียนเฟิงกอดเอวนางแน่นขึ้นเล็กน้อย “ข้ากลัวว่าความจริงทั้งหมดจะเลวร้ายกว่าที่คิด กลัวว่าถ้าข้ากลับเมืองหลวง…ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีก”อันฉีแตะแก้มเขาเบา ๆ ให้เงยหน้าขึ้นมองตน “ต่อให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ข้าก็ยังอยู่ตรงนี้”ดวงตาของเหยียนเฟิงสั่นไหวทันที อันฉียิ้มอ่อน“จำได้หรือไม่ ตอนที่ท่านบอกว่าจะสร้างเรือนให้ข้า”เขาพยักหน้าเบา ๆ“ข้ายังจำวันที่ท่านพูดได้ ดังนั้น…” นางเอาหน้าผากแตะหน้าผากเขาเบา ๆ “ห้ามยอมแพ้ก่อนจะพาข้ากลับบ้าน”คำพูดนั้นทำให้หัวใจของเหยียนเฟิงอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด เขาหลับ

แผนลอบฆ่าฮ่องเต้สายฝนยามค่ำคืนยังคงตกไม่หยุด ละอองน้ำกระทบหลังคากระโจมดังสม่ำเสมอ ราวกับเสียงเตือนบางอย่างที่ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาใกล้หลังการปรากฏตัวของซูฮวา ค่ายชายแดนทั้งค่ายก็ยิ่งตึงเครียดกว่าเดิม เหยียนเฟิงสั่งเพิ่มทหารยามรอบกระโจมแม่ทัพและเรือนรักษา แม้แต่การเข้าออกค่ายก็ถูกตรวจเข้มกว่าปกติแต่ถึงอย่างนั้น อันฉีกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด ซูฮวาไม่ใช่คนที่จะยอมโผล่มาเพียงเพื่อยั่วโมโหแน่นอน นางต้องมีจุดประสงค์อื่นภายในกระโจมพัก อันฉีกำลังตรวจรายชื่อยาสมุนไพรที่ต้องเตรียมสำหรับเดินทางกลับเมืองหลวง หนิงเอ๋อจัดของอยู่ด้านข้าง ก่อนจะพึมพำเบา ๆ“บ่าวไม่ชอบสายตาของคุณหนูรองเลยเจ้าค่ะ”อันฉีไม่เงยหน้า “ข้าก็ไม่ชอบ”“นางยิ้มเหมือนคนเสียสติ”ปลายพู่กันในมืออันฉีชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนนางจะพูดเบา ๆ“คนที่ไม่มีอะไรจะเสีย มักน่ากลัวที่สุด”หนิงเอ๋อสั่นเล็กน้อยทันที ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังผ่านหน้ากระโจมอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเสียงทหารสองคนพูดคุยกันเบา ๆ

แต่ขณะนั้นเอง เหยียนเฟิงกลับลุกขึ้น เขาหยิบจอกสุราจากขันที ก่อนเทลงบนพื้นหินฟู่...ควันสีดำจาง ๆ ลอยขึ้นมา ทั่วทั้งท้องพระโรงตกตะลึง ฮองเฮาหน้าซีด ฮ่องเต้ลุกพรวดขึ้นทันที“องครักษ์!”แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียง ฉึก! ขันทีคนหนึ่งชักมีดออกมาแทงองครักษ์ข้างตัว“ฆ่ามัน!”เสียงตะโกนดังลั่น ในพริบตาเดียว ท้องพระโรงที่เคยสง่างามก็กลายเป็นสนามเลือด ขุนนางแตกตื่นวิ่งหนีกันวุ่นวาย เสียงกรีดร้องดังระงม นางรำล้มกระจัดกระจาย โคมไฟแตกกระจายทั่วพื้น องครักษ์ฝ่ายจ้าวกั๋วกงชักดาบออกมาพร้อมกัน“ปกป้องฝ่าบาท!”เหยียนเฟิงดึงดาบออกจากเอวในทันใด  เคร้ง! ดาบของเขาปะทะกับนักฆ่าที่พุ่งเข้ามาหาอันฉีอย่างรุนแรง แรงปะทะทำให้โต๊ะข้าง ๆ แตกกระจาย“ซูมี่! ถอยไปด้านหลัง!”อันฉีรีบพยุงฮองเฮาที่เกือบล้ม “เสด็จมาทางนี้เพคะ!”ฮองเฮาหายใจแรง “เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร…”“พวกมันคิดก่อกบฏเพคะ!”เสียงดาบปะทะกันดังทั่วตำหนัก เหยียนเฟิงนำองครักษ์ฝ่ายต

“ซูมี่…” เสียงของเขาเบามาก อันฉีกัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว“ห้ามพูด!...ข้ายังไม่อนุญาตให้ท่านตาย!”เหยียนเฟิงยิ้มบาง ๆ “เจ้าดุข้าอีกแล้วนะ…”“ข้ายอมให้ดุทั้งชีวิตเลยก็ได้!” เสียงของนางสั่นจนแทบขาด ฮ่องเต้รีบเข้ามา สีหน้าตึงเครียด“รีบเรียกหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้!”อันฉีเงยหน้าทันที “ไม่ต้องเพคะ!”ทุกคนชะงัก ดวงตาของนางแดงก่ำ แต่กลับแน่วแน่อย่างน่ากลัว “ข้าจะรักษาเขาเอง”นางก้มลงประคองใบหน้าเหยียนเฟิงไว้ “ท่านฟังข้า…” เสียงของอันฉีสั่น “ท่านสัญญาแล้วว่าจะกลับบ้านกับข้า” น้ำตาหยดลงบนใบหน้าเขาช้า ๆ “ดังนั้นท่านห้ามหลับ”เหยียนเฟิงมองนางเงียบ ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วเช็ดน้ำตาให้นางเบา ๆ“ตกลง…” เสียงของเขาแผ่วราวลมหายใจ “ข้าจะกลับไปกับเจ้า…” พูดจบ ร่างสูงก็หมดสติลงในอ้อมแขนนางทันที“เหยียนเฟิง!” เสียงร้องของอั

เหยียนเฟิงเดินเข้ามาใกล้ช้า ๆ“ข้ากำลังคิด…”“ท่านคิดอะไร”เขายกมือขึ้นจัดปลายปิ่นให้นางเบา ๆ “ภรรยาของข้างดงามเกินไปหรือไม่”ใบหน้าของอันฉีร้อนขึ้น “ท่านเริ่มพูดมากขึ้นทุกวันแล้ว”เหยียนเฟิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนโน้มตัวลงกระซิบข้างหู“เฉพาะกับเจ้า”หนิงเอ๋อรีบหันหน้าหนี หน้าแดงไปถึงหู อันฉีผลักอกเขาเบา ๆ“อย่าแกล้งข้าต่อหน้าคนอื่น”เหยียนเฟิงกลับจับมือนางไว้แทน“วันนี้…” น้ำเสียงของเขานุ่มลงเล็กน้อย “เจ้าจะได้ทุกอย่างที่สมควรได้รับ”อันฉีชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจทันทีว่า เขาคงรู้เรื่องราชโองการแล้วพระราชวังหลวงในวันนี้ยิ่งใหญ่กว่าปกติ ขุนนางจำนวนมากเข้าเฝ้าพร้อมหน้า เสียงพูดคุยเบา ๆ ดังอยู่ทั่วท้องพระโรง เมื่อเหยียนเฟิงกับอันฉีเดินเข้ามา สายตานับร้อยก็หันมา ตอนที่ 81แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้ามองนางด้วยความดูถูกอีกแล้ว สตรีผู้เคยถูกกล่าวหาว่าไร้ค่า ตอนน