All Chapters of ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง: Chapter 121 - Chapter 130

ทุกคนหันไปมอง เหยียนเฟิงนั่นเอง เขาเดินเข้ามาในชุดแม่ทัพสีดำ ร่างสูงสง่างามจนผู้คนรีบก้มศีรษะทำความเคารพทันที“คารวะแม่ทัพ!”เหยียนเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่อันฉี แววตาคมเข้มอ่อนลงทันที“เหนื่อยหรือไม่”อันฉีเลิกคิ้ว “ข้าเพิ่งตรวจคนไข้เอง”“เช่นนั้นก็ดี”เขาพูดเรียบ ๆ แต่กลับยื่นถุงผ้าเล็กให้นาง อันฉีรับมาเปิดดู ก่อนชะงัก ด้านในคือเกาลัดคั่วร้อน ๆ หนิงเอ๋อแอบยิ้มทันที อันฉีเงยหน้ามองเขา“ท่านไปซื้อเองหรือ”เหยียนเฟิงตอบนิ่ง ๆ “อืม”ผู้คนรอบข้างเริ่มยิ้มกันอย่างรู้ทัน ใครจะคิดว่าแม่ทัพผู้เย็นชาแห่งเมืองหลวง จะเดินไปซื้อเกาลัดให้อันฉีด้วยตัวเอง อันฉีเองก็อดหัวเราะไม่ได้“แม่ทัพหลี่ ท่านเริ่มเสียภาพลักษณ์แล้ว”เหยียนเฟิงกลับตอบหน้าตาย “เพราะภรรยาข้าชอบกิน”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วร้านแม้แต่ชายวัยกลางคนเมื่อครู่ยังหัวเราะตาม บรรยากาศอบอุ่นอย่างน่าประหลาด ระหว่างทางกลับจวน หิมะเริ่มโปรยลงมาเบา ๆ

ชีวิตใหม่ของทั้งคู่แสงอาทิตย์อ่อนยามเช้าสาดผ่านม่านสีแดงเข้ามาภายในห้องหอ หิมะด้านนอกหยุดตกแล้ว เหลือเพียงไอเย็นบางเบาที่ลอยอยู่เหนือหลังคาจวนแม่ทัพหลี่ ภายในห้องยังคงเงียบสงบอันฉีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ กลิ่นไม้จันทน์อ่อน ๆ ลอยอยู่รอบตัว พร้อมความอบอุ่นจากอ้อมแขนที่โอบรัดนางไว้แน่น นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าขึ้น เหยียนเฟิงยังหลับอยู่ใบหน้าคมคายที่เคยเย็นชาในสายตาคนทั้งเมือง ตอนนี้กลับดูอ่อนโยนอย่างน่าประหลาดในยามหลับใหล ลมหายใจสม่ำเสมอของเขาเป่าลงบนหน้าผากนางเบา ๆ อันฉีมองเขาเงียบ ๆ แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมานี่ไม่ใช่ความฝันจริง ๆ หลังผ่านเรื่องราวมากมาย ในที่สุดทั้งสองก็ได้เริ่มต้นใหม่จริง ๆ เสียที ขณะนั้นเอง แขนของเหยียนเฟิงกลับกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย“มองข้าเช่นนี้…” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นทั้งที่เขายังไม่ลืมตา “คิดจะลอบทำร้ายสามีตัวเองหรือ”อันฉีหลุดหัวเราะออกมา “ท่านตื่นตั้งแต่เมื่อไร”เหยียนเฟิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยความง่วงงุนเล็กน้อย ต่างจากภาพแม่ทัพ

เหยียนเฟิงหันมามอง “เจ้าคิดว่าเป็นนางรึ?”อันฉีพยักหน้าเบา ๆ “ตอนเกิดกบฏ นางเงียบเกินไป”“คนที่อยู่รอดในวังหลังได้ ไม่เคยไร้พิษสงจริง ๆ”เหยียนเฟิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาหานาง “ข้าไม่อยากให้เจ้ายุ่งเรื่องในวังอีก”อันฉีเงยหน้ามองเขา “แต่หากเรื่องนี้เกี่ยวกับกบฏ…มันอาจอันตรายกว่าครั้งก่อน”เหยียนเฟิงจับมือนางแน่น ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยความกังวล“ครั้งก่อนเจ้าเกือบตาย”อันฉีอ่อนใจเล็กน้อย ตั้งแต่คืนศึกเลือดในวัง เหยียนเฟิงดูจะระแวงทุกอย่างที่อาจทำร้ายนางได้แม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้ นางจึงยิ้มบาง ก่อนบีบมือเขาตอบ“ข้าจะระวัง”เหยียนเฟิงถอนหายใจเบา ๆ แต่ยังไม่ทันพูดอะไรต่อ เสียงทหารหน้าจวนก็ดังขึ้น“ราชโองการจากวังหลวง!”ทุกคนชะงักทันที ขันทีหลวงรีบเดินเข้ามาพร้อมราชโองการในมือ“ฮูหยินเอกซูมี่ รับราชโองการ!”อันฉีกับเหยียนเฟิงคุกเข่าลงพร้อมกัน ขันทีคลี่ราชโองกา

“ออกไปสิ!” น้ำเสียงเย็นเฉียบของนางทำให้ทุกคนสะดุ้ง ฮองเฮารีบโบกมือทันที“ทำตามนางสั่ง!”ไม่นาน ภายในห้องจึงเหลือเพียงอันฉี ฮองเฮา และนางกำนัลคนสนิทไม่กี่คน ฮองเฮารีบถาม“เจ้ารู้อะไรใช่หรือไม่”อันฉีพยักหน้าช้า ๆ “หม่อมฉันเคยเห็นพิษลักษณะนี้มาก่อน มันเรียกว่า บุปผาโลหิต”เพียงชื่อก็ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลง ฮองเฮาขมวดคิ้ว“พิษชนิดใด”“พิษหายากจากแคว้นทางใต้เพคะ” อันฉีพูดช้า ๆ “มันจะค่อย ๆ ทำให้หัวใจหยุดเต้น โดยทำให้อาการเหมือนไข้ทั่วไป หมอส่วนใหญ่ตรวจไม่พบ”ดวงตาของฮองเฮาสั่นไหวทันที “เช่นนั้น…รักษาได้หรือไม่”อันฉีนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบตรง ๆ“ยากมากเพคะ”คำตอบนั้นทำให้ฮองเฮาหน้าซีดลง“แต่ยังมีวิธี” อันฉีพูดต่อ “ต้องถอนพิษก่อนที่มันเข้าสู่หัวใจเต็มที่”นางรีบเปิดกล่องยา หยิบเข็มเงินออกมาหลายเล่ม“ข้าต้องลงเข็มทันที”ฮองเฮารีบถ

คนที่อยากให้นางหายไปข่าวที่ฮูหยินเอกแห่งตระกูลหลี่ช่วยชีวิตองค์ชายห้าด้วย “วิชาแพทย์ประหลาด” แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงภายในเวลาเพียงวันเดียว ผู้คนในตลาดต่างพูดถึงนางไม่หยุด“ได้ยินว่าฮูหยินเอกช่วยองค์ชายจากความตาย!”“แม้แต่หมอหลวงยังทำไม่ได้!”“สตรีเช่นนี้ช่างน่าเกรงขามจริง ๆ” ตอนที่ 89แต่ขณะที่ชาวบ้านชื่นชม ในราชสำนักกลับเกิดคลื่นใต้น้ำอีกระลอก โดยเฉพาะในหมู่ขุนนางสายอนุรักษ์และพรรคเก่าของจ้าวกั๋วกง พวกเขาเริ่มหวาดกลัวเพราะตอนนี้ ซูมี่ไม่ได้เป็นเพียงภรรยาแม่ทัพอีกแล้วนางกำลังมีอิทธิพลต่อทั้งฮองเฮา ฮ่องเต้ และองค์ชาย หากปล่อยไว้สตรีผู้นี้อาจกลายเป็นอำนาจใหม่ที่ควบคุมราชสำนักได้ในอนาคตภายในจวนของใต้เท้าหลิว ค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน ขุนนางหลายคนรวมตัวกันอย่างลับ ๆ ใต้เท้าหลิววางถ้วยชาลงแรง ๆ“ปล่อยนางไว้ไม่ได้!” ดวงตาแก่ชราของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ตั้งแต่เมื่อใด สตรีคนหนึ่งถึงกล้ามายุ่งเรื่องราช