All Chapters of ลมรักวิศวะขาโหด: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 21ต้องถอดแล้วล่ะ🍼ลมเลื่อนมือจากเอวของเธอขึ้นมาช้า ๆ ปลายนิ้วของเขาหยุดอยู่ที่หน้าอกของเธอ ก่อนจะสัมผัสมันผ่านเนื้อผ้าของเดรสที่เธอสวมอยู่ แม้จะมีผ้ากั้นอยู่ แต่เปอร์เซียก็ยังรู้สึกได้ชัดเจนถึงความร้อนจากฝ่ามือของเขา ร่างบางของเธอสะท้านเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ลมมองปฏิกิริยานั้นอย่างพอใจเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงกระซิบใกล้หูเธอ“ฉันขอถอดชุดเธอได้มั้ย ฉันอยากเห็นมันมากกว่านี้”เปอร์เซียหน้าแดงทันทีกับคำขอของเขา เธอไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้าให้เขาเบา ๆ คำตอบนั้นของเธอทำให้ลมหยุดมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะสอดมือไปที่ด้านหลังของชุด นิ้วของเขาจับซิปที่ด้านหลัง แล้วค่อย ๆ รูดมันลงอย่างช้า ๆหลังจากรูดซิบลงเขาก็ค่อย ๆ ถอดชุดเดรสสีดำออกจากตัวเธออย่างเบามือ ตอนนี้ร่างของเปอร์เซียเลยเหลือเพียงชุดชั้นในสีดำที่ปกปิดร่างกายเธอ สายตาของลมมองเธออย่างไม่ปิดบัง จนเปอร์เซียรู้สึกเขินขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้“อย่ามองสิ” เธอบอกเขาเสียงเบา“ห้ามทำไม สวยขนาดนี้จะไม่ให้ฉันมองได้ยังไง” คำพูดนั้นทำให้เปอร์เซียหน้าแดงยิ่งกว่าเดิมลมโน้มตัวลงมาใกล้เธออีกครั้ง ก่อนจะก้มลงจูบเบา ๆ เหนือเนินอกของเธอ สัมผัสนั้น

ตอนที่ 23อยากจับมั้ย✌🏻🍆เปอร์เซียยังคงนอนหอบหายใจอยู่บนเตียง ดวงตาของเธอปรือเล็กน้อย ก่อนจะมองเขาที่เสื้อผ้ายังคงอยู่ครบแล้วพึมพำออกมา“นายขี้โกง”“ฉันขี้โกงยังไง” ลมเลิกคิ้วถามกลับทันทีเปอร์เซียเม้มริมฝีปาก ก่อนจะพูดเสียงเบา “ก็…นายเห็นของฉันหมดแล้ว แต่นายยังใส่เสื้อผ้าอยู่ครบเลย”ลมหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้เธอ แล้วถามออกมาด้วยเสียงเจ้าเล่ห์ “อยากเห็นของฉันเหรอ”คำถามนั้นของลมทำให้เปอร์เซียหน้าแดงขึ้นมาทันที แต่เธอก็ยังพยายามทำเสียงนิ่ง“มันก็ต้องเท่าเทียมกันไม่ใช่เหรอ” เธอพูดพลางมองเขาอย่างท้าทาย “ในเมื่อฉันถอด นายก็ต้องถอดเหมือนกัน”ลมมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกขึ้นอย่างเจ่เล่ห์“ถ้าฉันถอด เธอต้องรับผิดชอบนะ”“รับผิดชอบอะไร” เปอร์เซียถามพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยลมเลยโน้มตัวลงมาใกล้เธออีกนิด จนลมหายใจของเขาชิดกับริมฝีปากของเธอ ก่อนจะกระซิบตอบเธอเสียงเบา“รับผิดชอบอะไรก็ตามที่มันกำลังจะออกมาโชว์เธอไง เพราะมันจะไม่ใช่แค่นิ้วของฉันอีกแล้ว ที่เข้าไปในตัวเธอ”คำพูดนั้นทำให้เปอร์เซียหน้าแดงจัดทันที แต่เธอก็ไม่คิดจะยอมแพ้เขา เลยถามเขากลับไปอย่างท้าทาย“ฉันรู

ตอนที่ 25อาบให้มั้ย หลังจากคืนที่ร้อนแรงผ่านพ้นไป เปอร์เซียค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว เธอขยับตัวเบา ๆ แต่แค่ขยับเพียงเล็กน้อย แขนที่โอบรัดเธออยู่ก็รัดแน่นขึ้นทันที“อย่าเพิ่งตื่นสิ นอนต่ออีกหน่อย” เสียงงัวเงียของลมดังอยู่ข้างหูเปอร์เซียขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะพึมพำตอบ “ไม่นอนแล้วฉันจะไปอาบน้ำ เหนียวตัวจะแย่”“ไม่ง่วงเหรอ กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้าแล้วนะ” เขาพูดเสียงอู้อี้ พร้อมกับซุกหน้าลงกับซอกคอเธออย่างไม่ยอมปล่อย“แล้วมันเป็นเพราะใครล่ะที่ผิดสัญญา ไม่ใช่นายเหรอ เมื่อคืนฉันเลยม่ได้อาบบน้ำเลย” เธอตอบพร้อมกับทุบไหล่เขาแรง ๆเมื่อคืนหลังจากเสร็จรอบแรกไป เขาอ้อนขอเธอต่ออีกรอบ เธอก็ยอมใจอ่อนให้เขาทำอีกรอบ และเขาก็สัญญาว่าจะอีกแค่รอบเดียว แต่เธอก็น่าจะรู้ว่าคนอย่างเขามันเจ้าเล่ห์แค่ไหน เพราะรอบเดียวของเขาไม่มีจริง ทำเอาเธอหมดแรงจนแม้แต่แรงจะลุกไปอาบน้ำยังไม่มี เธอเลยหลับไปทั้งแบบนั้นเลย“จะโทษฉันคนเดียวไม่ได้นะ ก็ใครบอกให้เธอน่ากินเองล่ะ ฉันก็เลยกินไม่อิ่มสักที” เขาเงยหน้าขึ้นมามองเธอ ด้วยแววตาฉายความเจ้าเล่ห์ชัดเจน “แล้วอีกอย่าง เธอเองก็ให้ความร่วมมือกับฉันอย่าง

ตอนที่ 27เรื่องจริงเหรอลมมาส่งเปอร์เซียที่คณะเหมือนปกติ เขายังคงจอดรถเยื้องจากคณะของเธอเหมือนเดิมตามคำสั่งของเจ้าตัว ที่ย้ำหนักย้ำหนาว่าห้ามมาจอดหน้าคณะเด็ดขาด เพราะเธอยังไม่อยากให้ใครเห็นพอรถจอดสนิท เปอร์เซียก็เตรียมจะลงจากรถทันที แต่ยังไม่ทันได้ขยับลมก็หันมามองเธอก่อน“เดี๋ยว”“อะไรอีก” เธอถามพลางหันกลับไปมองลมเอนตัวพิงเบาะ มองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ที่เธอคุ้นเคย “ขอรางวัลหน่อยสิ”“รางวัลอะไร” เธอถามพร้อมขมวดคิ้วทันที“ก็มาส่งแฟนถึงที่ขนาดนี้แถมยังทำตามคำสั่งทุกอย่าง จะไม่ให้รางวัลกันหน่อยเหรอ”แค่ได้ยินคำว่าแฟนจากปากเขาตรง ๆ หัวใจของเปอร์เซียก็เต้นแรงขึ้นมาทันที แม้เมื่อวันก่อนเพิ่งจะคุยกันไปว่าเรื่องของทั้งคู่ยังไม่อยากให้ใครรู้ แต่เวลาที่อยู่กันสองคน ลมก็ยังเรียกเธอแบบนั้นเหมือนเดิม“นายเรียกรางวัลเก่งจังนะ” เธอบ่นเสียงเบา“งั้นก็แปลว่าให้ได้ใช่มั้ย”เปอร์เซียมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ อย่างยอมแพ้ แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้ จากนั้นก็เธอก็แตะริมฝีปากลงบนแก้มเขาเร็ว ๆ หนึ่งที“พอแล้วนะ”พูดจบเธอก็รีบผละออกมาทันที ใบหน้าแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถทั

ตอนที่ 29เขารู้กันหมดแล้วลมหันไปมองเปอร์เซียที่ลุกขึ้นยืนตอบแพนเธอร์ด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่เขาจะดึงข้อมือของเธอไว้ แล้วออกแรงดึงให้เธอนั่งลงข้างเขาอีกครั้ง“ผมไม่ได้ถูกฟันแล้วทิ้งสักหน่อย” เขาพูดเสียงเรียบแต่ชัดทุกคำ ก่อนจะปรายตามองแพนเธอร์นิด ๆ แล้วพูดต่อ “ยัยนี่เมียผมนั่นแหละ”เปอร์เซียหันขวับไปมองเขาทันทีด้วยสีหน้าตกใจแต่ลมก็ยังไม่หยุด แถมยังพูดต่อหน้าตาเฉยอีกว่า“ก็แค่หน้าบาง เลยยังไม่กล้าบอกใครว่ามีผัวแล้ว ก็แค่นั้น”“ลม” เปอร์เซียเรียกชื่อเขาเสียงดังหน้าเธอแดงจัดทันที ไม่รู้ว่าเพราะอายหรือโกรธมากกว่ากันเธอจ้องเขาตาเขียวเตรียมจะสวนกลับอยู่แล้ว แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร กั้งก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน“ไม่ต้องปิดหรอกเปอร์เซีย ทุกคนรู้กันหมดแล้ว ว่าเธอกับลมคบกัน”คำพูดนั้นของกั้งทำให้เปอร์เซียชะงักไปทันที เธอหันไปมองกั้งค้างอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมามองลมช้า ๆ“นายบอกทุกคนเรื่องของเราเหรอ ไหนนายสัญญากับฉันแล้วว่าจะยังไม่บอกใคร”“บอกแล้วจะเป็นอะไร”คำตอบนั้นของเขาเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ เปอร์เซียลุกพรวดขึ้นทันที“ลม” เธอเรียกชื่อเขาเสียงดังด้วยความหงุดหงิด “เราคุยกันรู